یوتیوب هالیوود را تسخیر کرد

یک عکس قدیمی، چند ویدئوی یوتیوبی و خیال‌پردازی کاربران اینترنت، «اتاق‌های پشتی» را به یکی از موفق‌ترین فیلم‎‌های وحشت سال تبدیل کرد

محمد سرابی: یک فروشنده مبلمان در فروشگاه بسیار بزرگی که تازه آن را افتتاح کرده، به صورت اتفاقی راه ورود به ساختمانی وسیع، خالی و هراس‌انگیز پیدا می‌کند. تعقیب این کنجکاوی برای او که دچار ناراحتی‌های روانی است، نتیجه‌ای ترسناک و پر از توهم دارد اما این ساختمان ناشناخته زیرزمینی ساخته تخیل او نیست. «اتاق‌های پشتی» یک جهان ناشناخته شیطانی درست در کنار جهان ما است اما چند طبقه پایین‌‌تر.

فیلم ترسناک اتاق‌های پشتی یا «بک رومز» محصول ۲۰۲۶ آمریکا، یک اثر روان‌شناختی و علمی-تخیلی است که محتوای اصلی آن از ترس انسان‌ها از تنها ماندن در فضای خالی نا امن ساخته شده. وقتی می‌فهمیم این فیلم از روی یک پدیده یوتیوبی مورد علاقه «نسل زد» ساخته شده می‌توانیم یک مبنای دیگر را هم در نظر بگیریم و آن ترس نسل زد از زندگی در دوران ماقبل دیجیتال است.

لایه‌لایه تا عمق کریپی‌پاستا

ماجرا از عکسی در سال ۲۰۰۲ شروع شد. یک نفر فروشگاه مبلمانی را اجاره کرد و قبل از بازسازی، عکسی از فضای خالی اتاق‌ها گرفت و در وبلاگ فروشگاه قرار داد. تصویر دیوار‌هایی با کاغذ‌ دیواری زرد چرک، مهتابی‌های روشن و موکت کهنه را نشان می‌داد. عکس مدتی در فضای اینترنت چرخید و چند نفری آن را دوباره منتشر کردند. این عکس در گروه تصاویر لیمینال Liminal Spaces قرار دارد یعنی فضای خالی آشنا ولی از شدت خالی بودن ترسناک.

تصاویر و فیلم‌های زیادی با این موضوع در فضای مجازی یافته می‌شود. بعضی واقعی و حاصل هنر عکاسی هستند و بعضی با هوش مصنوعی ساخته شده‌اند. تصویر کاغذ‌ دیواری زرد پس از اینکه ۲۰سال به آرامی در حال گردش در حساب‌های کاربری بود ناگهان جان گرفت و نماد لیمینال شد.  لیمینال اسپیس جایی مانند اتاق خانه، راهرو، مدرسه، فروشگاه و در بعضی مواد، فضای باز مانند زمین‌بازی پارک است که به طرز اضطراب‌آوری خالی باشد. ابعاد و زاویه عکس به شکلی است که بیننده خود را درون آن فرض می‌کند و نگران است که در وضعیت تنها و بی‌دفاع، مورد هجوم چیزی ناشناخته قرار بگیرد.

اگرچه هیچ‌ کسی درون لیمینال نیست اما حسی قوی به تماشاگر می‌گوید که موجودی شیطانی در گوشه‌ای از این فضا کمین کرده و او را زیرنظر دارد. تماشای تصاویر لیمینال مانند خواندن داستان‌های هراس‌آور فرهنگ کریپی پاستا Creepypasta برای بعضی از کاربران لذت‌بخش است. داستان‌های ترسناک کریپی پاستا که در فضای نامشخص اینترنت نوشته و تکثیر می‌شود،‌ اگرچه برای «نسل زد» که در لایه‌های زیری اینترنت تاب می‌خورد، جالب بود اما کمتر توانست در بازار هالیوود به موفقیت برسد.

