پایگاه خبری سرمایه فردا

سال ۲۰۲۶ نشان داد که «امنیت انرژی و استقلال ملی» اکنون به محرک اول نوآوری و سرمایه‌گذاری تبدیل شده است. کشورهای واردکننده سوخت، به دلیل نوسانات شدید بازار فسیلی، با سرعت بیشتری به سمت بومی‌سازی انرژی (خورشیدی، بادی و هسته‌ای) حرکت می‌کنند

کارشناسان سازمان ملل تأکید کرده‌اند که این سناریوها (بازگشت تدریجی نفت و گاز به تعادل طی ۱.۵ سال) فقط در صورتی معتبر هستند که طی ماه‌های آینده جنگ جدیدی در خاورمیانه آغاز نشود.

همزمان با تشدید تنش‌های نظامی در خلیج فارس و تداوم بن‌بست در مذاکرات مستقیم، شواهد جدیدی از تحرکات دیپلماتیک گسترده در پشت صحنه به چشم می‌خورد که می‌تواند معمای پیچیده برنامه هسته‌ای ایران را به سرانجامی غیرمنتظره برساند. ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، در اظهاراتی که در تاریخ ۹ مه ۲۰۲۶ در مسکو بیان شد، آمادگی کشورش را برای حمل و ذخیره‌سازی اورانیوم غنی‌شده ایران اعلام کرد. این پیشنهاد که در واقع احیای سازوکاری مشابه آنچه در سال ۲۰۱۵ و در چارچوب توافق هسته‌ای سابق اجرا شد، می‌تواند یکی از گره‌های کور اصلی مذاکرات کنونی را بگشاید .

چین به دنبال ثبات در تأمین انرژی خود است و اروپا و هند به دنبال تنوع‌بخشی به منابع انرژی خود. ایران می‌تواند با استفاده هوشمندانه از این منافع متقابل، راهی برای خروج از بن‌بست تحریم‌ها پیدا کند.

گفت‌وگو درباره آینده پرونده هسته‌ای ایران و تلاش برای جلوگیری از تشدید تنش‌های منطقه‌ای، بخشی از دیپلماسی آرامی بود که در کنار هیاهوی اصلی کنفرانس مونیخ جریان داشت.

ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، اعلام وضعیت فوق‌العاده در حوزه انرژی را «ضرورتی برای زنده ‌ماندن کشور» توصیف کرده است. به گفته وزارت انرژی اوکراین، در سه هفته گذشته بیش از ۱۲۰۰ تأسیسات انرژی، از نیروگاه‌های برق گرفته تا پست‌های انتقال، هدف حمله قرار گرفته‌اند.

این گزارش تحلیلی به بررسی بازگشت رقابت هسته‌ای به مرکز ژئوپلیتیک جهان می‌پردازد؛ از فروپاشی نظم لیبرال و احتمال هسته‌ای‌شدن متحدان آمریکا تا نقش روسیه، جنگ اوکراین و بحران نیروگاه زاپوریژیا. متن نشان می‌دهد چگونه بی‌اعتمادی به واشنگتن، اشاعه گزینشی سلاح هسته‌ای و تهدیدات چین و روسیه، جهان را وارد عصر جدیدی از رقابت‌های هسته‌ای کرده و چرا زاپوریژیا به گره اصلی صلح اوکراین تبدیل شده است.

صدور قطعنامه اخیر شورای حکام علیه برنامه هسته‌ای ایران و لغو رسمی «تفاهم قاهره» از سوی تهران، بار دیگر چرخه‌ای از تنش و واکنش را فعال کرده است؛ چرخه‌ای که نه به کاهش فشار می‌انجامد و نه به احیای مذاکرات، بلکه هزینه‌های بیشتری را متوجه ایران می‌کند.

شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی با همراهی آمریکا و سه کشور اروپایی قطعنامه‌ای علیه برنامه هسته‌ای ایران تصویب کرد؛ قطعنامه‌ای غیرالزام‌آور اما کاملاً سیاسی که تهران را به عدم پایبندی به تعهدات پادمانی متهم می‌کند. این اقدام در حالی صورت گرفت که ایران پس از حملات نظامی اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی به تأسیسات هسته‌ای خود، آژانس را به جانبداری و سیاسی‌کاری متهم کرده و هشدار داده است در روابط خود با این نهاد تجدیدنظر خواهد کرد.