پایگاه خبری سرمایه فردا

بازسازی پساجنگ باید با رویکرد زیست‌محیطی و پایدار انجام شود تا از بحران‌های آینده جلوگیری و منابع طبیعی حفظ شود.

جنگ و تحریم، شوک بزرگی به بازار کار ایران وارد کرده است. تعدیل نیرو و قراردادهای کوتاه‌مدت، دو روی یک سکه هستند که امنیت شغلی کارگران را تهدید می‌کنند. عضو هیأت رئیسه مجلس با هشدار درباره سوءاستفاده برخی شرکت‌ها از شرایط جنگی، وعده رسیدگی جدی به این موضوع را داده است.

یدالله کریمی‌پور، تحلیلگر مسائل راهبردی، در یادداشتی تکان‌دهنده به واکاوی این معادله پرداخته و هشدار می‌دهد که توافق یک «فرصت» است، نه یک «نتیجه». و اگر از این فرصت به درستی استفاده نشود، کاسبان تحریم و غول‌های فساد، دوباره برنده میدان خواهند بود.

هنوز خیلی‌ها منتظر شنیدن صدای آژیر قرمز یا انفجار هستند تا باور کنند که جنگ شده است. اما حقیقت این است که سؤال «آیا دوباره جنگ می‌شود؟» دیگر قدیمی شده است. طبق نگاه تحلیلگرانی مانند دکتر ذبیح‌الله سعیدی، ما همین حالا در قلب یک جنگ تمام‌عیار هستیم؛ جنگی که شکلش عوض شده، اما هدفش همان است. مرز میان صلح و جنگ از بین رفته است.

آیا ایران موفق شده است خاورمیانه را به "اوکراین واشنگتن" تبدیل کند؟ نشریه معتبر فارین افرز در تحلیلی تامل‌برانگیز، از استراتژی جنگ فرسایشی ایران سخن گفته است. استراتژی‌ای که در آن، تهران و متحدانش با تحمیل هزینه‌های مستمر نظامی و اقتصادی، سعی در کشاندن آمریکا به باتلاقی بی‌پایان دارند.  در این گزارش، نگاهی داریم به استراتژی فرسایشی ایران، نقش روسیه و چین به عنوان بازیگران مکمل، و پنج پرسش راهبردی که آینده این تقابل را تعیین خواهند کرد.

«قانون اختیارات جنگی» به رئیس‌جمهور آمریکا اجازه می‌دهد بدون مجوز کنگره، حداکثر ۶۰ روز نیروهایش را درگیر جنگ کند. این مهلت برای عملیات علیه ایران، اول ماه مه (۱۱ اردیبهشت) به پایان می‌رسد. اما آیا با فرا رسیدن این تاریخ، ارتش آمریکا مجبور به توقف و عقب‌نشینی می‌شود؟ تحلیل قوانین و سوابق تاریخی نشان می‌دهد که پاسخ چندان ساده نیست. کاخ سفید این بار هم ابزارهای حقوقی و تفسیری خود را برای خنثی کردن این محدودیت آماده کرده است. گزارشی از پارادوکس حقوقی پیش روی ترامپ و سناریوهایی که شاید جنگ را بی‌پایان کنند.

قوی سیاه جامعه ایرانی، همان حمله همه‌جانبه آمریکا و اسرائیل بود. رویدادی نادر با تأثیری عظیم. سال‌ها بود که مقامات نظامی و سیاسی هشدار می‌دادند «دشمن در کمین است»، «تهدید جدی است»، «باید آماده باشیم». اما در ذهن بیشتر مردم، جنگ یک سناریوی دور از ذهن بود.

ایران در میدان قدرت سخت، از موشک و پهپاد تا مدیریت تنگه هرمز، بازیگری قابل‌اعتناست. اما در میدان روایت، همچنان بازنده است. محمد جامعی، کارشناس مسائل راهبردی، هشدار می‌دهد: ضعف رسانه‌ای فقط یک نقص ارتباطی نیست؛ یک خلأ راهبردی است که می‌تواند دستاوردهای نظامی را خنثی کند. از کودتای ۲۸ مرداد تا رخدادهای دی‌ماه، مرجعیت رسانه‌ای از داخل به خارج منتقل شده و طرف مقابل، رسانه را امتداد میدان نبرد می‌داند. حالا سؤال این است: بدون بازسازی مرجعیت، پیروزی در میدان سخت چه ارزشی دارد؟

در حالی که جنگ علیه ایران تمام کشورهای جهان را با بحران و ضررهای مختلف مواجه کرده، چین از این جنگ بهره برده است.