وضعیت هنر در جنگ
تئاتر ایران در میان ناآرامیهای اجتماعی، قطعی اینترنت و فشار اقتصادی، با افت شدید مخاطب و توقف چرخه تولید روبهرو شده؛ وضعیتی که حیات این هنر زنده را به مرز بحران کشانده است
واکنش هنرمندان به جنگ / ایران در سمت درست تاریخ
سمت درست تاریخ، جایی است که ایران ایستاده است. سمت کسانی که تمامیت ارضی ایران را میخواهند. جنگ که تمام شود، روسیاهی فقط برای کسانی میماند که پشت کشورشان نایستادند
هنرمندی آشنا برای فرهنگستان
عبدالمجید ارفعی برای بسیاری یک نام بزرگ در دانش بود، برای برخی هنرمندان حضوری روزمره، گرم و انسانی داشت؛ هماتاقی، همصحبت، همنفس.
عکاسی شهری زیر تیغ
آیا ثبت تصویر در فضای عمومی حق بدیهی هنرمند است؟ مرز احترام به حریم فردی کجاست؟ دوربین، ابزار مشاهده است یا منبع اضطراب؟ پاسخها ساده نیستند، چون مسئله فقط تکنیک و قانون نیست؛ پای حس امنیت، اعتماد اجتماعی و تجربه زیسته شهروندان در میان است.
شاعر محبوب خوانندهها
حیف باشد که تو باشی و مرا غم ببرد. چگونه غزلهای عماد خراسانی از صفحه کاغذ به صدای گلپا، بنان، شجریان و دیگران رسید؟
زبان و تخیل در تئاتر امروز چه نقشی دارد؟
تئاتر امروز ما اگرچه ایده دارد اما «ایدهساز» نیست. تئاتر بیشتر دارد برای بقا تلاش میکند مگر موارد استثنایی. تماشاگر باید دچار شگفتی شود. جای تئاتر، جای شگفتی است.
اسفند گیشهها سبک میشوند
اسفند گیشهها سبک میشوند، سالنها خلوتتر از همیشه نفس میکشند و پرده، بیش از هر زمان دیگری شبیه آینهای میشود که خستگی یک سال را بیواسطه نشان میدهد.
بازخوانی زندگی فروغ
همزمان با سالروز انتشار خبر مرگ فروغ فرخزاد، نگاهی به جایگاه شاعری که زبان و تجربه را در شعر معاصر جابهجا کرد.
هنر پوشش گسستهای خانوادگی
آثاری چون «مرداد»، «در وجه حامل» و «کارت پرواز» نشان از دغدغههای مردی دارد که سینما برایش نه ابزاری برای سرگرمی صرف که مدیومی برای بیان دردهای زیرپوستی جامعه و گسستهای خانوادگی است







