جهش ۱۶۶ درصدی فروش دارویی‌ها؛ بازگشت سودآوری به صنعت درمان

به گزارش سرمایه فردا، صنعت دارو در ایران سال گذشته حدود ۳۸۰ همت گردش مالی داشت که سه‌چهارم آن مربوط به تولید داخلی و یک‌چهارم مربوط به واردات بود. واردات دارو عمدتاً با ارز ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومانی انجام می‌شود. بررسی روند ده‌ساله این صنعت نشان می‌دهد که رشد ریالی آن سالانه بین ۳۵ تا ۴۰ درصد است. اگر تورم را از این رشد کم کنیم، رشد واقعی صنعت حدود ۲ تا ۵ درصد در سال بوده که عمدتاً ناشی از رشد جمعیت و افزایش مصرف بوده است. در سطح جهانی، سهم هزینه‌های دارویی از تولید ناخالص داخلی (GDP) حدود ۱۰ درصد است، در حالی که در ایران این رقم حدود ۵ تا ۶ درصد است. این نشان می‌دهد که صنعت دارو در کشور، هنوز ظرفیت رشد برای رسیدن به استانداردهای جهانی را دارد.

از بحران ارز تا تغییر رویکرد دولت

داستان رشد اخیر صنعت دارو، به سال‌های پس از ۱۴۰۰ بازمی‌گردد. در دوران دولت روحانی، ارز ۴۲۰۰ تومانی برای واردات دارو تأمین می‌شد. پس از آزادسازی ارز و شروع دوره ریاست‌جمهوری شهید رئیسی، نرخ ارز به ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومان رسید. این تغییر، فشار زیادی به صنعت دارو وارد کرد؛ چرا که هزینه‌های تولید چهار برابر شد، اما دولت اجازه افزایش متناسب قیمت‌ها را نمی‌داد. در آن دوره، برخی مسئولان به صنعت دارو اعلام کردند که ماهانه فقط یک درصد افزایش قیمت مجاز است که به معنای افزایش سالانه حدود ۱۵ درصد بود، در حالی که هزینه‌ها ۵۰ تا ۶۰ درصد رشد کرده بودند. نتیجه این بود که حاشیه سود صنعت از ۵۰ درصد به ۷ درصد کاهش یافت و حاشیه سود خالص از ۳۵ درصد به ۱۰ درصد رسید.

با روی کار آمدن دولت چهاردهم و با توجه به شناخت رئیس‌جمهور از صنعت دارو، رویکرد دولت تغییر کرد. ابتدا افزایش قیمت‌ها به صورت تدریجی و از بخش تزریقی شروع شد و به تدریج به کل صنعت تسری یافت. این تغییر رویکرد، عملاً صنعت دارو را از بحران نجات داد و زمینه‌ساز رشد چشمگیر فروش و سودآوری در سال جاری شد.

رشد ۱۶۶ درصدی فروش در بهار ۱۴۰۵

بررسی عملکرد سه‌ماهه نخست سال ۱۴۰۵ نسبت به مدت مشابه سال قبل، نشان از جهشی بی‌سابقه در صنعت دارو دارد. فروش بهار امسال نسبت به بهار سال گذشته ۱۶۶ درصد رشد کرده است. این رشد، صرفاً ناشی از افزایش نرخ‌ها نیست؛ بلکه رشد مقداری و واقعی فروش نیز در این میان نقش داشته است. به عبارت دیگر، نه تنها قیمت‌ها افزایش یافته، بلکه حجم فروش نیز بیشتر شده است. نکته جالب این است که فروردین‌ماه که معمولاً به دلیل تعطیلات، کم‌فروش‌ترین ماه صنعت دارو محسوب می‌شود، امسال با فروش ۱۱ هزار میلیارد تومانی روبه‌رو شد. این رقم در اردیبهشت به ۲۰ هزار میلیارد تومان و در خرداد به ۲۷ هزار میلیارد تومان رسید. شرکت‌های دارویی در این ماه‌ها به طور مستمر افزایش نرخ‌های خود را در سامانه کدال ثبت کرده‌اند.

