آمارهای فروش ماهانه شرکتهای فولادی در فروردین ۱۴۰۵، تصویری از یک صنعت دو قطبی را به نمایش میگذارد. در حالی که برخی شرکتها با رشدهای خیرهکننده تا ۲۱۴ درصدی، سال را با قدرت آغاز کردهاند، برخی دیگر با افتهای وحشتناک تا ۸۵ درصدی مواجه شدهاند. این گزارش به تحلیل عملکرد ۲۸ شرکت بزرگ فولادی و آهنی در نخستین ماه سال ۱۴۰۵ میپردازد.
به گزارش سرمایه فردا میان جمعیت فولادیها، چند شرکت توانستهاند با ثبت رشدهای سه رقمی، رکوردداران بیرقابت فروردین ۱۴۰۵ باشند.
فجهان (فولاد جهان) با رشد ۱۶۷ درصدی فروش، به رقم ۴,۳۳۲ میلیارد تومان رسیده است. این جهش عظیم در حالی رخ میدهد که بسیاری از فولادیها با کاهش تقاضا یا اختلال در تولید مواجه بودهاند. فجهان ثابت کرده که برنامهریزی مناسب برای تأمین مواد اولیه و بازاریابی قوی، حتی در بحران هم نتیجه میدهد.
اما رکورددار مطلق این جدول، فرود (فولاد رود) است. این شرکت با رشد حیرتانگیز ۲۱۴ درصدی، فروش خود را به ۴۷۷ میلیارد تومان رسانده است. رشدی که بیش از سه برابر شدن فروش را نشان میدهد و فرود را به شگفتیساز فروردین ماه تبدیل کرده است.
ارفع نیز با رشد ۱۸۸ درصدی، فروش ۲,۶۶۳ میلیارد تومانی را ثبت کرده و یکی دیگر از ستارگان این ماه است.
این ارقام نشان میدهد که برخی شرکتهای فولادی با وجود شرایط جنگی، تحریمها و قطعی برق، توانستهاند زنجیره تأمین خود را حفظ کرده و حتی از فرصت کاهش عرضه رقبا، سهم بازار بیشتری تصاحب کنند.
اما در سوی دیگر میدان، آمارها فاجعهبار است. برخی شرکتهای فولادی چنان افت فروش داشتهاند که گویی فروردین ۱۴۰۵ را اصلاً شروع نکردهاند.
ففولاد (فولاد مبارکه) به عنوان غول صنعت فولاد ایران، با افت ۸۱ درصدی فروش مواجه شده است. فروش این شرکت از ۴,۹۰۵ میلیارد تومان در فروردین ۱۴۰۴ به حدود یک پنجم این رقم رسیده است. سؤال جدی اینجاست: آیا فولاد مبارکه درگیر اختلال شدید تولید یا خاموشی بوده است؟
فخوز (فولاد خوزستان) نیز دقیقاً با همین رقم افت (۸۱ درصدی) روبرو شده و فروش آن از ۱,۴۸۷ میلیارد تومان به شدت کاهش یافته است.
فولای (فولاد الیگودرز) با افت ۸۵ درصدی، بدترین عملکرد را در میان تمامی شرکتها داشته است. فروش این شرکت به تنها ۲۲ میلیارد تومان سقوط کرده که برای یک واحد تولیدی فولادی، یک فاجعه تمامعیار محسوب میشود.
کارشناسان مالی دو دسته عامل اصلی برای این شکاف عظیم ارائه میدهند:
دسته اول، عوامل عملیاتی و تولیدی: شرکتهایی که به منابع پایدار انرژی (برق و گاز) دسترسی دارند یا در مناطقی هستند که قطعی کمتری داشتهاند، توانستهاند تولید و فروش خود را حفظ کنند. برعکس، شرکتهای واقع در مناطق جنوبی یا مناطقی که قطعی انرژی شدید بوده، با افت تولید مواجه شدهاند.
دسته دوم، عوامل مالی و بازاریابی: برخی شرکتها با داشتن موجودی انبار قابل توجه از پایان سال قبل، توانستهاند در فروردین ماه که بازار هنوز به طور کامل گرم نشده بود، از موجودی خود بفروشند. برخی دیگر نیز با تغییر استراتژی فروش از بازار داخلی به صادرات (یا برعکس)، توانستهاند مشتریان جدیدی جذب کنند.
فروردین ۱۴۰۵ نشان داد که صنعت فولاد ایران دیگر یکپارچه عمل نمیکند. برخی شرکتها با هوشمندی و شاید خوششانسی، توانستند از بحران به عنوان فرصت استفاده کنند و فروش خود را دو یا حتی سه برابر کنند. در مقابل، برخی غولهای صنعت با افتهای بیش از ۸۰ درصدی مواجه شدند که زنگ خطری جدی برای سهامداران و مدیران آنهاست.
برای سرمایهگذاران، پیام این آمار روشن است: دیگر نمیتوان هر سهم فولادی را به یک چشم دید. شرکتهایی که تابآوری بیشتری در برابر بحران انرژی و تحریم دارند، شایسته وزن بالاتری در سبد سرمایهگذاری هستند. ماههای آینده نشان خواهد داد که آیا شرکتهای ضعیفتر قادر به جبران خواهند بود یا این شکاف، به یک ویژگی ساختاری در صنعت فولاد ایران تبدیل میشود.
تمام حقوق برای پایگاه خبری سرمایه فردا محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
سرمایه فردا