پایگاه خبری سرمایه فردا

چرنوبیل، یک فاجعه هسته‌ای بود که از یک اشتباه فنی آغاز شد، اما ریشه‌های عمیق‌تری در فرهنگ سازمانی و سیاسی داشت. این حادثه به جهان نشان داد که «ترس از گفتن حقیقت» می‌تواند به اندازه خود انفجار، ویران‌گر باشد.

دوحه بار دیگر میزبان رایزنی‌هاست، تهران از گفت‌وگوهای غیرمستقیم می‌گوید و واشنگتن همچنان بر وجود مذاکرات مستقیم تأکید دارد.

تحولات اخیر نشان می‌دهد هرگونه مذاکره احتمالی بیش از آنکه بر توافق‌های جدید متمرکز باشد، حول نحوه اجرای تفاهم‌های قبلی خواهد چرخید.

همه تصمیمات و مصوبات شورای عالی امنیت ملی با تأیید مقام رهبری قابل اجراست.

‌از مذاکره حرام است تا کار از دست در رفته! / مواضع قاسمیان و تحمیل هزینه بر مردم این روزها برای بسیاری از مردم آشناست.

یک توافق موفق، فراتر از یک بیانیه‌ی سیاسی است و نیازمند یک برنامه‌ریزی دقیق، زمان‌بندی‌شده و قابل‌اندازه‌گیری است. اگر مطالبات شفاف، زمان‌بندی‌شده و قابل سنجش نباشند، توافق‌ها به جای آنکه موتور توسعه باشند، به چرخه‌ای از انتظار، ابهام و فرصت‌سوزی تبدیل خواهند شد.

مذاکرات سوئیس؛ تهران اجرای تعهدات را پیش‌شرط ادامه مسیر می‌داند و واشنگتن از ورود به مرحله بعدی مذاکرات سخن می‌گوید

تفاهم‌نامه‌ی ۶۰ روزه، اگرچه گامی مثبت و امیدوارکننده است، اما به‌تنهایی، نمی‌تواند معجزه‌ای در اقتصادِ کشور ایجاد کند. فعالانِ اقتصادی معتقدند که این فرصت، باید به‌عنوانِ یک «نقطه‌ی عطف» برایِ تغییرِ رویکردِ سیاست‌گذاران و بازنگریِ اساسی در قوانینِ دست‌وپاگیر استفاده شود.

«کاسبانِ جنگ» و «کاسبانِ تحریم»، به‌عنوانِ مهم‌ترین موانعِ پیشِ رویِ این مسیر، شناخته می‌شوند که باید با هوشمندیِ تمام، نقشِ آنها را در این دوره‌یِ گذار به توافق، خنثی کرد. در ادامه‌ی این گزارش، به بررسیِ جزئیاتِ سناریوهایِ پیشِ رویِ اقتصادِ ایران در پساتفاهم می‌پردازیم.