برده عادتهای همیشگی؛ روایتی از تمرکز، رها کردن و هزینههای دیروز
تهران پر از آدمهای عجیب و دوستداشتنی است. پر از کسانی که برای رسیدن به رویاهای بیپایانشان به این شهر پا میگذارند و زور میزنند تا سهمی از خوبیهای خیالانگیزش داشته باشند. میگویند خاک تهران دامنگیر است. برای کسانی که توانستهاند لنگه کفش کهنهشان را در این خاک نونوار کنند، دلکندن از این شهر و رفتن به جای دیگر، سخت و سوزناک است. اما شاید خانه مادری، جایی نباشد که در آن متولد شدهایم؛ شاید خانه مادری جایی است که در آن توانستهایم روحمان را نجات دهیم و رشد کنیم. در این گزارش، حامد هدائی از عادتهای همیشگی میگوید، از تمرکزهای زالوصفت و رها کردنهای سریع، و از هزینه سنگینی که آدمها برای یک عمر فرار از واقعیت میپردازند.
اردیبهشت ۱۵, ۱۴۰۵ - 14:00 ادامه مطلب
