پایگاه خبری سرمایه فردا

بازار جهانی فولاد در آستانه تابستان ۲۰۲۶ با چهار چالش عمده مواجه است. نخست، «ضعف تقاضا در چین» که هرگونه رونق را مهار می‌کند. دوم، «ابهامات ژئوپلیتیکی» که مانع از برنامه‌ریزی بلندمدت فعالان بازار می‌شود. سوم، «افزایش هزینه‌های تولید» که حاشیه سود فولادسازان را تحت فشار قرار داده است. چهارم، «ریسک‌های لجستیکی» برای صادرات ایران که می‌تواند عرضه از این منطقه را کاهش دهد

آمارهای فروش ماهانه شرکت‌های فولادی در فروردین ۱۴۰۵، تصویری از یک صنعت دو قطبی را به نمایش می‌گذارد. در حالی که برخی شرکت‌ها با رشدهای خیره‌کننده تا ۲۱۴ درصدی، سال را با قدرت آغاز کرده‌اند، برخی دیگر با افت‌های وحشتناک تا ۸۵ درصدی مواجه شده‌اند. این گزارش به تحلیل عملکرد ۲۸ شرکت بزرگ فولادی و آهنی در نخستین ماه سال ۱۴۰۵ می‌پردازد.

بازار جهانی فولاد در حال حاضر، بیش از آنکه صعودی یا نزولی باشد، «انتظاری» است. سنگ آهن ۶۲ درصد وارداتی چین ۰.۵ دلار بالا رفت و در ۱۰۳.۵ دلار ایستاد. شمش داخلی چین در تانگشان ۱۰ یوان رشد کرد. ورق گرم روسیه در ارزیابی هفتگی ۲۵ دلار جهش داشت. اما در نقطه مقابل، قراضه، زغال سنگ و اغلب محصولات فولادی بی‌تغییر ماندند. گویا بازار در یک برزخ قرار گرفته؛ نه آنقدر ضعیف که سقوط کند، نه آنقدر قوی که رشد پایدار داشته باشد. گزارشی از آخرین وضعیت بازار فولاد و مواد اولیه و چشمانداز کوتاه‌مدت آن.

کارشناسان برآورد می‌کنند که بین ۱۲ تا ۲۴ ماه طول می‌کشد تا صنعت فولاد ایران به وضعیت عادی بازگردد. در این مدت، بازار فولاد با گرانی، کمبود و نااطمینانی مواجه خواهد بود.

صنعت فولاد و آهن ایران در ۱۱ ماهه منتهی به اسفند ۱۴۰۳، عملکردی دوگانه و عجیب را به نمایش گذاشته است. بررسی عملکرد بیش از ۲۵ شرکت بزرگ این صنعت نشان می‌دهد مجموع درآمدها با رشد حدود ۳۹ درصدی نسبت به مدت مشابه سال قبل، به بیش از ۸۶۶ هزار میلیارد تومان رسیده است.

در حال حاضر جنگ پیشنهاد صادرات محصولات فولادی یا مواد اولیه زنجیره فولاد را کاهش داده و چشم‌انداز کوتاه‌مدت فعلا افت تولید ارزیابی می‌شود.

سال ۲۰۲۵ برای فولاد جهان، سال کاهش بود؛ برای چین، سال سقوط به زیر یک میلیارد تن؛ برای هند، سال جهش؛ برای آلمان، سال تلخترین رکود از ۲۰۰۹. ایران اما با رشد ۱.۴ درصدی و تولید ۳۱.۸ میلیون تن، همچنان در مدار همیشگی خود چرخید؛ نه اوج، نه فرود.

صنعت فولاد ایران امروز در نقطه‌ای ایستاده که درآمدهای کلان صادراتی از یک‌سو و زیرساخت‌های فرسوده و ناکافی شرکت‌ها از سوی دیگر، تصویری متناقض از آن ارائه می‌دهد.

عضو خانه صنعت، معدن و تجارت گفت: ایران با برخورداری از ذخایر معدنی غنی، می‌تواند با توسعه معادن و به‌کارگیری فناوری‌های نوین از طریق شرکت‌های بزرگ همچون فولاد مبارکه در فرآوری، وابستگی خود به واردات را کاهش دهد و ارزش افزوده بیشتری در داخل کشور ایجاد کند.