گزارش عملکرد ۹ ماهه گروه محصولات غذایی، اگرچه از رشد نجومی سود برخی غولهای این صنعت حکایت دارد، اما در لایههای زیرین این جدول اعداد و ارقام، دو نماد وضعیتی اسفناک و تأملبرانگیز را تجربه میکنند. در بازاری که غپینو با ۹۹ درصد رشد سود و بازدهی ۱۳۸ درصدی، و غگل با رشد حیرتانگیز ۱۰۰۰ درصدی میدرخشند، غگز پس از ۹ ماه تنها ۱ میلیارد تومان سود ساخته و غگرجی همچنان در مدار زیاندهی دست و پا میزند. اینجا شکاف عمیق میان مدیران کارآمد و بنگاههای درمانده، در خاموشی بازار نادیده گرفته شده است.
به گزارش سرمایه فردا، در میان شرکتهای فعال در صنعت غذایی، عملکردهای بسیار متفاوتی در ۹ ماهه منتهی به پاییز به چشم میخورد. برخی شرکتها با رشدهای خیرهکننده، رکوردهای تازهای ثبت کردهاند و برخی دیگر در باتلاق زیان و رکود گرفتار شدهاند.
در گروه شیرینیجات، غپینو با اقتدار در صدر ایستاده است. این شرکت با ثبت سود ۳۰۵ میلیارد تومانی در بهار، ۵۸۷ میلیارد تومانی در تابستان و ۷۳۳ میلیارد تومانی در پاییز، مجموع سود ۹ ماهه خود را با رشدی ۹۹ درصدی به یک هزار و ۶۲۶ میلیارد تومان رسانده است. بازدهی ۱۳۸ درصدی این نماد از شهریور ماه، پاداش سهامدارانی است که به غول این گروه اعتماد کردهاند.
غصینو نیز عملکردی نزدیک به غپینو داشته و با ثبت سود ۷۶۹ میلیارد تومانی در پاییز، مجموع سود ۹ ماهه خود را با ۸۲ درصد رشد به یک هزار و ۷۱۴ میلیارد تومان رسانده است. بازدهی ۶۴ درصدی این نماد از شهریور، اگرچه کمتر از غپینو بوده، اما همچنان عملکردی قابل قبول محسوب میشود.
غسالم مسیر رشد پرشتابی را طی کرده و سود فصلی خود را از ۹۴ میلیارد تومان در بهار به ۲۲۶ میلیارد تومان در پاییز رسانده و مجموع سود ۹ ماهه را با رشد ۱۰۲ درصدی به ۵۱۸ میلیارد تومان افزایش داده است. بازدهی ۹۵ درصدی این نماد از شهریور، نشان از اقبال بازار به این سهم دارد.
غمایه یکی از شگفتیسازان این گروه است. این شرکت با رشد ۲۲۹ درصدی سود پاییز نسبت به بهار، مجموع سود ۹ ماهه خود را با افزایش خیرهکننده ۳۹۳ درصدی به ۳۲۸ میلیارد تومان رسانده و بازدهی ۸۵ درصدی از شهریور، پاداش این جهش سودآوری بوده است.
غمینو با ثباتی مثالزدنی، مسیر صعودی آرامی را پیموده و سود خود را از ۱۰۷ میلیارد تومان در بهار به ۱۳۱ میلیارد تومان در پاییز رسانده است. مجموع سود ۹ ماهه این شرکت با ۷۵ درصد رشد به ۳۶۶ میلیارد تومان افزایش یافته و بازدهی ۹۶ درصدی را برای سهامداران به همراه داشته است.
غشوکو اگرچه با ارقام کوچکتری نسبت به غولهای این گروه حرکت میکند، اما رشد ۸۲ درصدی سود ۹ ماهه و بازدهی ۷۵ درصدی از شهریور، عملکردی قابل قبول برای این نماد محسوب میشود.
اما در این میان، غگز وضعیتی کاملاً متفاوت و نگرانکننده دارد. این شرکت در بهار سود صفر، در تابستان ۶ میلیارد تومان زیان و در پاییز ۷ میلیارد تومان سود ثبت کرده است.