بازگشت سودآوری به سطح تاریخی

با افزایش فروش، سودآوری صنعت دارو نیز به سطح تاریخی خود بازگشته است. حاشیه سود ناخالص صنعت از ۴۳ درصد به ۵۰ درصد رسیده و حاشیه سود خالص نیز از ۲۶ درصد به ۳۲ درصد افزایش یافته است. این بهبود سودآوری، نشان از اثر اهرمی فروش بر سود دارد؛ به گونه‌ای که هر یک درصد افزایش فروش، حدود دو درصد افزایش سود را به همراه دارد.

عملکرد برخی شرکت‌های دارویی در فصل بهار، گویای این روند صعودی است. یکی از شرکت‌های بزرگ دارویی که سال قبل در سه‌ماهه نخست، ۷۴ میلیارد تومان سود داشت، امسال در همین مدت به سود ۵۶۲ میلیارد تومانی رسیده است. شرکت دیگری نیز در شش ماهه نخست سال، سودی پنج برابرِ مدت مشابه سال قبل ثبت کرده است.

عملکرد درخشان صنعت دارو در بازار سرمایه

صنعت دارو در سه ماه اخیر که بازار سرمایه باز بوده، بهترین عملکرد را در میان صنایع بورسی داشته است. شاخص صنعت دارو در این مدت حدود ۱۲۰ درصد رشد کرده است. برای مقایسه، طلا در همین مدت ۱۰ درصد، دلار ۲۷ درصد و شاخص کل بورس ۳۰ درصد بازدهی داشته‌اند. شاخص هم‌وزن نیز حدود ۴۰ درصد رشد کرده است. در یک سال اخیر، صنعت دارو ۱۶۰ درصد بازدهی داشته، در حالی که شاخص کل ۷۰ درصد و دلار ۱۲۰ درصد رشد کرده است. در مقایسه سه‌ساله نیز صنعت دارو ۲۵۰ درصد رشد داشته، در حالی که دلار حدود ۵۰ درصد افزایش یافته است.

برخی نمادهای خاص دارویی عملکرد حتی بهتری داشته‌اند. از زمان بازگشایی بازار پس از تعطیلات، برخی شرکت‌های دارویی بازدهی بین ۱۶۵ تا ۴۰۰ درصد ثبت کرده‌اند. نمادهایی مانند دارو، دقاضی و کاسپین رشدهای چشمگیری داشته‌اند.

آیا این رشد پایدار است؟

با وجود عملکرد درخشان، باید به چند نکته توجه کرد. بخشی از افزایش سودآوری صنعت دارو، ناشی از فروش موجودی‌های انبار شده با نرخ‌های ارز پایین‌تر (مثلاً ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومانی) است. این موجودی‌ها با قیمت‌های جدید به فروش رسیده و حاشیه سود بالایی ایجاد کرده‌اند. به عنوان مثال، یکی از شرکت‌های دارویی نسبت به سال قبل، ۴۵ درصد موجودی داشته که با قیمت‌های جدید فروخته شده است.

نکته دیگر، تغییر سبد محصولات شرکت‌هاست. برخی شرکت‌ها تولید محصولات با حاشیه سود پایین را کاهش داده و به سمت محصولات با سودآوری بالاتر رفته‌اند. همچنین حذف تخفیف‌های فروش در شرایط فعلی، به افزایش درآمد کمک کرده است. اما باید توجه داشت که پس از دوره حذف ارز ترجیحی و افزایش نرخ‌ها، معمولاً یک جهش اولیه رخ می‌دهد و سپس بازار به تعادل می‌رسد. بنابراین، بخشی از این رشد، یک‌باره و غیرقابل تکرار است.

با این حال، اندازه صنعت دارو در ایران حدود ۴ میلیارد دلار است و با افزایش نرخ‌ها، احتمالاً ارزش آن به ۱.۲ تا ۱.۳ میلیارد دلار رسیده است. از سوی دیگر، افزایش قیمت‌ها ممکن است باعث کاهش تقاضا و کوچک‌تر شدن صنعت شود، چرا که مردم قدرت خرید کمتری دارند و ممکن است مصرف دارو کاهش یابد یا پزشکان داروهای ارزان‌تر تجویز کنند.

