پایگاه خبری سرمایه فردا

این روایتِ تلخ، داستانِ بسیاری از ما در ایران امروز است؛ معلق در فضایی تاریک، میان بی‌ثباتی اقتصاد، سایهٔ جنگ و آینده‌ای که روی هواست.

بانک مرکزی سرانجام پس از سه ماه سکوت، آمار کل‌های پولی پایان سال ۱۴۰۴ را منتشر کرد. نرخ رشد نقطه‌به‌نقطه پایه پولی به ۶۱.۵ درصد و نقدینگی به ۵۳.۳ درصد رسیده است. این رکوردها، که در سایه جنگ و کسری بودجه ثبت شده‌اند، تصویری از فشارهای تورمی آتی را ترسیم می‌کنند. با این حال، آنچه بیش از اعداد، اهمیت دارد، درک صحیح از این داده‌ها و نسبت آن با رشد تولید حقیقی اقتصاد است. در این گزارش، به بررسی ابعاد مختلف این رکوردشکنی و پیامدهای آن برای اقتصاد ایران می‌پردازیم.

افزایش نرخ بهره، یک سیاست انقباضی است که می‌تواند در صورت مدیریت صحیح، به مهار تورم کمک کند. اما این سیاست، یک داروی تلخ است که در کوتاه‌مدت، بازارها را با رکود و کاهش نقدینگی مواجه می‌کند.

آینده قیمت طلا و نفت به شدت به دو عامل بستگی دارد: اول، اجرای کامل و موفقیت‌آمیز توافق (به ویژه بازگشت کامل نفت ایران به بازار) و دوم، مسیر سیاست پولی فدرال رزرو. اگر فدرال رزرو نرخ بهره را افزایش دهد، دلار قوی‌تر خواهد شد و طلا تحت فشار قرار خواهد گرفت. اما اگر توافق به سرعت و به طور کامل اجرا شود، عرضه نفت افزایش می‌یابد و قیمت نفت ممکن است کاهش بیشتری پیدا کند. سرمایه‌گذاران باید این دو متغیر کلیدی را به دقت رصد کنند.

در حالی که رهبران گروه هفت قدرت صنعتی جهان در فرانسه گرد هم آمده‌اند، نام ایران بیش از هر موضوع دیگری بر نشست سایه انداخته است

تب داغ بورس، یک فرصت استثنایی برای «تغییر مسیر نقدینگی» است. اگر سیاست‌گذار (سازمان بورس، وزارت اقتصاد، و دولت) بتواند با تسهیل عرضه اولیه شرکت‌های بزرگ و تشکیل صندوق‌های پروژه، این نقدینگی را به سمت تولید هدایت کند، آنگاه نه تنها تورم مهار می‌شود (چون نقدینگی به جای بازارهای سفته‌بازی، به سمت پروژه‌های مولد می‌رود)، بلکه زیرساخت‌های انرژی، صنعت و معدن کشور نیز تقویت می‌گردد.

افزایش هزینه‌های زندگی، بسیاری از جوانان را از مشاغل رسمی دور کرده و به سمت کارهای خدماتی، پلتفرمی و بی‌ثبات کشانده است.

محاصره دریایی اگر مهم‌ترین دستاورد آمریکا در این جنگ با ایران نباشد، حتما جزو سه دستاورد اصلی است. محاصره دریایی تقریبا صادرات نفتی را به صفر رسانده است.

تردیدی نیست که امنیت ملی مهم‌ترین اولویت کشور است و به ویژه در شرایطی که سایه جنگ هنوز بر سر ایران گسترده است.