پایگاه خبری سرمایه فردا

بازارِ سرمایه از فازِ هیجانی و صف‌هایِ خریدِ دسته‌جمعی، به سمتِ انتخابیِ دقیق‌تر و تحلیلِ بنیادی‌تر حرکت می‌کند. سرمایه‌گذارانی که پیش‌تر به امیدِ صعودِ کلی، هر سهمی را خریداری می‌کردند، اکنون با وسواس و دقتِ بیشتری، دارایی‌هایِ خود را انتخاب می‌کنند.

سیاست کاهش ضریب اعتبار می‌تواند به عنوان یک اقدام پیشگیرانه برای جلوگیری از ایجاد حباب و کنترل ریسک‌های سیستمی در بازار سرمایه عمل کند. حال باید دید آیا این سیاست انقباضی، بازار را به سمت تعادل هدایت خواهد کرد یا صرفاً به موجی از فروش و ناامیدی دامن می‌زند.

پرتفوی بورسی و غیربورسی، خالص ارزش هر سهم مدیریت به ۶۲۱۹ ریال رسیده و نسبت P/NAV آن در سطح ۵۸ درصد قرار دارد.

جام جهانی مسیر بلندمدت بورس‌ها را تعیین نمی‌کند، اما می‌تواند برای مدت کوتاه ذهن و رفتار سرمایه‌گذاران را تغییر دهد. در دنیای بازارهای مالی، گاهی همین رفتار انسان‌هاست که نوسان‌های کوتاه‌مدت را می‌سازد.

بورس فعلاً در یک ابرخوش‌بینی عجیب قرار گرفته‌ که چشم و گوشمان به روی بسیاری از واقعیت‌ها بسته شده است: از ریسک سیاسی بگیر تا محاصره اقتصادی، نرخ بهره ۵۰ درصد، سیاست‌های سرکوب ارزی و نرخ‌گذاری دستوری.

سیکل ابرچرخه‌های کالاها یک استدلال قوی و قابل تأمل برای سرمایه‌گذاران بلندمدت است. چهار محرک اصلی (نقدینگی بالا، بدهی تاریخی، کسری بودجه مزمن، و کاهش جهانی‌شدن) همگی عواملی هستند که می‌توانند قیمت کالاها را برای سال‌های بالا نگه دارند. اما این به هیچ وجه به معنای این نیست که هر کالایی یا هر شرکت مرتبطی بدون اصلاح و ریزش به رشد خود ادامه خواهد داد.

تحلیلگران و فعالان بازار سرمایه به جای نگاه دوگم به ابزارهایی مانند تحلیل تکنیکال یا خوش‌بینی‌های غیرواقع‌بینانه، یک رویکرد سیستمی و چندبعدی اتخاذ کنند. این رویکرد باید شامل بررسی جامع ریسک‌های ژئوپلیتیک، اقتصادی و ساختاری باشد و به‌ویژه در شرایط ایران، توجه ویژه‌ای به کانتکست منطقه‌ای و بی‌ثباتی‌های ناشی از سیاست‌های داخلی و خارجی داشته باشد.

با نرخ جهانی ۱۳,۷۵۰ دلار و نرخ دلار ۱۷۴ هزار تومانی، ارزش هر تن مس حدود ۲,۳۸۰ میلیارد تومان است. با این حال، در بورس کالای ایران، کاتد مس با حدود ۱۰ درصد تخفیف (حباب منفی) و به قیمت ۲,۱۸۰ میلیارد تومان در حال معامله است.

یکسان‌سازی ارز پایان مشکلات ارزی نیست، شروع ماجرای جدیدی است. این سیاست، اگرچه در بلندمدت می‌تواند به شفافیت و کارایی اقتصادی کمک کند، اما در کوتاه‌مدت و میان‌مدت، فشارهای سنگینی بر شرکت‌ها و بازار سرمایه وارد می‌آورد.