صنعت دارو در سال جاری، عملکردی خیره‌کننده داشته است. فروش ۱۶۶ درصدی، بازگشت حاشیه سود به سطح تاریخی و رشد ۱۲۰ درصدی شاخص صنعت در سه ماه اخیر، همگی نشان از رونق بی‌سابقه این صنعت دارد. با این حال، سرمایه‌گذاران باید با نگاهی دقیق‌تر به این رشد نگاه کنند. بخشی از افزایش سودآوری ناشی از فروش موجودی‌های قدیمی و تغییر سبد محصولات است که ممکن است در دوره‌های آینده تکرار نشود.

معیار اصلی برای ارزیابی آینده صنعت، سودآوری پایدار و توانایی شرکت‌ها در حفظ حاشیه سود در شرایط جدید است. اگر شرکت‌ها بتوانند با وجود افزایش قیمت‌ها، تقاضا را حفظ کنند و هزینه‌های خود را مدیریت نمایند، این رشد ادامه‌دار خواهد بود. در غیر این صورت، ممکن است صنعت با تعدیل قیمت‌ها و کاهش سودآوری مواجه شود. به نظر می‌رسد صنعت دارو با تکیه بر تغییرات ساختاری و حمایت دولت، همچنان یکی از صنایع جذاب بازار سرمایه باقی بماند، اما انتخاب سهام مناسب و توجه به بنیادهای هر شرکت، بیش از پیش حیاتی خواهد بود.

صنعت دارو از نگاه معیارها

 پس از بررسی رشد خیره‌کننده فروش و سودآوری صنعت دارو، نوبت به پاسخ به یک سوال مهم می‌رسد: آیا این صنعت همچنان جای رشد دارد؟ کدام شرکت‌ها گزینه‌های بهتری برای سرمایه‌گذاری هستند و چه ریسک‌هایی باید مد نظر قرار گیرد؟ در این بخش، به معیارهای کلیدی ارزیابی صنعت دارو، دسته‌بندی شرکت‌ها و انتخاب هوشمندانه سهام می‌پردازیم.

پی‌به‌ای صنعت دارو؛ از عقب‌ماندگی تاریخی تا وضعیت فعلی

صنعت دارو از سال ۱۳۹۷ به بعد، حدود یک تا دو واحد پی‌به‌ای بالاتر از بازار بوده است. پیش از آن، این صنعت پی‌به‌ای مشابه بازار داشت. با حذف ارز ترجیحی، احتمالاً صنعت دارو باید در حد بازار قرار گیرد. پی‌به‌ای فوروارد این صنعت در حال حاضر حدود ۳ واحد است. اگر این رقم از پنج تا شش واحد عبور کند، دیگر چندان ارزنده نیست.

از منظر مارکت‌کپ دلاری، میانگین تاریخی صنعت دارو حدود ۳ میلیارد دلار بوده و حداکثر آن به چهار تا چهار و نیم میلیارد دلار رسیده است. در حال حاضر، مارکت‌کپ این صنعت حدود ۲.۶ میلیارد دلار است. این یعنی فاصله ۳۰ تا ۵۰ درصدی تا میانگین تاریخی وجود دارد. سرمایه‌گذاران باید به این معیار توجه کنند و اگر سهمی از این محدوده عبور کرد، در خرید آن تردید کنند. البته افزایش نرخ دلار نیز می‌تواند این معادله را تغییر دهد.

پنج ریسک اصلی صنعت دارو

پیش از انتخاب سهام در صنعت دارو، باید پنج ریسک کلیدی این صنعت را مد نظر قرار داد:

۱. کنترل قیمت توسط دولت: هر زمان که دولت احساس کند قیمت‌ها بیش از حد بالا رفته، افزایش نرخ را متوقف می‌کند یا سخت‌گیری بیشتری اعمال می‌کند. این موضوع همواره یکی از بزرگ‌ترین ریسک‌های صنعت دارو بوده است.

۲. مطالبات بالا و مشکلات نقدینگی: شرکت‌های دارویی حدود ۱۵ همت از پخش‌ها مطالبه دارند. دوره وصول مطالبات در این صنعت حدود ۲۵۰ روز است، در حالی که در صنعت سیمان این رقم ۳۰ تا ۶۰ روز است. مشکلات نقدینگی در این صنعت بسیار جدی است و انتخاب شرکت‌هایی با نقدینگی بهتر، اهمیت بالایی دارد. بخشی از سود شرکت‌های دارویی عملیاتی نیست و کاغذی است؛ این موضوع در ارزش‌گذاری باید لحاظ شود.

