پایگاه خبری سرمایه فردا

دادفر گفت: بازار خودرو در ماه‌های گذشته به‌قدری دچار التهاب شده که دیگر نه می‌توان آن را بازار نامید و نه صنعت. آنچه امروز می‌بینیم ترکیبی از ترس، شایعه و سیاست است؛ نموداری که هیچ منطق اقتصادی پشت آن نیست و هر روز قیمت‌ها بدون تغییر در تکنولوژی یا مواد اولیه، جهش‌های عجیب را تجربه می‌کنند.

با وجود تعیین سقف دو میلیارد یورویی، دولت با محدودیت‌های ارزی و ثبت سفارش، واردات خودرو را کاهش داد و بازار را در انحصار نگه داشت.

با وجود مصوبه قانونی برای واردات خودرو توسط اشخاص و با منشا خارجی، تنها گروه‌های خاص و رانت دار از منافع آن استفاده می‌کنند. درحالی که افزایش قیمت خودرو به‌دلیل کمبود عرضه و انحصار بازار جیب سوداگران خودرو را پر می‌کند.

طرح فروش خودرو با موج‌گرانی همراه شده و این موضوع نشان می‌دهد که تولیدکنندگان و مونتاژ کاران به دنبال تثبیت گرانی اخیر هستند.

در مقررات جدید ثبت سفارش تنها تا پایان سال ۱۴۰۴ امکان‌پذیر است، واردات فقط برای یک خودرو مجاز است، و خودروهای کارکرده بالای ۹۹ کیلومتر از گارانتی معاف می‌شوند، اما فرد باید مالک خودرو باشد

بخش بزرگی از محصولات سوختی یا قاچاق‌اند یا در کارگاه‌های زیرزمینی تولید می‌شوند و هیچ استانداردی ندارند. ارزش این بازار به ۳ تا ۵ هزار میلیارد تومان رسیده و سهم قاچاق بین ۱ تا ۲ هزار میلیارد تومان برآورد می‌شود. این بازار بزرگ و بی‌نظارت خسارت آن مستقیماً به مردم می‌رسد، از آسیب موتور خودرو گرفته تا هزینه‌های سنگین تعمیرات. تا زمانی که استانداردگذاری و نظارت واقعی شکل نگیرد، این چرخه سودجویی ادامه خواهد داشت

درشرایطی که ایمنی خودروهای داخلی افزایش تصادفات را در پی داشته و هر روز قربانی می‌گیرد؛ سوال اصلی این است که چرا درب واردات را باز نمی‌کنید؟

در حالی که انجمن صنفی تایر از حفظ آرامش بازار سخن می‌گوید، اجرای دو مرحله‌ای افزایش قیمت در کمتر از ۱۵ روز نشان داد این آرامش تنها یک پوشش تبلیغاتی بوده است. قیمت‌ها با جهش ۵۰ تا ۶۰ درصدی، فشار سنگینی بر ناوگان حمل‌ونقل و سفره مردم وارد کرده و سکوت سازمان حمایت و وزارت صمت، این اقدام را به یک توافق ضد رقابتی آشکار تبدیل کرده است.

گزارش ۹ ماهه شرکت‌های حمل‌ونقل در نگاه اول از جهش‌های چندصددرصدی و سودهای چشمگیر خبر می‌دهد، اما پشت این اعداد درخشان، نشانه‌های جدی از ناپایداری دیده می‌شود. بسیاری از شرکت‌ها تنها با افزایش نرخ خدمات یا درآمدهای غیرعملیاتی توانسته‌اند سود خود را بالا نگه دارند و نمادهایی مانند حسینا و حبندر حتی با وجود سوددهی، افت محسوس عملکرد را تجربه کرده‌اند. این شکاف میان سودهای روی کاغذ و واقعیت عملیاتی نشان می‌دهد صنعت حمل‌ونقل بدون کنترل هزینه‌ها، نوسازی ناوگان و اصلاح ساختار درآمدی، در معرض ریسک جدی قرار دارد و رشدهای امروز نمی‌تواند تضمینی برای فردای این صنعت باشد.