پایگاه خبری سرمایه فردا

در حالی که ایران با موجی تازه از تحریم‌های بین‌المللی، بحران انرژی در آستانه زمستان، و تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه مواجه است، بازار سرمایه و سیاست‌های ارزی کشور نیز با ابهام، شکاف تصمیم‌گیری و بی‌اعتمادی عمومی دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ مجموعه‌ای از ریسک‌های درهم‌تنیده که آینده اقتصاد را در هاله‌ای از نااطمینانی فرو برده‌اند.

در حالی که بازگشت تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران بار دیگر هزینه تجارت خارجی را افزایش داده و تخفیف نفتی به چین به ۶ دلار رسیده، بازار سرمایه با چشم‌انداز رشد نرخ ارز توافقی و سیاست‌های انبساطی پولی، در انتظار تعیین تکلیف تنش‌های سیاسی است؛ بورس در کف قیمتی ایستاده، اما بی‌اعتماد به آینده.

در روزهایی که صندوق‌های سرمایه‌گذاری اهرمی با رشد چشمگیر بازدهی و معاملات، توجه بازار را به خود جلب کرده‌اند، بررسی عملکرد آن‌ها نشان می‌دهد این ابزارها بیش از آنکه برای سرمایه‌گذاری بلندمدت مناسب باشند، به‌عنوان گزینه‌ای کوتاه‌مدت در روندهای صعودی بازار عمل می‌کنند؛ در این میان، صندوق «موج» با ثبت بالاترین قیمت و بهترین مدیریت پورتفو، صدرنشین بی‌رقیب این رقابت شده است.

در نیمه نخست۱۴۰۴، صنعت فولاد ایران با وجود سهمیه‌بندی شدید برق و تنش‌های منطقه‌ای، عملکردی مثبتی ثبت کرده و این مساله شائبه هایی دارد، اما درصورت صحت آمار تاب وری ایجادکرده است.

بازار سرمایه با عبور از مرز روانی ۳ میلیون واحد، وارد فاز نوسانی شده و به میدان رقابت معامله‌گران حرفه‌ای بدل گشته است. حجم بالای معاملات و رفتارهای سریع حقوقی‌ها در خرید و فروش، فرصت را از سرمایه‌گذاران خرد گرفته و بازار را به بستری پرریسک و ناپایدار تبدیل کرده است.

شبکه نمایش خانگی ایران، که روزی با وعده تنوع و آزادی در تولیدات تصویری ظهور کرد، حالا با مجموعه‌ای از سریال‌های نیمه‌کاره، پخش‌های نامنظم و نبود نهاد ناظر، به بستری پرنوسان بدل شده است. در غیاب ساختار رسمی و برنامه‌ریزی دقیق، سرمایه‌گذاران خصوصی و پلتفرم‌های نوپا، مسیر تولید را به بن‌بست‌هایی رسانده‌اند که مخاطب را با پرسش‌های بی‌پاسخ و قسمت‌های ناتمام تنها گذاشته‌اند.

اتحادیه اروپا با تصویب پیش‌نویس آیین‌نامه‌ای جدید، واردات نفت و گاز از روسیه را تا سال ۲۰۲۸ به‌طور کامل متوقف خواهد کرد و این قاره را به دژ ممنوعه انرژی روسیه بدل می‌کند. هم‌زمان، هند نیز تحت فشار آمریکا برای کاهش خرید نفت روسیه قرار گرفته و پالایشگاه‌های بزرگ این کشور از جمله ریلاینس، به‌دنبال جایگزینی منابع خاورمیانه‌ای هستند. در حالی‌که اروپا مسیر قطع کامل را برگزیده، هند میان تهدید تعرفه‌ها و حفظ منافع مصرف‌کنندگان خود، در حال سنجش گام‌های بعدی است.

با تشدید ناترازی گاز در کشور، وزارت نفت و شرکت ملی گاز در حال طراحی مدلی جدید برای توزیع بهینه گاز هستند؛ مدلی که با ورود شرکت‌های «کارور» به بازار خرده‌فروشی گاز، نه‌تنها مصرف را هدفمند می‌کند، بلکه منافع حاصل از کاهش مصرف را به بازیگران جدید واگذار می‌سازد. این تحول، گام نخست در بازنگری کلان معادله انرژی کشور است.

سرمایه‌گذاری گسترده چین در انرژی‌های تجدیدپذیر، این کشور را به بزرگ‌ترین تولیدکننده انرژی پاک جهان تبدیل کرده است—جایگاهی که نه‌تنها حاصل ظرفیت داخلی، بلکه نتیجه نفوذ فزاینده پکن در زنجیره‌های تأمین جهانی و پروژه‌های زیرساختی در اقتصادهای نوظهور، به‌ویژه در آفریقاست. با مشارکت در ۸۴ پروژه انرژی در قاره سیاه طی چهار سال اخیر، چین اکنون نقشی راهبردی در گذار انرژی آفریقا ایفا می‌کند؛ هرچند ابهام در سازوکارهای مالی همچنان نگرانی‌های جدی برای پایداری این نفوذ ایجاد کرده است.