فرهنگ کریپی‌ پاستا تقریبا از ۲۰ سال قبل شروع شد ولی چند فیلم که از روی حکایت‌های معروف آن ساخته شدند مانند «اسلندر من» و «آزمایش خواب روسی» به موفقیت خاصی نرسیدند و البته کیفیت تولید خوبی هم نداشتند. به همین دلیل است که فیلم «اتاق‌های پشتی» با امتیاز بالا و نظرات مثبت منتقدان یک پرش پیروزمندانه ارتش ترس‌های اینترنتی نوجوان‌ها در ورود به صنعت هالیوود است.

فاند فوتیج

سال ۲۰۲۲ کین پارسونز، یوتیوبر آمریکایی مجموعه ویدئو‌های ترسناک «اتاق پشتی» را ساخت و در یوتیوب گذاشت. صحنه‌‌هایی از این ویدئو‌های با شیوه‌های آماتوری ضبط شده بودند و صحنه‌‌هایی با نرم‌افزار‌های رایانه‌ای از روی عکس اولیه ساخته شدند. این ویدئو‌ها به صورت یک سریال اینترنتی درآمد و موج بزرگی از دنبال کنندگان و «لایک» ‌زنندگان را جذب کرد. داستان درباره چند جوان بود که تصادفا راه ورود به یک جهان ناشناخته زیرزمینی را پیدا می‌کنند. دنیایی که به شکل هراس‌آوری هم خالی است و هم حضور موجودات شیطانی در آن احساس می‌شود.

داستان این سریال‌های یوتیوبی در سال‌های ۱۹۹۰ می‌گذرد و ژانر و سبک اصلی آن ویدئوی پیداشده یا فاند فوتیج Found footage است. به این صورت که شامل قطعاتی از فیلم‌های گرفته شده با فناوری کاست‌های ویدئویی است و ماجرای کسانی را نشان می‌دهد که دوربین به دست وارد اتاق پشتی شده‌اند.  در برخی از ۲۴ قسمت این سریال توضیحاتی داده می‌شود که اتاق‌های پشتی «به وجود آمدند» اما ابهام همچنان باقی می‌ماند. بعد از موفقیت عجیب این سریال در عرصه «فالو، ویو، لایک و …» سرمایه‌گذاران هالیوودی به سراغ کین پارسونز آمدند تا فیلم اتاق‌های پشتی را بسازد.

این مراجعه دو جنبه متناقض داشت. استودیو‌ها هم نمی‌‌‌توانستند از سود احتمالی ساخت فیلم بگذرند هم نمی‌خواستند غرور خود را با روی خوش نشان دادن به ویدئو‌های بی‌اعتبار اینترنتی بشکنند. بالاخره پول برنده شد و مراحل تولید فیلم از تابستان ۲۰۲۵ به کارگردانی یوتیوبر به راه افتاد. صحنه‌هایی که در سریال یوتیوبی اتاق پشتی مورد توجه قرار گرفت در فیلم هم بازسازی شده است مانند مبلمان پراکنده در همه جا. کسانی که از چند سال قبل موضوع اتاق‌های پشتی زرد‌رنگ را در اینترنت دنبال کرده‌اند، نشانه‌های آشنای زیادی در این فیلم پیدا می‌کنند.

احتمالا تولید کنندگان هم روی همین نکته برای فروش بیشتر حساب کرده‌اند تا نسل زد را به سینما بکشانند. فیلم‌های دیگری با موضوع گیرافتادن در جهان موازی – مجازی ساخته شده است مانند چیره‌دستی ۱۹۹۵، سلول ۲۰۰۰، هویت ۲۰۰۳ و … اما ویژگی اتاق‌های پشتی این است که جهان آن فقط در خیالبافی‌های یک بیمار روانی برای تراپیستش وجود ندارد بلکه خیلی بزرگتر است. در قسمتی از فیلم، نقشه اتاق‌های پشتی اینطور توصیف می‌شود «مثل اینکه برای کسی که هیچ وقت سگ ندیده است، سگ را توصیف کنی و بعد از او بخواهی تصویر سگ را نقاشی کند.»

دیدگاهتان را بنویسید