پایگاه خبری سرمایه فردا

در جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بحث از اصلاحات داخلی بیش از هر زمان دیگری ضرورت پیدا کرده است. هزار میلیارد ملک رها شده در اختیار نهادهای مالی زیر نظر دفتر ولی فقیه قرار دارد که با فروش آنها می‌توان بخشی از درآمد را به سه دهک پایین واریز کرد. حجاب، چه بخواهید چه نخواهید، دیگر از دستتان رفته است و تمام شخصیت‌هایی که دل در گرو دشمن ندارند باید در مدیریت جامعه نقش داشته باشند. آرام آرام، افرادی که در اعتراضات خون کسی را نریختند باید آزاد شوند. به شرکت‌های معتبر آمریکایی بر اساس منافع ملی باید بازار داد. بسیاری از شوراها و سازمان‌ها قابلیت ادغام دارند. 

جزیره خارک، قلب استراتژیک صادرات نفت ایران، حدود ۹۵ درصد از کل صادرات نفت خام کشور را به خود اختصاص داده است. در طول سال گذشته، ۳۴۴ نفتکش با مجموع ۵۷۲ میلیون بشکه نفت از این جزیره حرکت کرده‌اند. این جزیره دارای ۵۵ مخزن ذخیره‌سازی با ظرفیت ۳۴.۲۵ میلیون بشکه و ۹ اسکله عملیاتی برای بارگیری نفتکش‌ها است.

انتظار می رود در نیمه نخست سال ۱۴۰۵ افت ارزش ریال متوقف شود، رشد نقدینگی نقطه به نقطه و نرخ بهره مجدد به زیر 40 درصد بازگردد و تورم هم طبق محاسبات با آهنگ کندتری تا پایان تابستان پیش رو به زیر 50 درصد افت کند. 

وقتی سرمایه‌ها به جای کارخانه‌ها به خزانه‌ها سرازیر می‌شوند، وقتی بازدهی طلا از تولید پیشی می‌گیرد، وقتی رانت و انحصار در واردات گل می‌کند و وقتی فرار سرمایه به رکورد تاریخی می‌رسد، دیگر نمی‌توان از رشد تولید و اشتغال سخن گفت.

یک اقتصاددان با نقد سیاست‌های اقتصاد ایران گفت: شما در عصر هوش مصنوعی نمی‌توانید با روش‌های ۳۰ یا ۴۰ سال قبل اقتصاد را اداره کنید. مردم امروز همان لحظه می‌توانند درباره توسعه، صادرات، آب‌های زیرزمینی، رفاه، آموزش و بهداشت استعلام بگیرند

گزارش‌های عملکرد ۹ ماهه شرکت‌های لیزینگ، روایتی متفاوت از اقتصاد ایران را به تصویر می‌کشد؛ روایتی از رشدی که نه در شعار که در اعداد و ارقام جلوه‌گر شده است. درآمد تجمیعی این صنعت با ۵۷ درصد افزایش به ۶۵۲۹ میلیارد تومان رسیده و در این میان «ولملت» با رشد خیره‌کننده ۲۲۵ درصدی و «ولیز» با جهش ۱۰۶ درصدی، ستاره‌های این فصل بوده‌اند. گزارشی از شکوفایی خاموش صنعت لیزینگ و عواملی که آن را به پیش رانده است.

بازارها احتمالاً در حساست‌ترین برهه تاریخ ایران در ۵۰ سال اخیر قرار دارند. در چنین شرایطی، صحبت از ریزفاکتورها و ریزساختارها به کار تصمیم‌گیران حوزه سرمایه‌گذاری نمی‌آید. آن‌قدر موضوع کلانی در حال رخ دادن است که همه چیز را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. در این گزارش، با دو تن از تحلیلگران مسائل سیاسی و اقتصادی هم‌کلام شده‌ایم تا از میان گرداب اخبار ضدونقیض، سناریوهای پیش روی ایران را واکاوی کنیم و تصویری از آینده بازارها ترسیم نماییم.

فرار سرمایه انسانی یکی از بزرگ‌ترین خسارت‌های دهه گذشته بوده است. برآوردها نشان می‌دهد ایران در ده سال اخیر بیش از یک میلیون نفر نیروی متخصص را از دست داده؛ سرمایه‌ای که می‌توانست موتور رشد اقتصادی باشد.

در شرایط کنونی ابزارهای تحلیلی سنتی از نسبت‌های بنیادی مثل P/E و P/S گرفته تا مدل‌های فوروارد هنوز نتوانسته با نشان دادن حد و حدود ارزندگی سهام به بازار کمک کند، چون مشکل اینجاست که بازار در شرایط نااطمینانی سیاسی، کمتر به این خط‌کش‌ها گوش می‌دهد.