۳. وابستگی به واردات و سیاست‌های دولت: اگر دولت احساس خطر کند، ممکن است واردات دارو را افزایش دهد. نمونه آن در دوره کمبود آنتی‌بیوتیک رخ داد که دولت واردات گسترده انجام داد و شرکت‌های داخلی با رقابت شدید مواجه شدند.

۴. نقدینگی و هزینه‌های مالی: مشکلات نقدینگی در این صنعت زیاد است و شرکت‌هایی که مدیریت نقدینگی بهتری دارند، گزینه‌های مناسب‌تری هستند.

۵. وابستگی به بودجه دولت: بودجه دولت برای دارو در دو سال اخیر تقریباً ثابت مانده و با تورم همراه نبوده است. این موضوع می‌تواند فشار جدی به صنعت وارد کند.

دسته‌بندی شرکت‌های دارویی بر اساس سهامداری

شرکت‌های دارویی را بر اساس نوع سهامدار عمده می‌توان به چهار دسته تقسیم کرد:

۱. بخش خصوصی: این شرکت‌ها بهترین گزینه هستند. سهامدار عمده آنها حقیقی یا خصوصی است و معمولاً مشکلات کمتری دارند. مدیریت بهتر و نقدینگی مناسب‌تری دارند.

۲. زیرمجموعه بانک ملی: این شرکت‌ها از لحاظ جهش سودآوری عملکرد بسیار خوبی داشته‌اند، اما مدیریت بالادستی منسجمی ندارند و ممکن است با مشکلات نقدینگی و مطالبات مواجه شوند.

۳. زیرمجموعه برکت: سابقه این گروه در بازار سرمایه چندان خوب نیست. هرچند برخی از سهام این گروه عملکرد قابل‌قبولی دارند، اما به طور کلی ریسک بیشتری دارند.

۴. زیرمجموعه شفا: این گروه نیز وضعیت متوسطی دارند.

بهترین انتخاب، شرکت‌های بخش خصوصی هستند و پس از آن، زیرمجموعه بانک ملی. شرکت‌های زیرمجموعه برکت معمولاً گزینه اول نیستند.

ویژگی‌های شرکت‌های برتر دارویی

شرکت‌های برتر دارویی معمولاً دارای محصولات خاص و انحصاری هستند که تقاضای پایدار دارند. مثلاً شرکت‌هایی که انحصار تولید یک محصول خاص را در کشور دارند، کمتر با مشکلات رقابت و کاهش قیمت مواجه می‌شوند. همچنین شرکت‌هایی که مراودات کمتری با دولت و قیمت‌گذاری دستوری دارند، ریسک کمتری متحمل می‌شوند.

پی‌به‌ای این شرکت‌ها معمولاً بین ۲.۵ تا ۳.۵ واحد است. تفاوت سودآوری چندانی بین آنها نیست، اما انتخاب باید بر اساس مدیریت نقدینگی، نوع محصول و میزان وابستگی به دولت انجام شود.

تحلیل چند شرکت خاص

دزهراوی: سال قبل سود هر سهم ۱۶۰۰ ریالی ساخت و امسال برآورد می‌شود حدود ۵۰۰۰ ریال بسازد. پی‌به‌ای فوروارد آن حدود ۳ واحد است.

کاسپین: با وجود بازدهی بالا در دوره اخیر، اخیراً رشد چندانی نداشته است. دلیل آن، دریافت ارز ترجیحی است که همچنان ادامه دارد. اما از لحاظ صعودی، پی‌به‌ای فوروارد آن حدود ۳ واحد است.

دعبید: این شرکت محصول خاص و انحصاری دارد و از پایداری درآمدی برخوردار است.

دقاضی: همیشه درآمد پایدار داشته و به دلیل محصولات خاص، تقاضای آن ثابت است.

درازک: یکی از گزینه‌های خوب در بخش خصوصی است. با وجود اینکه هزینه کارمزد دارد و نوع پورت آن متفاوت است، عملکرد خوبی داشته و انتظار می‌رود بازدهی ۴۰ تا ۵۰ درصدی داشته باشد.

