پایگاه خبری سرمایه فردا

ادامه وضعیت فعلی آمریکا و اغ (نه جنگ، نه صلح) به نفع ایران نیست. بدترین سناریو برای ایران، تبدیل شدن به لبنانی دیگر است. برای خروج از این دام، «ایران نیازمند یک تغییر استراتژیک در سیاست خارجی و داخلی است.»

تحقیقات تازه نشان می‌دهد حتی پس از هشدار دادگاه لاهه درباره خطر نسل‌کشی در غزه، جریان ارسال تسلیحات و تجهیزات نظامی به اسرائیل نه‌تنها متوقف نشد، بلکه گسترده‌تر هم شد.

یک ائتلاف علیه نتانیاهو شکل گرفته که تفاوت معناداری در سیاست‌های اسرائیل نسبت به فلسطینیان ایجاد نخواهد کرد اما ...

اختلافات سیاسی اسرائیل با چالش‌های نظامی درهم آمیخته است. این وضعیت در میان نگرانی‌های فزاینده از پیامدهای ادامه جنگی چندوجهی بدون استراتژی مشخص، بدون نیروهای کافی و بدون پدافند هوایی مؤثر، در حال شکل‌گیری است.

اگر حکومت ایران تغییر کند، زیرساخت‌های تخریب شده، مسیرهای جایگزین انرژی و دانش فنی از دست رفته، سال‌ها طول خواهد کشید تا جبران شود. این همان تصویری است که اسرائیل از آینده ایران در ذهن دارد؛ ایران ضعیف، وابسته و بی‌اثر در معادلات منطقه.

بدحسابی دولت نتانیاهو موجب شکایت اینفلوئنسرهای اجاره‌ای حامی اسرائیل شد..

بن‌گوریون با پیوند با ایران، ترکیه و اتیوپی حلقه انزوای عربی را شکست، نتانیاهو با هند، جمهوری آذربایجان، یونان، قبرس، سومالی‌لند و سودان جنوبی در پی شکل‌دهی به حلقه‌ای بیرونی موازن‌گر است.

ایران در شرایطی وارد فاز تنش داخلی شد که در چند وقت اخیر تهدیدات اسرائیل و آمریکا افزایش یافته بود و در داخل مقامات ایرانی تحلیل می‌کنند جنگ شهری جنگ دوم اسرائیل علیه ایران است، اما برنامه اسرائیل برای ایران چیست؟

پیوستن قزاقستان به توافق‌نامه‌های ابراهیم، در ظاهر گامی نمادین در مسیر عادی‌سازی روابط با اسرائیل است، اما در بطن خود حامل پیام‌هایی راهبردی برای ایران است؛ از گسترش نفوذ تل‌آویو در مرزهای شمالی گرفته تا بازتعریف نظم منطقه‌ای با محوریت واشنگتن. در برابر این نگاه، برخی تحلیلگران آن را صرفاً یک مانور تبلیغاتی بی‌اثر می‌دانند. اما در هر دو صورت، این تحول تلنگری جدی برای سیاست خارجی ایران است.