نقد فیلم «آن دیگری»‌

بازی مینا وحید در نقش اصلی فیلم «آن دیگری»‌ توانسته شخصیت کیمیا را باورپذیر و قابل همدلی برای مخاطبان به تصویر بکشد.

ملک میرمهدی: «آن دیگری» داستان کیمیا را روایت می‌کند، زنی از قشر خاص که با چالش‌های هویتی و اجتماعی روبه‌روست. او از سوی خانواده، به‌ویژه پدرش، پذیرفته نمی‌شود و در جامعه نیز با تبعیض و سوءاستفاده مواجه است. فیلم تصویری واقعی از زندگی کسانی ارائه می‌دهد که برای تطبیق جنسیت تلاش می‌کنند و به دلایل فرهنگی و اجتماعی، مسیر دشواری در پیش دارند. کیمیا با حمایت خانواده محدود و پشتیبانی برادرش کیان تلاش می‌کند تعادلی میان هویت شخصی و انتظارات جامعه برقرار کند.

در این اثر به جنبه‌های مختلف زندگی افراد ترنس پرداخته شده؛ از هورمون‌تراپی و اثرات قرص‌ها گرفته تا دغدغه‌های مالی و ترس از برملا شدن هویت واقعی. برخی سکانس‌های فیلم مانند مواجهه کیمیا با خانواده در آستانه عروسی خواهرش یا اشتباه دوستان در نام‌بردن او، جلوه‌ای انسانی و درونی از احساسات شخصیت اصلی ارائه می‌دهد که مخاطب را به همدلی وا می‌دارد.

 بازیگری و روایت؛ نقطه قوت فیلم

مینا وحید در نقش کیمیا حضور مؤثر و باورپذیری دارد و حرکات بدن، میمیک صورت و بیان دیالوگ‌ها توانسته‌اند شخصیت او را زنده کنند. امین زندگانی نیز در نقش کیان تا حد زیادی از پس بار مسئولیت‌ها و کمک به کیمیا برآمده است، گرچه گاهی اجرای او دچار ضعف و تکرار می‌شود. حضور شخصیت‌های فرعی مانند خواهر و برادر کیمیا، داستان زندگی و دغدغه‌های قشر خاص را تکمیل می‌کند، هرچند بعضی شخصیت‌ها به دلیل کمبود پرداخت درست، باورپذیری کافی ندارند.


فیلم به شکل موفقی موضوعی که کمتر در سینمای ایران دیده شده را به تصویر کشیده و سعی کرده است همدلی و شناخت جامعه را افزایش دهد. موسیقی و فیلمبرداری، به ویژه در خلق فضاهای درونی و احساسات شخصیت‌ها، نقاط قابل توجهی دارند و توانسته‌اند مخاطب را با جهان کیمیا همراه کنند.

 کاستی‌ها و چالش‌های روایت

با وجود نقاط قوت، فیلم با مشکلاتی نیز روبه‌روست. شروع فیلم کند و دیالوگ‌های اولیه ضعف داشتند و بعضی سکانس‌ها طولانی یا تکراری بودند. شخصیت‌پردازی بخش‌هایی از کاراکترهای فرعی ناقص است و بعضی تصمیمات داستانی یا حرکات شخصیت‌ها قابل پیش‌بینی یا مبهم هستند. پایان فیلم بیش از حد خوش‌بینانه شد و باعث شد بخشی از مخاطبان از باورپذیری روایت دور شوند. رنگ‌آمیزی و صداگذاری نیز می‌توانست کیفیت بهتری داشته باشد.

فیلم در نمایش مشکلات قشر خاص محدودیت‌هایی دارد؛ مخاطب صرفاً با تجربه کیمیا آشنا می‌شود و با گستره جامعه این افراد چندان روبه‌رو نمی‌شود. بنابراین درک جامع از چالش‌های فرهنگی، اجتماعی و عاطفی این گروه محدود است، هرچند پیام امید و همدلی فیلم قابل ستایش است.


«آن دیگری» تجربه‌ای ارزشمند در سینمای ایران است که به موضوع کمتر دیده شده و اجتماعی می‌پردازد و همزمان با ارائه همدلی و درک، مخاطب را با واقعیات و محدودیت‌های زندگی کیمیا روبه‌رو می‌کند. فیلم با وجود ایرادات فنی و ضعف‌های شخصیت‌پردازی، فرصتی برای گفت‌وگو و آگاهی‌بخشی در مورد قشر خاص جامعه فراهم می‌آورد و ارزش یک بار دیدن را دارد.

دیدگاهتان را بنویسید