تیپیکو و پخش: برای سرمایه‌گذاری با ریسک پایین، هلدینگ‌هایی مانند تیپیکو و شرکت‌های پخش گزینه‌های مناسبی هستند.

چشم‌انداز و پتانسیل رشد

با فرض ثبات قیمت دلار و عدم افزایش تورم، صنعت دارو در حال حاضر حاشیه سود منطقی دارد و اکثر شرکت‌ها از قیمت‌های فعلی راضی هستند. اگر تورم افزایش یابد، احتمال افزایش مجدد قیمت‌ها وجود دارد، اما محدودیت کشش بازار نیز باید مد نظر قرار گیرد. نمی‌توان انتظار داشت هر ماه ۱۰ تا ۱۵ درصد افزایش قیمت داشته باشیم.

بر اساس برآوردها، میانگین پی‌به‌ای فوروارد صنعت حدود ۳ واحد است و تا ۵ واحد پتانسیل رشد دارد. این یعنی حدود ۶۰ درصد فضای رشد برای صنعت دارو وجود دارد. اما این رشد به حفظ قیمت‌های فعلی و عدم مداخله دولت بستگی دارد.

با این حال، مشکلات ساختاری مانند دوره بالای وصول مطالبات (۲۵۰ روز)، وابستگی به بودجه دولت و ریسک افزایش واردات، همچنان پابرجاست. همچنین بخشی از سود فعلی، کاغذی است و عملیاتی نیست. بنابراین انتخاب شرکت‌هایی با مدیریت نقدینگی بهتر، محصولات خاص و انحصاری و مراودات کمتر با دولت، هوشمندانه‌ترین رویکرد است.

صنعت دارو با رشد ۱۶۶ درصدی فروش و بازگشت سودآوری به سطح تاریخی، یکی از جذاب‌ترین صنایع بازار سرمایه است. اما سرمایه‌گذاران باید با نگاهی دقیق‌تر و با در نظر گرفتن معیارهای کلیدی، سهام خود را انتخاب کنند. شرکت‌های بخش خصوصی با محصولات خاص و انحصاری، گزینه‌های بهتری هستند. شرکت‌های زیرمجموعه بانک ملی نیز پتانسیل خوبی دارند، اما مدیریت و نقدینگی آنها نیاز به دقت بیشتری دارد.

با فرض ثبات قیمت‌ها، صنعت دارو حدود ۶۰ درصد پتانسیل رشد از سطح فعلی دارد. با این حال، ریسک‌های کنترل قیمت توسط دولت، افزایش واردات و مشکلات نقدینگی، همیشه به عنوان تهدیدهای جدی مطرح هستند. بنابراین توصیه می‌شود سرمایه‌گذاران با دیدی بلندمدت و با تمرکز بر شرکت‌های با بنیاد قوی، وارد این صنعت شوند و از خرید سهام با پی‌به‌ای بالا و مارکت‌کپ دلاری بیش از میانگین تاریخی، پرهیز کنند. انتخاب هوشمندانه و مدیریت ریسک، کلید موفقیت در این صنعت پرسود اما پرچالش است.

 حاشیه‌های سود و انتخاب هوشمندانه در صنعت درمان

در میان انبوه شرکت‌های دارویی، برخی از آنها با حاشیه سود ۷۰ درصدی، رشد ۱۲۵ درصدی قیمت نسبت به کل سال قبل و ساختار مالی منحصربه‌فرد، توجه هر سرمایه‌گذاری را به خود جلب می‌کنند. اما در این میان، شرکت‌هایی نیز هستند که سبد محصولات متنوعی دارند و مرز میان دارو و شیمی را درنوردیده‌اند. در این بخش، به بررسی جزئی‌تر چند شرکت خاص، تحلیل سودآوری آنها و ارائه راهکارهایی برای انتخاب هوشمندانه سهام در صنعت دارو می‌پردازیم.