مجموع سود ۹ ماهه به تنها ۱ میلیارد تومان میرسد که در مقایسه با سود ۸ میلیارد تومانی مدت مشابه سال قبل، افت فاجعهبار ۸۵ درصدی را نشان میدهد. بازدهی ۱۴ درصدی این نماد از شهریور، نشاندهنده بیاعتمادی بازار به آینده این شرکت است.
غگرجی نیز دومین نماد بحرانزده این گروه است. این شرکت با ثبت زیان ۱۰ میلیارد تومانی در بهار و ۸ میلیارد تومانی در تابستان، عملاً نیمی از سال را با زیان سپری کرده است. هر چند در پاییز با ثبت سود ۱۶ میلیارد تومانی از زیان خارج شده، اما مجموع ۹ ماهه همچنان با ۲ میلیارد تومان زیان بسته شده است.
این در حالی است که شرکت در مدت مشابه سال قبل ۶ میلیارد تومان سود ساخته بود، یعنی عملاً با افت ۱۲۸ درصدی مواجه شده و به زیاندهی سقوط کرده است. بازدهی ۴۱ درصدی این نماد از شهریور، با توجه به زیاندهی شرکت، میتواند یک تله ارزشی خطرناک باشد.
در نگاهی کلانتر به صنعت غذا، عملکرد ۹ ماهه نشان از رونق چشمگیر در این حوزه دارد. مجموع سود شرکتهای غذایی با رشد ۱۵۶ درصدی به ۱۰ هزار و ۵۵ میلیارد تومان رسیده است. غکورش با مجموع سود ۴ هزار و ۱۸ میلیارد تومان و رشد ۲۴۸ درصدی، غول بیچون و چرای این گروه است. غزر نیز با یک هزار و ۷۲۱ میلیارد تومان سود و رشد ۱۷۴ درصدی، جایگاه دوم را از آن خود کرده است.
غگل با رشد حیرتانگیز ۱۰۰۰ درصدی، رکورددار بیشترین رشد سود در میان تمام نمادهای غذایی است. غاذر با رشد ۲۶۰ درصدی و تبرک با رشد ۳۹۰ درصدی نیز از جمله پدیدههای این گروه محسوب میشوند. در میان نمادهای غذایی، تنها غدام با افت ۴ درصدی سود مواجه شده که هرچند نگرانکننده نیست، اما در برابر سیل رشدهای سه رقمی، یک استثنا محسوب میشود.
برای درک بهتر ریسکهای پنهان در این گروه، باید تمرکز را بر روی دو نمادی گذاشت که بیشترین نشانههای منفی و نگرانکننده را دارند.
غگز را بیتردید میتوان منفیترین و بحرانیترین نماد این گروه از حیث عملکرد واقعی دانست. ثبت سود صفر در بهار و زیان ۶ میلیارد تومانی در تابستان، فاجعهای است که کمتر در صورتهای مالی شرکتهای بورسی دیده میشود. این ارقام نشان میدهد شرکت در دو فصل ابتدایی سال اساساً توانایی پوشش هزینههای خود را نداشته است. تکیه بر سود ۷ میلیارد تومانی پاییز برای رسیدن به یک سود تجمیعی ۱ میلیارد تومانی در ۹ ماه، نه یک موفقیت که یک شکست بزرگ است. افت ۸۵ درصدی سود نسبت به سال قبل، زنگ خطر را برای سهامداران این شرکت به صدا درآورده است.
دلایل این عملکرد ضعیف را میتوان در چند عامل جستجو کرد؛ نخست، توقف خط تولید یا رکود عملیاتی شدید. سود صفر در بهار و زیان در تابستان، قویاً این فرضیه را تقویت میکند که شرکت یا با توقف موقت خط تولید مواجه بوده، یا بازار فروش خود را به طور کامل از دست داده است. در شرایط عادی، هیچ بنگاه اقتصادی با دو فصل سود صفر و زیان مواجه نمیشود مگر آنکه در آستانه تعطیلی باشد. دوم، ناتوانی در رقابت با غولهای بازار.
