سامورایی، روکو و برادرانش، اسلحه بزرگ، زیر آفتاب سوزان، دسته سیسیلیها، دایره سرخ، استخر و … را بارها و بارها به تماشا نشسته و لذت فراوان بردهام، داستان زندگی قلیچخانی هم به همین پیچیدگی و هیجان بود.
مهدی یکتا: خبر کوتاه بود؛ پرویز قلیچخانی سردار اسبق فوتبال ایران در حومه پاریس به دیار سایهها کوچ کرد. نسل امروز یادش نمیآید اما نسل ما دهه پنجاهیها طرفدار آلن دلون بودیم و من یکی کمی بیشتر! شما شاید یادتان نیاید اما آلن دلون خوش قیافهترین بازیگر دنیا بود و شاید تاریخ سینمای جهان که با آن چهره زیبا و جذاب در قالب آدمهای مافیایی نقشآفرینی میکرد و خیلی هم خوش میدرخشید. سامورایی، روکو و برادرانش، اسلحه بزرگ، زیر آفتاب سوزان، دسته سیسیلیها، دایره سرخ، استخر و … را بارها و بارها به تماشا نشسته و لذت فراوان بردهام.
در کنار آلن دلون اما طرفدار یک هنرپیشه آمریکایی بودم که هیچ شباهتی به هنرپیشه فرانسوی نداشت. مردی زمخت با سبیلهای دسته موتوری(!) که هر موقع من عکس یا تصویری از پرویز قلیچخانی را میدیدیم به یاد این بازیگر میافتادم؛ چارلز برانسون! لطفا تعجب نکنید! چارلز برانسون یکی از بهترین جنگجویان مبارز در سینما بود و پرویز قلیچ هم شبیه این بازیگر آمریکایی و البته به گواه همبازیان، دوستان و نزدیکانش در زمین سرداری جنگجو بود. من بازی پرویز قلیچخانی را ندیدم و سن و سالم قد نمیدهد دیده باشم اما تعریف او را بسیار از زبان اهالی فوتبال شنیدهام.
یک روز رسول کربکندی دروازهبان اسبق تیم ملی در جامجهانی 1978 آرژانتین و سرمربی و گلر پیشین ذوبآهن اصفهان برای نگارنده تعریف میکرد: «وقتی یک بازیکن وسط زمین با پرویز قلیچخانی برخورد میکرد انگار به تانک خورده است! طرف میخورد به پرویز قلیچ دیگر نمیتوانست از جایش بلند شود. او بهرغم قد و قامت کوتاه یکی از بهترین سرزنانی بود که در عمر فوتبالیام دیدم. یک روز یک ضربه با سر به سمت دروازهام زد، محکم به تیر افقی برخورد کرد، صدای مهیبی داد و تا وسط زمین برگشت!» حالا چارلز برانسون فوتبال ایران و مرد بیتکرار تیم ملی دارفانی را وداع گفته است. در همین ارتباط خواندن نظرات برخی دیگر از بزرگان تاریخ فوتبال ایران درباره پرویز قلیچخانی خالی از لطف نیست.
علی پروین اسطوره فوتبال ایران و باشگاه پرسپولیس کسی را در فوتبال قبول ندارد و شاگردانش هم خوب میدانند که از هیچ فوتبالیستی تعریف نمیکند اما همیشه و همه جا از دو فوتبالیست قدیمی اینچنین حرف میزند و تمجید میکند: «در فوتبال ایران اول پرویز قلیچخانی بود، بعد همایون بهزادی و بعد علی پروین! پرویز قلیچ از من هم بهتر بود، دیگر مادر روی دستش در ایران نخواهد زایید.»
دروازهبان اسبق تیم ملی ایران و استقلال (تاج سابق) هم یکی از همبازیان پرویز قلیچخانی بوده است. منصور رشیدی با شور و اشتیاق و البته افسوس از قلیچخانی تعریف کرد و گفت:« روحش شاد! از سال 1350 عضو تیم ملی و با پرویز قلیچخانی همبازی بودم. او فقط دروازهبانی نکرد و در سه پست دفاع، هافبک و حمله ستاره بود. مدافع وسط میایستاد اما جلو میرفت و در دورهای که گل زدن مدافعان مُد نبود، او دفاعی بود که گل میزد. به نظر من هر 200 سال یک بار کسی مثل پرویز قلیچخانی متولد میشود.»
نصرالله عبداللهی مدافع پیشین ایران در جامجهانی 1978 آرژانتین این روزها درگیر بیماری سخت برادرش است و وقتی خبر درگذشت پرویز قلیچخانی را با او در میان گذاشتیم، آهی کشید و گفت:« آخ آخ! خبر نداشتم. درگیر بیماری برادرم هستم اما پرویز قلیچخانی بهترین بود، هم درتاریخ فوتبال ایران و هم آسیا.»
مهاجم اسبق تیم ملی و پرسپولیس هم خاطرات بسیار خوشی از دوران بازی کنار پرویز قلیچخانی دارد. محمود خوردبین به ما میگوید:« من و پرویز قلیچ در تیم ملی با هم بودیم و هنوز فیزیک و قدرت بدنیاش در فوتبال ایران تکرار نشده است. او سردار زمین فوتبال بود و این لقب برازنده پرویز قلیچ بود. خداوند رحمتش کند.»
هافبک تکنیکی تیم ملی ایران در جامجهانی 1978 آرژانتین هم یکی از طرفداران سبک بازی پرویز قلیچخانی در گذشته بوده است. ابراهیم قاسمپور ضمن ابراز تأسف بابت درگذشت این چهره استثنایی فوتبال ایران به ما میگوید:« من همیشه و همه جا گفتهام از دورانی که توپ فوتبال و بازی فوتبال را به یاد میآورم تا همین امروز در ایران بازیکنی مثل پرویز قلیچخانی ندیدهام. شاید بعضیها شباهتهایی بین بازی او و کریم باقری پیدا کنند اما در یک کلام پرویز قلیچخانی بهترین بازیکن تاریخ فوتبال ایران بود. روحش شاد و یادش گرامی باد.»
عکسی دو نفره در اینترنت از پرویز قلیچخانی و محمد مایلیکهن وجود دارد و از مایلیکهن در این رابطه میپرسیم که هافبک اسبق تیم ملی و پرسپولیس میگوید: «دقیق به خاطر ندارم که کجا این عکس گرفته شده اما پرویز قلیچخانی بینظیر بود. او شبیه هیچ کس نبود و شبیه خودش بود. در فوتبال ایران دو فوتبالیست بهترین بودهاند؛ پرویز قلیچخانی که نماد قدرت بدنی و تکامل یک بازیکن بود و علی پروین که نماد تکنیک بود. خداوند به علی پروین سلامتی بدهد و پرویز قلیچخانی را هم بیامرزد.»
تمام حقوق برای پایگاه خبری سرمایه فردا محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
سرمایه فردا