جمعه ۵ تیر ۱۴۰۵
پیشنویس توافق خرداد ۱۴۰۵، نه فقط یک معاملهٔ سیاسی، بلکه پایان یک دوره از راهبرد اشتباه و انزوای فزایندهٔ تلآویو در صحنهٔ بینالمللی است. این توافق، نشان از تغییر موازنهٔ قدرت در منطقه و شکست سیاستهای یکجانبهٔ آمریکا و رژیم صهیونیستی دارد.
یدالله کریمی پور: تنظیم پیشنویس توافق خرداد ۱۴۰۵ میان تهران و واشنگتن، نتانیاهو را در موقعیتی بیسابقه قرار داده است. تفاهمی که با تضمین پیوست امنیتی لبنان، عملاً به معنای شکست ساختاری کابینهٔ رژیم صهیونیستی در جبهه شمال، تثبیت آوارگی ۲۳۰ هزار شهرکنشین و بازگشایی پروندههای فساد مالی نخستوزیر است. این توافق، نه فقط یک معاملهٔ سیاسی، بلکه پایان یک دوره از راهبرد اشتباه و انزوای فزایندهٔ تلآویو در صحنهٔ بینالمللی محسوب میشود.
ریشهٔ اصلی شکاف میان تلآویو و واشنگتن، به تحمیل مخارج ۲۹ میلیارد دلاری جنگ بر پنتاگون و کسری بودجهٔ ۶ میلیارد دلاری بازمیگردد که ترامپ را به سمت امضای این پیشنویس سوق داد. در شرایطی که تنها ۵ ماه تا انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶ باقی مانده و قطعنامهٔ ضدجنگ کنگره، فشارها را بر کاخ سفید افزایش داده است، ترامپ بقای سیاسی خود و مهار تورم سوخت را فدای اصرار نتانیاهو بر استمرار درگیری نکرد. این انتخاب راهبردی، نشان از تغییر اولویتهای واشنگتن در قبال غرب آسیا دارد.
یکی از عوامل کلیدی در تغییر موضع آمریکا، اثبات کارنامهٔ تجاری ۱۱۰ میلیارد دلاری ایران در دوران تحریم و پایداری صنایع مادر آن بوده است. این واقعیت عینی، به واشنگتن ثابت کرد که دکترین فشار حداکثری، نه تنها کارایی ندارد، بلکه هزینههای گزافی را بر اقتصاد جهانی و بهویژه آمریکا تحمیل کرده است. صنایع مادر ایران که در طول سالهای تحریم، خود را با شرایط سازگار کردهاند، توانستهاند به عنوان یک عامل بازدارنده در معادلات سیاسی نقشآفرینی کنند.
این تضاد منافع، در کنار شکستهای میدانی و اثبات توانمندیهای اقتصادی ایران، تلآویو را در انزوایی مطلق قرار داده است. کابینهٔ نتانیاهو که پیشتر بر حمایت بیقیدوشرط آمریکا حساب باز کرده بود، اکنون خود را در موقعیتی میبیند که متحد استراتژیکش، بهناچار، به شروط مقتدرانهٔ تهران و آزادسازی فوری داراییهای ایران تن داده است. این تغییر موضع، میتواند پیامدهای عمیقی برای آیندهٔ امنیت رژیم صهیونیستی و موازنهٔ قدرت در منطقه داشته باشد.
یکی از مهمترین بندهای این پیشنویس، تضمین پیوست امنیتی لبنان است که عملاً به معنای شکست ساختاری کابینه در جبهه شمال و تثبیت آوارگی ۲۳۰ هزار شهرکنشین صهیونیست محسوب میشود. این موضوع، ضربهای سنگین بر وجههٔ سیاسی و نظامی نتانیاهو وارد کرده و میتواند موج جدیدی از نارضایتی را در بدنهٔ اجتماعی اراضی اشغالی ایجاد کند.
پیشنویس توافق خرداد ۱۴۰۵، نه فقط یک معاملهٔ سیاسی، بلکه پایان یک دوره از راهبرد اشتباه و انزوای فزایندهٔ تلآویو در صحنهٔ بینالمللی است. این توافق، نشان از تغییر موازنهٔ قدرت در منطقه و شکست سیاستهای یکجانبهٔ آمریکا و رژیم صهیونیستی دارد. اگرچه هنوز تا امضای نهایی توافق فاصله است، اما همین پیشنویس نیز بهخوبی نشان داد که دوران «آتشبازی» در تلآویو به سر آمده و معادلات جدیدی در حال شکلگیری است که در آن، منافع ملی و اقتصاد منطقهای، بر خواستههای یکجانبهٔ یک رژیم، اولویت پیدا کرده است.
تمام حقوق برای پایگاه خبری سرمایه فردا محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
سرمایه فردا