در بازاری که غپینو و غصینو با سودهای هزار میلیاردی میتازند، غگز عملاً حذف شده است. احتمالاً این شرکت سهم بازار خود را به رقبا واگذار کرده و توان رقابت با برندهای بزرگ را ندارد. سوم، بازدهی ساختگی و تله ارزشی مرگبار وجود دارد. بازدهی ۱۴ درصدی از شهریور در کنار افت ۸۵ درصدی سود، یکی از خطرناکترین ترکیبات ممکن برای یک سهام است. این بازدهی اندک یا ناشی از جوّ مثبت کلی بازار است یا خریدهای هیجانی. سهامی با این بنیاد ضعیف، به محض اصلاح بازار، بیشترین ریزش را تجربه خواهد کرد.
غگرجی با وجود ثبت سود در پاییز، همچنان در ترازوی ۹ ماهه زیانده است. زیان ۱۰ و ۸ میلیارد تومانی در بهار و تابستان، تصویری از یک شرکت درمانده را ترسیم میکند. سود ۱۶ میلیارد تومانی پاییز، اگرچه نفسگیری است، اما نمیتواند زیان انباشته ۹ ماهه را جبران کند.
نکته تأسفبارتر، مقایسه با سال قبل است شرکتی که پارسال ۶ میلیارد تومان سود ساخته بود، امسال با افت ۱۲۸ درصدی به زیان ۲ میلیارد تومانی رسیده است. دلایل احتمالی این عملکرد ضعیف عبارتند از: نخست، مشکلات نقدینگی و سرمایه در گردش. صنعت غذا برای تولید مداوم نیاز به نقدینگی بالایی دارد. احتمالاً غگرجی با کمبود سرمایه در گردش مواجه شده و نتوانسته مواد اولیه مورد نیاز خود را تأمین کند. زیان بهار و تابستان میتواند ناشی از توقف چرخه تولید به همین دلیل باشد.
دوم، افزایش بهای تمام شده بدون توانایی انتقال به مصرفکننده. در شرایط تورمی، بسیاری از شرکتهای غذایی توانایی افزایش قیمت متناسب با تورم را ندارند. اگر غگرجی نتوانسته باشد قیمتهای خود را تعدیل کند، حاشیه سود آن از بین رفته و به زیاندهی سقوط کرده است. سوم، بازدهی ۴۱ درصدی در سایه زیان که فریبندگی خطرناکی دارد. بازدهی ۴۱ درصدی از شهریور در حالی که شرکت زیانده است، یک سیگنال متناقض و هشداردهنده محسوب میشود.
این وضعیت معمولاً زمانی رخ میدهد که بازار به بهبود شرکت خوشبین است، اما این خوشبینی ممکن است زودتر از موعد و بیش از حد باشد. سهامدارانی که با این امید وارد میشوند، اگر بهبود واقعی در فصلهای آینده تداوم نیابد، با ریزش سنگینی مواجه خواهند شد.
در نتیجه میتوان گفت در حالی که صنعت غذا با رشد ۱۵۶ درصدی مجموع سود، روزهای طلایی را پشت سر میگذارد و غولهایی چون غکورش، غپینو و غگل رکوردهای خیرهکنندهای ثبت میکنند، دو نماد غگز و غگرجی تصویری کاملاً متفاوت از این صنعت ارائه میدهند. غگز با افت ۸۵ درصدی سود و سود ناچیز ۱ میلیارد تومانی در ۹ ماه، عملاً از گردونه رقابت حذف شده و غگرجی با وجود بهبود در پاییز، همچنان در ترازوی ۹ ماهه زیانده است. سرمایهگذاری در این دو نماد، نه یک انتخاب که نوعی قمار پرریسک محسوب میشود.
غگز در آستانه خروج از شمول بورس یا توقف فعالیت قرار دارد و غگرجی نیز برای اثبات تداوم بهبود خود به فصلهای بیشتری نیاز دارد. در بازاری که فرصتهای طلایی با بنیاد قوی کم نیستند، چرا باید به سراغ شرکتهایی رفت که بوی تعطیلی از صورتهای مالیشان به مشام میرسد؟
تمام حقوق برای پایگاه خبری سرمایه فردا محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
سرمایه فردا