سناریوی کلی حاکی از کفسازی موقت در طلا، نقره و دلار است که در صورت تداوم روند نزولی نرخ بهره حقیقی و عدم حل بنیادین مسائل ساختاری اقتصاد ایران (کسری بودجه، رشدنقدینگی)، پتانسیل رشد میانمدت تا سطوح تعادلی برآوردی محفوظ میماند..
رحیم کریمی: طلای جهانی پس از تشکیل کف میانمدت در محدوده ۳۸۰۰ تا ۴۰۰۰ دلار، رشدی قابلتوجه از حدود ۳۹۴۰-۳۹۵۰ دلار تا نزدیکی ۴۲۰۰ دلار تجربه کرده است. حد ضرر محدوده ۳۸۵۰-۳۸۶۰ دلار با توجه به رفتار انس جهانی در یک ماه اخیر به سطح محافظهکارانهتر۳۹۲۰ دلار می تواند تغییر یابد و سناریوی صعودی پیش رو، هدف ۴۴۰۰ دلار را پیش رو دارد. مهمترین متغیر تعیینکننده روند، نرخ بهره حقیقی(بازدهی اوراق ۱۰ ساله آمریکا منهای نرخ تورم انتظاری ۱۰ ساله) است؛ تداوم روند نزولی این نرخ، پیششرط ادامه صعود طلا محسوب میشود،در حالی که سیاست انقباضی و لحن هاوکیش فدرال رزرو میتواند این سناریو را با شکست همراه نماید.
نقره نیز تحت تأثیر همان متغیر کلان (نرخ بهره حقیقی) حرکت میکند و کف احتمالی خود را درمحدوده ۵۵ دلار تثبیت کرده. در صورت تداوم روند نزولی بازدهی اوراق، پتانسیل رشد تا محدوده ۷۰ دلار و بالاتر برای این فلز متصور است. از نظر تحلیلی تأکید بر این نکته است که افت شدید قیمت بهتنهایی دلیل کافی برای بازگشت محسوب نمی شود؛ بلکه بررسی تاریخی نشان میدهد بازگشت طلا ونقره پس از افتهای سنگین، مشروط به مسیر نزولی نرخ بهره حقیقی بوده است.
برآورد نرخ تعادلی دلار که ریشه در قانون تکقیمتی دارد؛ مدل برابری قدرت خرید (PPP) است. طبق این قانون،در نبود موانع تجاری، کالای یکسان باید در سطح جهانی قیمتی برابر داشته باشد. باتعمیم این منطق به سبد مصرفی کالاها (مقایسه شاخص CPI ایران و آمریکا)، نرخ تعادلی دلار محاسبه میشود. با استفاده از دادههای تورمی تا خرداد ۱۴۰۵ و سه سال پایه مختلف، میانگین برآوردی برای پایان سال ۱۴۰۵ در محدوده ۲۰۷ تا ۲۱۱ هزار تومان (میانگین ۲۰۹ هزار تومان) به دست می آید. مقایسه با میانگین معاملاتی فعلی (حدود ۱۶۷ تا ۱۷۴ هزار تومان) نشاندهنده شکاف قیمتی در حدود ۱۶ درصد نسبت به نرخ تعادلی است.
با تحلیل آماری پیکهای تاریخی قیمت دلار از سال ۱۳۵۷ به بعد بر اساس نقدینگی کشور ، سقف بالایی دلار در صورت تشدید ریسک های سیستماتیک عددی حدود ۲۲۰ هزار تومان را برای سقفهای احتمالی نشان میدهد و در صورت رفع ریسک های سیتماتیک ۱۶۰ تا ۱۹۰ هزار تومان نوسانی خواهد بود. مشاهده چنین اعدادی در بازههای پرفشار، لزوماً نشانه غیرعادی بودن بازار نیست، بلکه بخشی از نوسان طبیعی حول میانگین تعادلی محسوب میشود.
بر این اساس، کف احتمالی برای دلار در کانال ۱۵۰ و برای طلای ۱۸ عیار در محدوده ۱۵ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان شکل گرفته است. اصلاح احتمالی دلار تا ۱۶۰-۱۶۸ هزار تومان و طلا تا ۱۶ میلیون تومان، بهعنوان محدوده های تعادلی تلقی شود، نه سیگنال نگرانی. با این حال، احتمال یک فاز رِنج و کمنوسان (به جای رشد شارپ مشابه سال گذشته) در بازه ۲ تا ۳ ماه آینده نیز مطرح می باشد.
برای شاخص بورس، عبور پایدار از سقف ۵ میلیون و ۱۰۰ هزار واحد منوط به رشد همزمان حجم و ارزش معاملات است؛ در غیر این صورت احتمال بریکاوت کاذب و واگرایی منفی RSI و شاخص اصلاح قیمتی احتمالی تا محدوده ۴ میلیون و ۶۰۰ هزار واحد وجود دارد. رشد آتی بازار نیز بهاحتمال زیاد تحلیل محور(سهمبهسهم) خواهد بود، نه رشد تودهای.
سناریوی کلی حاکی از کفسازی موقت در طلا، نقره و دلار است که در صورت تداوم روند نزولی نرخ بهره حقیقی و عدم حل بنیادین مسائل ساختاری اقتصاد ایران (کسری بودجه، رشدنقدینگی)، پتانسیل رشد میانمدت تا سطوح تعادلی برآوردی محفوظ میماند.
بازار بورس نیز با وجود رشد شارپ اخیر چه به صورت اصلاح زمانی و چه به صورت اصلاح قیمتی پتانسیل رشد قوی متناسب با روند قبلی پس از جنگ را دارد و رسیدن به سقف های جدیددور از انتظار نیست.
تمام حقوق برای پایگاه خبری سرمایه فردا محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
سرمایه فردا