دفرا؛ ستاره‌ای با حاشیه سود ۷۰ درصدی

یکی از جذاب‌ترین شرکت‌های صنعت دارو، دفرا است. این شرکت با حاشیه سود ناخالص حدود ۷۰ درصدی، یکی از بالاترین سطوح سودآوری را در صنعت به خود اختصاص داده است. قیمت فروش این شرکت در تیرماه نسبت به کل سال قبل، ۱۲۵ درصد رشد داشته که نشان از افزایش نرخ‌های چشمگیر و جهش درآمدی بی‌سابقه است. مدیرعامل دقاضی نیز اخیراً گفته است که «هفته‌ای نیست که به دنبال افزایش نرخ نباشیم» و این نشان از فضای مساعد برای افزایش قیمت‌ها در صنعت دارد.

بر اساس برآوردها، سود هر سهم دفرا در سال جاری می‌تواند حدود ۵۰۰۰ ریال باشد که نسبت به ۱۵۰۰ ریال سال قبل، بیش از سه برابر افزایش یافته است. انتظار می‌رود سود شش ماهه این شرکت به حدود ۹۰۰ میلیارد تا یک همت برسد و سود کل سال به ۲.۵ همت برسد. مارکت‌کپ فعلی این شرکت حدود ۶.۷ همت است و با توجه به سودآوری پیش‌بینی شده، نسبت قیمت به سود فوروارد آن بسیار جذاب محاسبه می‌شود. با این حال، ساختار مالی دفرا کاملاً تمیز نیست و هزینه مالی آن حدود ۲۰ درصد فروش است؛ اگر این شرکت بتواند این هزینه‌ها را کنترل کند، سودآوری آن حتی از این هم بیشتر خواهد شد. تنها نکته منفی، سهامداری آن است که زیرمجموعه برکت محسوب می‌شود، اما در میان شرکت‌های برکتی، دفرا یکی از بهترین گزینه‌هاست.

دزاگرس؛ صادرات به افغانستان در سایه تعطیلی مرزها

دزاگرس یکی دیگر از شرکت‌های مطرح صنعت دارو است که بخشی از فعالیت خود را به صادرات محصولات به افغانستان اختصاص داده است. این شرکت در حوزه مسکن و محصولات پایه مانند استامینوفن فعالیت می‌کند و برخی مواد اولیه را به قرص تبدیل کرده و به افغانستان صادرات می‌کند. با این حال، در سه ماه اخیر به دلیل بسته بودن مرزها، صادرات این شرکت با مشکل مواجه شده است. به گفته برخی فعالان بازار، دزاگرس سالانه حدود ۴ همت فروش دارد و سودآوری قابل‌توجهی نیز داشته است. هرچند این شرکت به دلیل تنوع سبد محصولات، گاهی در دسته‌بندی دارویی‌ها قرار نمی‌گیرد، اما از لحاظ عملکرد، یکی از گزینه‌های جذاب محسوب می‌شود.

شکام؛ مرز میان دارو و شیمی

شکام شرکتی با سبد محصولات بسیار متنوع است که آن را از سایر شرکت‌های دارویی متمایز می‌کند. بخشی از محصولات شکام شامل استامینوفن و مواد اولیه دارویی است، بخشی دیگر به محصولات شیمیایی و پتروشیمی مانند ضد یخ مربوط می‌شود و بخشی نیز به کالاهای بازرگانی مانند روغن نارگیل اختصاص دارد. این تنوع، شکام را به شرکتی با ماهیت شیمیایی-دارویی تبدیل کرده است. با این حال، از لحاظ سودآوری، شکام در سال جاری عملکرد فوق‌العاده‌ای داشته و انتظار می‌رود سود سال آینده آن حداقل ۵۰ درصد بالاتر از سال جاری باشد. برخی تحلیلگران شکام را بیشتر یک شرکت شیمیایی می‌دانند تا دارویی و معتقدند پتانسیل رشد آن در بازار بسیار بالاست.

