پایگاه خبری سرمایه فردا

تغییر سبک زندگی و استفاده از هوش مصنوعی یک سوال اخلاقی عمیق را مطرح می‌کند: چه کسی مسئولیت تجویز دارو را برعهده دارد؟ پزشک یا سیستم؟

افزایش قیمت داروهای مهم مانند انسولین، فشار اقتصادی سنگینی بر بیماران ایجاد کرده و ادامه درمان را دشوارتر کرده است.

صنعت داروسازی ایران در ۹ ماهه نخست سال ۱۴۰۴، تصویری از یک تحول عمیق و همه‌جانبه را به نمایش گذاشته است. در شرایطی که بازارهای مالی با نوسانات دست‌وپنجه نرم می‌کنند، شرکت‌های دارویی با ثبت رشدهای خیره‌کننده، نه تنها سلامت جامعه را تضمین کرده‌اند، بلکه به یکی از سودآورترین بخش‌های بازار سرمایه تبدیل شده‌اند. از جهش ۴۱۶ درصدی «کی‌بی‌سی» تا رشد ۲۰۳ درصدی «دسبحان» و ۱۵۷ درصدی «دارو»، گزارش‌های ۹ ماهه روایتی از شکوفایی در سایه تلاش و برنامه‌ریزی را ترسیم می‌کنند.

افزایش نرخ ارز نه‌تنها هزینه تولید و واردات دارو را بالا برده، بلکه فرصت تازه‌ای برای شبکه‌های غیررسمی و بازار سیاه فراهم کرده است؛ وضعیتی که سلامت عمومی را در معرض خطر جدی قرار می‌دهد.

بررسی خالص ارزش دارایی‌های گروه دارویی سبحان (دسبحا) در تاریخ ۱۶ مهر ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که NAV هر سهم این شرکت به ۸,۱۸۲ ریال رسیده است. با توجه به قیمت روز سهم، نسبت P/NAV در محدوده ۴۹ درصد قرار دارد—نسبتی که از منظر تحلیلی، نشان‌دهنده تخفیف قابل‌توجه بازار نسبت به ارزش ذاتی دارایی‌های شرکت است.

«ما هر آنچه تولید می‌کنیم، به فروش می‌رسد»؛ این جمله از مدیرعامل پارس دارو نه‌تنها خلاصه‌ای از عملکرد موفق شرکت در سال‌های اخیر است، بلکه نشانه‌ای از بلوغ صنعتی، تحول زیرساختی و آمادگی برای نقش‌آفرینی گسترده‌تر در نظام سلامت کشور تا سال ۱۴۰۶ است.

شرکت تولید دارو، از زیرمجموعه‌های گروه دارویی برکت تحت مدیریت حسن جلیلی، با توقف کامل فعالیت‌های تولیدی از سال ۱۳۸۸ تاکنون، صرفاً از طریق اجاره کارخانه و ماشین‌آلات درآمدزایی می‌کند. با وجود غیرفعال بودن، این شرکت همچنان با ساختار هیئت‌مدیره پنج‌نفره و هزینه‌های جاری، به‌عنوان یک واحد رسمی در گروه برکت باقی مانده است.

شرکت تولید ژلاتین کپسول ایران، از زیرمجموعه‌های تیپیکو، با کاهش ۱۶ درصدی تولید در پنج‌ماهه نخست سال و انتصاب‌های غیرتخصصی در سطح هیئت‌مدیره و مدیریت اجرایی، در موقعیتی پرچالش قرار گرفته است. این تحولات، زیر نظر محمد نادری علیزاده، مدیرعامل تیپیکو، نشانه‌هایی از ضعف در سیاست‌گذاری منابع انسانی و افت بهره‌وری عملیاتی را آشکار کرده‌اند.

شرکت آنتی‌بیوتیک‌سازی ایران، از زیرمجموعه‌های تیپیکو تحت مدیریت محمد نادری علیزاده، در حالی به تولید دارو و محصولات آرایشی-بهداشتی مشغول است که ترکیب هیئت‌مدیره آن فاقد تخصص‌های مرتبط با پزشکی و داروسازی است. این خلأ تخصصی در ساختار راهبری، پرسش‌هایی جدی درباره کیفیت تصمیم‌گیری و سلامت راهبردی شرکت مطرح کرده است.