انرژی
به گزارش سرمایه فردا، آخرین گزارش رسمی آژانس بینالمللی انرژی اتمی در ژوئن ۲۰۲۶ یک عدد مهم را روی میز گذاشته است و ۴۴۰ کیلوگرم است. این میزان اورانیوم غنیشده تا سطح ۶۰ درصد، اکنون در عمق تأسیسات زیرزمینی اصفهان و نطنز نگهداری میشود و به سنگینترین برگ چانهزنی ایران در مذاکرات با واشنگتن تبدیل شده است.
این عدد چه معنایی دارد؟ اگر این ذخیره تنها یک گام دیگر تا سطح ۹۰ درصد غنیسازی شود، مواد شکافتنی لازم برای ساخت حدود ۱۰ کلاهک هستهای را فراهم میکند. طبیعی است که چنین ثروت استراتژیکی، نقطه کانونی فشار غرب و خط قرمز تهران است.
اولین سنگر دفاعی ایران، پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) است. تهران به عنوان یکی از امضاکنندگان این معاهده، همواره تأکید کرده که حق غنیسازی برای اهداف صلحآمیز، غیرقابل واگذار است.
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، اخیراً در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «ایران حق کامل داشتن چرخه کامل سوخت هستهای را دارد. اعضای متعددی در NPT هستند که غنیسازی میکنند، اما کاملاً سلاح هستهای را رد میکنند.» از این زاویه، خروج مواد غنیشده از کشور نه تنها نقض حاکمیت ملی، بلکه ایجاد یک بدعت غیرقانونی در نظام منع گسترش خواهد بود.
۲. نجات جان بیماران؛ رادیوداروها و سلامت عمومی
غنیسازی تا سطح ۲۰ درصد، خط قرمز بعدی است. این مواد سوخت مورد نیاز رآکتور تحقیقاتی تهران را تأمین میکنند؛ رآکتوری که سالانه رادیوداروهای حیاتی برای درمان بیش از یک میلیون بیمار سرطانی در کشور تولید میکند.
با توجه به تحریمهای بانکی، واردات تضمینشده این مواد از خارج عملاً غیرممکن است. سازمان انرژی اتمی ایران اخیراً از رونمایی بیش از ۲۰ دستاورد جدید هستهای در حوزه پزشکی خبر داده است. به عبارت دیگر، دست کشیدن از این چرخه سوخت، به معنای به مخاطره انداختن جان هزاران بیمار است.
۳. دکترین «آستانه هستهای»؛ بازدارندگی بدون بمب
فراتر از حقوق و پزشکی، یک عامل تعیینکننده دیگر نیز وجود دارد. بر اساس گزارشهای معتبر، سیدعلی خامنهای، رهبر معظم ایران، دستور صریحی صادر کرده است: اورانیوم غنیشده باید در داخل کشور بماند و از ایران خارج نشود.
کارشناسان بینالمللی این رویکرد را «کمون هستهای» (Nuclear Latency) مینامند؛ وضعیتی که در آن یک کشور به تمام فناوریها و دانش لازم برای ساخت بمب دست مییابد، اما در آستانه تولید آن متوقف میشود. تجربه جنگ و حملات مکرر به زیرساختها، این باور را در ساختار قدرت ایران تقویت کرده که داشتن قابلیت نزدیک به بمب، بهترین بازدارنده در برابر تهدیدات خارجی است. به همین دلیل، حتی در جریان مذاکرات آتشبس با آمریکا، ایران پیشنهاد تعلیق ۱۰ تا ۱۵ ساله غنیسازی را داده، اما بر نگهداری مواد موجود در داخل کشور پافشاری کرده است.
تأسیسات زیرزمینی اصفهان که نیمی از این ذخیره استراتژیک در آن انباشته شده، تا حد زیادی از حملات نظامی مصون مانده است. این ذخیره امروز به عنوان وزنهای سنگین در برابر آمریکا عمل میکند. واشنگتن خواهان خارج کردن این مواد است، اما تهران آن را نه یک کالای مبادلهای، بلکه خط قرمز و سرمایه راهبردی خود میداند. آینده مذاکرات تا حد زیادی بر سر سرنوشت همین ۴۴۰ کیلوگرم رقم خواهد خورد. البته ترامپ اعلام کرده ایران موافقت کرده ۴۴۰ کیلوگرم اورانیوم ۶۰ درصد در خاک ایران منهدم شود و این یعنی پایان خط قرمز هستهای ایران!
برخی بلاگرها و صفحات مجازی با تبلیغ مصرف اوزمپیک باعث شدند تقاضا برای داروی بیماران…
عسکری، یاقوتی و ریشبابا از تاکستانهای فارس وارد بازار میشوند و آبغورههای تند شیرازی هم…
یکی از بحثبرانگیزترین اتفاقات روزهای ابتدایی رقابتهای ۲۰۲۶، اجرای قانون وقفههای رسمی در میانه هر…
سکوت سعید جلیلی درباره مذاکرات و رفتار تندروها، پرسشهای تازهای درباره موضع واقعی او ایجاد…
معاملات TAL برای مدیریت اثر بازار (Market Impact) درست شده است. یعنی فروشنده های بزرگ…
کیوساکی یک سرمایهگذار باهوش و یک نویسنده موفق است، اما پیشبینیهای او بیشتر شبیه «رویاپردازی»…