بحران‌های اقتصاد ایران و اسرائیل

به گزارش سرمایه فردا، هر دو کشور ایران و اسرائیل با چالش‌های اقتصادی بزرگی مواجه هستند که گسترش درگیری‌های نظامی می‌تواند این وضعیت را به شدت وخیم‌تر کند. ایران با تولید ناخالص داخلی (GDP) حدود ۴۵۰ میلیارد دلار و اسرائیل با GDP 500 میلیارد دلار، از اقتصادهای بزرگ منطقه به شمار می‌روند. اما اقتصاد ایران و اسرائیل به دلیل فشارهای داخلی و خارجی، در مسیر رشد و ثبات اقتصادی با موانع جدی روبه‌رو هستند.

مقایسه اقتصاد ایران و اسرائیل

اسرائیل به‌ویژه با کاهش شدید در گردشگری، سرمایه‌گذاری خارجی، و فرار مغزها روبرو است. با بیش از ۶۰,۰۰۰ کسب‌وکار که تعطیل شده‌اند. کاهش چشمگیر در ورود سرمایه‌های خارجی، این کشور با بحران‌هایی در بخش فناوری و نیروی انسانی متخصص روبرو شده است. علاوه بر این، رتبه مدیریت ریسک این کشور از A+ به A کاهش یافته و پیش‌بینی می‌شود در صورت تداوم مشکلات، به B سقوط کند .
تنش‌های نظامی بیشتر و ورود به یک جنگ بزرگ با ایران، می‌تواند زیرساخت‌های اقتصادی اسرائیل را به شدت تخریب کند. این تخریب‌ها ممکن است شامل بخش‌های کلیدی اقتصاد این کشور مانند فناوری‌های پیشرفته ، صادرات نظامی ، صنعت گردشگری ، جذب سرمایه گذاری خارجی و گسترش ابزارهای نوین مالی باشد که جزو مهم‌ترین منابع درآمدی آن محسوب می‌شوند.
در صورت وقوع جنگ، اسرائیل ممکن است تا دهه‌ها نتواند اعتماد و سرمایه‌گذاری‌های بین‌المللی و یا ساخت یک اکوسیستم جذاب استارت آپی و کارآفرینی را به خود بازگرداند، و این به معنای سقوط عمیق‌تر اقتصادی خواهد بود.

وضعیت اقتصادی ایران

ایران نیز تحت تأثیر تحریم‌های اقتصادی، شاهد کاهش رشد اقتصادی و مهاجرت نیروی انسانی متخصص بوده است. اگرچه صنایع نفت و گاز همچنان بزرگ‌ترین منابع درآمدی ایران هستند، تحریم‌ها و محدودیت‌های صادراتی باعث کاهش درآمدها و سرمایه‌گذاری خارجی در این بخش شده‌اند . در صورت تشدید درگیری‌های نظامی با اسرائیل، زیرساخت‌های انرژی، صنایع پتروشیمی، و حمل‌ونقل ایران به‌طور مستقیم آسیب خواهند دید. این آسیب‌ها، به ویژه در حوزه نفت و گاز که شریان اقتصادی کشور است، می‌تواند برای سال‌ها بازسازی و جذب سرمایه‌های خارجی را غیرممکن کند.
تشدید درگیری‌های نظامی میان ایران و اسرائیل نه تنها به تخریب گسترده زیرساخت‌های حیاتی مانند پالایشگاه‌های نفتی، کارخانجات، شبکه‌های حمل‌ونقل و تأسیسات نظامی منجر خواهد شد. بلکه این وضعیت زیربنای رشد اقتصادی هر دو کشور را برای سال‌های طولانی مختل می‌کند.
خسارات مستقیم جنگ شامل افزایش شدید هزینه‌های نظامی و افت قابل توجه در فعالیت‌های تجاری و تولیدی است. که اقتصاد را در بحران عمیقی فرو می‌برد. بی‌ثباتی ایجاد شده می‌تواند فرار گسترده سرمایه‌ها و مهاجرت نیروهای انسانی متخصص را تشدید کند.لااقل توجه به منافع اقتصادی و جلوگیری از خسارات سنگین جنگ می‌تواند انگیزه‌ای برای کاهش تنش‌ها و حرکت به سمت راه‌حل‌های دیپلماتیک باشد..