شرکت‌های برتر از نگاه سرمایه‌گذاران حرفه‌ای

بر اساس تحلیل‌های صورت‌گرفته و تجربه سرمایه‌گذاران حرفه‌ای، برخی شرکت‌های دارویی به دلیل ساختار مالی منظم، محصولات خاص و مدیریت قوی، در اولویت خرید قرار دارند. از جمله این شرکت‌ها می‌توان به اعتماد، کاسپین، دسینا، دزاگرس، دلقمان، دالبر و کپسول اشاره کرد. این شرکت‌ها معمولاً مشکلات نقدینگی و ساختاری کمتری دارند و گزارش‌های ماهانه آنها نشان از رشد فروش دو تا سه برابری نسبت به سال قبل دارد. انتخاب هر یک از این گزینه‌ها، تفاوت چندانی از نظر پتانسیل رشد ندارد، اما سرمایه‌گذاران باید به گزارش‌های ماهانه و روند فروش هر شرکت دقت کنند. نکته کلیدی این است که اگر فروش یک شرکت نسبت به سال قبل دو تا سه برابر شده باشد و سودآوری نیز متناسب با آن رشد کرده باشد، آن شرکت گزینه مناسبی برای سرمایه‌گذاری است.

انتخاب هوشمندانه برای سرمایه‌گذاران عمومی

برای سرمایه‌گذارانی که زمان و تخصص کافی برای تحلیل تک تک شرکت‌ها را ندارند، چند راهکار پیشنهاد می‌شود:

۱. خرید سهام شرکت‌های هلدینگ: هلدینگ‌های بزرگ مانند تیپیکو که در چندین شرکت دارویی و پخش سرمایه‌گذاری کرده‌اند، گزینه مناسبی برای کاهش ریسک هستند. این هلدینگ‌ها معمولاً سبد متنوعی از سهام دارند و بازدهی آنها به طور متوسط از کل صنعت پیروی می‌کند.

۲. سرمایه‌گذاری در شرکت‌های پخش: شرکت‌های پخش دارو نیز از رونق صنعت بهره‌مند می‌شوند و ریسک کمتری نسبت به شرکت‌های تولیدی دارند. این شرکت‌ها معمولاً حاشیه سود ثابت و نقدینگی بهتری دارند.

۳. استفاده از صندوق‌های سرمایه‌گذاری بخشی: صندوق‌هایی که به طور تخصصی در صنعت دارو سرمایه‌گذاری می‌کنند، برای افرادی که توان تحلیل ندارند، بهترین گزینه هستند. این صندوق‌ها با تیم تحلیلی قوی، سبد متنوعی از سهام دارویی را مدیریت می‌کنند و ریسک سرمایه‌گذاری را کاهش می‌دهند.

مقایسه صندوق‌های دارویی

در حال حاضر چندین صندوق سرمایه‌گذاری بخشی در صنعت دارو فعالیت می‌کنند که از جمله آنها می‌توان به صندوق‌های آرمان، کیان و … اشاره کرد. تفاوت چندانی بین این صندوق‌ها وجود ندارد و همگی حدود ۵ تا ۸ درصد در تیپیکو، پخش، دالبر و سایر شرکت‌های بزرگ سرمایه‌گذاری کرده‌اند. انتخاب هر یک از آنها به سلیقه سرمایه‌گذار بستگی دارد، اما به طور کلی این صندوق‌ها بازدهی مشابهی دارند. به گفته برخی تحلیلگران، صندوق‌های کیان و آرمان تقریباً ترکیب سبد مشابهی دارند و تفاوت چندانی از نظر عملکرد ندارند.

صنعت دارو در سال جاری با رشد بی‌سابقه فروش و سودآوری، یکی از جذاب‌ترین صنایع بازار سرمایه است. شرکت‌هایی مانند دفرا با حاشیه سود ۷۰ درصدی و رشد قیمت ۱۲۵ درصدی، پتانسیل سودآوری بالایی دارند. شرکت‌هایی مانند شکام با سبد محصولات متنوع، مرز بین دارو و شیمی را درنوردیده‌اند و گزینه‌های جذابی برای سرمایه‌گذاران هستند. در عین حال، برای سرمایه‌گذارانی که زمان و تخصص کافی ندارند، هلدینگ‌ها، شرکت‌های پخش و صندوق‌های بخشی، گزینه‌های مناسبی برای بهره‌مندی از رونق این صنعت محسوب می‌شوند. با توجه به گزارش‌های ماهانه و روند صعودی فروش، به نظر می‌رسد صنعت دارو همچنان پتانسیل رشد داشته باشد و انتخاب هوشمندانه در این صنعت، می‌تواند بازدهی قابل‌توجهی را برای سرمایه‌گذاران به ارمغان آورد.