دوشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۵
سانگهونلی، کارشناس کرهای، در تحلیلی که توجه بسیاری را به خود جلب کرده، به این پرسش پاسخ میدهد که چرا ایران با عراق و لیبی متفاوت است. او میگوید: «شبکه برق ایران سه برابر پیشرفتهتر از عراق است. شبکه انتقال گاز ایران از شبکه کانادا بزرگتر است. ایران با ترکیه، ترکمنستان، پاکستان، جمهوری آذربایجان، ارمنستان و عراق اتصال بینالمللی دارد و نمیتوانید آن را منزوی کنید.» به گفته این کارشناس، ادعای پنتاگون مبنی بر فلج کردن ایران در ۷۲ ساعت، یک دروغ است. ایران کشوری است که ۴۰ سال برای چنین سناریویی آماده شده و زیرساختهای تابآورش، بزرگترین بازدارنده در برابر تهدیدهای آمریکا و اسرائیل است.
به گزارش سرمایه فردا، در چهارمین هفته جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، در حالی که تهدیدهای ترامپ برای بمباران نیروگاههای ایران فضای رسانهها را پر کرده، تحلیلی از سانگهونلی، کارشناس کرهای، توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. تحلیلی که با نگاهی فنی و مبتنی بر دادههای زیرساختی، به این پرسش اساسی پاسخ میدهد: چرا ایران با عراق و لیبی متفاوت است؟ چرا پنتاگون با وجود همه توان نظامیاش، در ادعای فلج کردن ایران در ۷۲ ساعت، دچار اشتباه محاسباتی شده است؟ این گزارش نگاهی دارد به ابعاد این تحلیل و معنای پشت آن.
سانگهونلی، کارشناس کرهای، در ابتدای تحلیل خود به یک تجربه تاریخی اشاره میکند: آمریکا نتوانست شبکه برق عراق را بهطور دائمی نابود کند. این جمله، اشاره به حملات گسترده آمریکا به زیرساختهای برق عراق در جریان جنگ ۱۹۹۱ و سپس اشغال ۲۰۰۳ دارد. با وجود بمبارانهای سنگین و ماهها بمباران مداوم، شبکه برق عراق هرگز به طور کامل از کار نیفتاد. و این در حالی بود که عراق از نظر زیرساختی، هرگز در حد و اندازه ایران نبوده است.
اما نکته مهمتر این است که ایران، برخلاف عراق، ۴۰ سال است که خود را برای چنین سناریویی آماده کرده است. از جنگ تحمیلی تا تحریمهای فلجکننده، ایران در شرایطی رشد کرده که همیشه تهدید خارجی را پیش روی خود دیده است. این تجربه تاریخی، به ایران آموخته که زیرساختهای حیاتی خود را به گونهای طراحی کند که در برابر حملات، تابآور باشد.
به گفته این کارشناس کرهای، شبکه برق ایران سه برابر پیشرفتهتر از شبکه برق عراق است. این پیشرفت، نه فقط در کمیت، که در کیفیت و ساختار شبکه خود را نشان میدهد. شبکه برق ایران با بهرهگیری از فناوریهای روز، دارای ساختاری چندلایه و با قابلیت بازآرایی سریع است. به عبارت دیگر، اگر بخشی از شبکه هدف قرار گیرد، سایر بخشها میتوانند بار را جابجا کنند و شبکه همچنان به فعالیت خود ادامه دهد.
این ساختار تابآور، حاصل دههها سرمایهگذاری و برنامهریزی است. ایران از تجربه جنگ تحمیلی و بمباران زیرساختهای برق توسط عراق، درس گرفته و شبکه خود را به گونهای طراحی کرده که کمترین آسیب را از حملات ببیند و سریعترین بازگشت به مدار را داشته باشد.
