پایگاه خبری سرمایه فردا

تاصیکو با ترکیبی از سودهای جاری از شرکت‌های تابعه و پروژه‌های بزرگ توسعه‌ای، یکی از جذاب‌ترین هلدینگ‌های بازار سرمایه محسوب می‌شود. بهره‌برداری از معادن طلا، نقره، مس و فلزات کمیاب، می‌تواند این شرکت را به یکی از ارزنده‌ترین شرکت‌های کشور تبدیل کند.

کارخانه‌ای در کرمانشاه پس از جنگ گرفتار تخریب، بدهی، بروکراسی و بی‌تفاوتی شده و عملا کارگران آن نیز بیکار شده‌اند.

بخش معدن ایران با وجود تحریم‌ها و جنگ‌های اخیر، ثابت کرده که می‌تواند تاب‌آوری خود را حفظ کند. اما آنچه این صنعت راهبردی را بیش از دشمنان خارجی تهدید کرده، نه تحریم‌ها، که سیاست‌گذاری‌های داخلی، انحصارها و بیتوجهی به هشدارهای فعالان اقتصادی بوده است. از گرانی بی‌سابقه مواد ناریه تا قطعی برق و تأمین نشدن مواد اولیه، همه نشان از آن دارد که بخش معدن، با وجود ظرفیت‌های عظیم، همچنان درگیرِ موانعی است که ریشه در تصمیماتِ داخلی دارد. در این گزارش، به بررسی وضعیت این صنعت حیاتی، چالش‌های پیشِ رو و الزاماتِ تحققِ چشم‌اندازِ تبدیلِ معدن به پیشرانِ اصلیِ اقتصادِ کشور می‌پردازیم.

صنایع بورسی، برایِ تداومِ رشد، نیازمندِ «معجزه‌ای» در حوزه‌یِ روابطِ خارجی و اصلاحاتِ اقتصادی است. طلا و دلار نیز، با وجودِ ریزشِ اخیر، پتانسیلِ رشدِ قابلِ توجهی دارند، اما این رشد، به‌شدت به روندِ نرخِ ارز و سیاست‌هایِ پولیِ دولت بستگی دارد.

از کولر ۱۲۰ میلیونی تا لباسشویی ۹۰ میلیونی نشان می‌دهد که بازار لوازم خانگی از دست مردم خارج شد و فعلا تولیدکنندگان و توزیع‌کننده می‌تازند.

اگر توافق اجرایی شود و تنگه هرمز بازگردد، هزینه‌های حمل‌ونقل کاهش می‌یابد و صادرات فولاد ایران می‌تواند با سهولت بیشتری ادامه یابد. اما اگر تنش‌ها ادامه پیدا کند، بازارهای جهانی با نوسانات بیشتری روبرو خواهند شد.

ارزش برآوردی پرتفوی ومعادن به ۵۰,۷۸۱ میلیارد تومان می‌رسد و ارزش افزوده غیر بورسی آن ۳۱,۴۰۴ میلیارد تومان است. این دارایی‌های غیر بورسی شامل سرمایه‌گذاری در شرکت‌های معدنی و فلزی غیر بورسی، املاک، تجهیزات و سایر دارایی‌های فیزیکی است. مجموع ارزش پرتفوی بورسی و غیر بورسی، NAV هر سهم ومعادن را به ۵,۳۸۹ ریال می‌رساند.

تب داغ بورس، یک فرصت استثنایی برای «تغییر مسیر نقدینگی» است. اگر سیاست‌گذار (سازمان بورس، وزارت اقتصاد، و دولت) بتواند با تسهیل عرضه اولیه شرکت‌های بزرگ و تشکیل صندوق‌های پروژه، این نقدینگی را به سمت تولید هدایت کند، آنگاه نه تنها تورم مهار می‌شود (چون نقدینگی به جای بازارهای سفته‌بازی، به سمت پروژه‌های مولد می‌رود)، بلکه زیرساخت‌های انرژی، صنعت و معدن کشور نیز تقویت می‌گردد.

داستان اصلی نمودار نه طلاست و نه مس؛ بلکه «بازگشت کمیابی منابع» به مرکز اقتصاد جهانی است. این دقیقاً همان چیزی است که در زنجیره‌های تأمین و خودرو هم دیده‌ایم. تقاضا را می‌توان با دستور و قانون ایجاد کرد (مثلاً تصویب قانونی که بگوید تا سال ۲۰۳۰ همه خودروهای فروخته شده باید برقی باشند). اما ظرفیت تولید و استخراج را نمی‌توان با قانون ایجاد کرد.