پایگاه خبری سرمایه فردا

به گفته بخشی در دوران جنگ، جامعه و حاکمیت در یک مسیر قرار داشتند و همین هم‌جهتی باعث شد کشور بتواند فشارهای اقتصادی را بهتر مدیریت کند. اما امروز میان خواسته‌های مردم و مسیر حاکمیت فاصله معناداری ایجاد شده و این شکاف هر روز عمیق‌تر می‌شود.

افزایش تنش‌های ژئوپولیتیک و شایعه محاصره نفتی ایران، فضای روانی بورس را به‌شدت متلاطم کرده و موج تازه‌ای از خروج نقدینگی را رقم زده است؛ بازاری که فعلاً توان واکنش مثبت به اخبار بنیادی را ندارد.

وعده‌های «تک‌نرخی» و «ثبات» سال‌هاست که تنها پشت تریبون‌ها شنیده می‌شوند، اما کارگر و کارفرما همچنان با تورمی خسته‌کننده و ناپایدار دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

مصرف ۱۲۰ میلیون لیتری گازوئیل، فرسودگی ناوگان، ضعف نظارت مرزی، سیاست‌های متناقض وزارت نفت و نبود هماهنگی میان دستگاه‌ها، زمینه‌ساز کمبود سوخت و فشار مضاعف بر رانندگان شده است

بازاری که قرار بود محل تأمین مالی تولید باشد، در عمل به صحنه‌ای تبدیل شده که گروهی محدود از نوسان‌ها سود می‌برند و اکثریت سهامداران سال‌هاست در زیان قفل شده‌اند. تا زمانی که شفافیت، عدالت و نظارت موثر به‌صورت واقعی و نه شعاری در بازار مستقر نشود، این چرخه تکرار خواهد شد و اعتماد ازدست‌رفته بازنخواهد گشت.

دولت تاکید کرده که رانت را از اقتصاد حذف می کند اما همچنان پست های مدیریتی در شرکت های دولتی در راستای منافع مدیران توزیع می شود

لطفعلی بخشی اقتصاددان، معتقد است که تداوم سیاست‌های نادرست، شکاف میان مردم و حاکمیت را عمیق‌تر کرده و بودجه سال آینده نیز با ماهیتی ریاضتی، فشار بیشتری بر دهک‌های پایین وارد خواهد کرد. لطفعلی بخشی اقتصاددان، معتقد است که تداوم سیاست‌های نادرست، شکاف میان مردم و حاکمیت را عمیق‌تر کرده و بودجه سال آینده نیز با ماهیتی ریاضتی، فشار بیشتری بر دهک‌های پایین وارد خواهد کرد.

رابطه یارانه و فقر بسیار مستقیم به نظر می‌آید یعنی دولتها برای کاهش فقر یارانه می‌دهند اما برای تامین اعتبار یارانه تورم ایجاد می‌کنند.

سهراب دل انگیزان معتقد است که اقتصاد در اختیار دولت قرار دارد و از نرخ دستمزد نیروی انسانی تا کالا و... را تعیین می‌کند و اقتصاد بدون سرمایه اجتماعی شده است.