شاید مهمترین بخش تحلیل سانگهونلی، اشاره به شبکه انتقال گاز ایران است. او میگوید: «شبکه انتقال گاز ایران از شبکه کانادا بزرگتر است.» این جمله، ابعاد عظیم زیرساخت انرژی ایران را نشان میدهد. ایران با داشتن دومین ذخایر بزرگ گاز جهان، شبکه انتقالی گسترده و پیچیدهای را در طول دهههای گذشته احداث کرده است.
این شبکه نه تنها نیاز داخلی کشور را تأمین میکند، که ایران را به یک هاب انرژی منطقهای تبدیل کرده است. ایران با ترکیه، ترکمنستان، پاکستان، جمهوری آذربایجان، ارمنستان و عراق اتصال بینالمللی دارد. یعنی شما نمیتوانید ایران را منزوی کنید، چون نیمی از آسیا از نظر انرژی به ایران متصل است. این اتصالات، نه تنها یک مزیت اقتصادی، که یک اهرم دیپلماتیک و یک سپر امنیتی برای ایران محسوب میشود.
نکته کلیدی دیگری که سانگهونلی به آن اشاره میکند، «خودپایداری» شبکه گاز ایران است. یعنی شبکه به گونهای طراحی شده که میتواند بدون وابستگی به منابع خارجی، به حیات خود ادامه دهد. این خودپایداری، از چند جهت اهمیت دارد.
نخست، ایران از نظر تأمین انرژی برای مصارف داخلی، به هیچ کشور خارجی وابسته نیست. دوم، شبکه انتقال داخلی آنقدر گسترده است که هرگونه اختلال در بخشی از شبکه، میتواند با استفاده از مسیرهای جایگزین جبران شود. سوم، ایران با داشتن ذخایر استراتژیک سوخت، میتواند در شرایط بحرانی، نیازهای اساسی خود را تأمین کند.
سانگهونلی در پایان تحلیل خود، به یک پرسش اساسی پاسخ میدهد: اگر شبکه ایران قابل نابود کردن نباشد، و شبکه گازش خودپایدار باشد و به نیمی از آسیا متصل باشد، پس چرا پنتاگون به شما میگوید میتواند «ایران را در ۷۲ ساعت فلج کند»؟
پاسخ او صریح و بیپرده است: چون دارند دروغ میگویند. ایران عراق نیست. ایران لیبی نیست. ایران کشوری است که ۴۰ سال برای دقیقاً چنین سناریویی آماده شده و زیرساختش این را ثابت میکند.
این دروغ، بخشی از جنگ روانی آمریکا علیه ایران است. هدف آن، ایجاد ترس و تردید در میان مردم و مسئولان ایرانی و وادار کردن آنها به عقبنشینی است. اما واقعیت میدانی و زیرساختهای تابآور ایران، این دروغ را آشکار میسازد.
تحلیل سانگهونلی، کارشناس کرهای، یک حقیقت مهم را آشکار میکند: قدرت واقعی ایران، نه فقط در موشکها و پهپادهایش، که در زیرساختهای تابآور و خودپایدارش است. شبکه برقی سه برابر پیشرفتهتر از عراق، شبکه گازی بزرگتر از کانادا، و اتصالات بینالمللی که ایران را به نیمی از آسیا متصل میکند، همه عواملی هستند که ایران را از عراق و لیبی متمایز میکنند.
۴۰ سال آمادگی برای چنین سناریویی، به ایران آموخته که چگونه زیرساختهای حیاتی خود را در برابر حملات مصون کند. این تابآوری، بزرگترین بازدارنده در برابر تهدیدهای آمریکا و اسرائیل است. پنتاگون میتواند ادعا کند که ایران را در ۷۲ ساعت فلج میکند، اما واقعیت زیرساختهای ایران، این ادعا را به یک شعار توخالی تبدیل میکند.
در روزهایی که ترامپ تهدید به بمباران نیروگاههای ایران میکند، شاید مهمترین درس این باشد: قدرت واقعی، نه در بمبها که در زیرساختهای تابآور و مردمی است که ۴۰ سال در برابر تهدیدها ایستادهاند.
تمام حقوق برای پایگاه خبری سرمایه فردا محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
سرمایه فردا