مصرف آب در کشاورزی

به گزارش سرمایه، بهزادانگورج: حقابه اراضی واژه مبهمی نیست. مفهوم حقابه را درست بفهمیم. مطالعات و تصمیم سازی و اتخاذ تصمیم برای سدسازی در کشور نیاز به بازنگری جدی دارد. همچنانکه جوشیدن مظهر چشمه های خشکیده به اجرای عملیات آبخوانداری نیاز دارد. همینطور باید موضوع مصرف آب در کشاورزی بررسی شود.
در وضعیتی که بهبود سرانه سبز کشور بر حسب قانون حفظ و گسترش فضای سبز شهری ایجاب می کند در شهرها حتی از چاه های عمیق برای آبیاری فضای سبز بهره برداری کنند، تخطئه مصرف آب در کشاورزی که طبعا علاوه بر کمک به افزایش سرانه سبز، یک بازده دیگری به مانند تامین غذا برای جامعه انسانی و علوفه دامی و تغذیه حیات وحش در پی دارد.
بی انصافی و سوء مدیریت است که در کلان شهر تهران در برابر چشم تسنیم ! فضای سبز را با ۱۳۰ میلیون مترمکعب آب شرب حاصل از چاه های عمیق آبیاری کنند و در پایین دست این کلان شهر فعالیت کشاورزی با آب های سطحی آلوده به پساب تخطئه شود و سبزی و صیفی که با آب غیر متعارف آبیاری می شود، مغلطه کنند و بگویند “حجم بالای ضایعات کشاورزی” و امنیت غذایی را به اختلال بکشانند تا آب مورد نیاز بخش صنعت و شرب را تامین کنند. کمی توام با عقلانیت باید بر چگونگی بهره برداری از منابع آبی کشور قلم فرسایی کرد.

میزان مصرف آب در کشاورزی

برخی خبرگزاری ها از حجم بالای ضایعات کشاورزی گزارش دادند؛ مصرف آب در کشاورزی به تنهایی ۷۰ درصد از ۱۰۰ میلیارد مترمکعب آب قابل بهره‌برداری از ۴۰۰ میلیارد مترمکعب آب دریافتی کشور از نزولات جوی است. با ادامه فعالیت کشاورزی سنتی و روش‌های غرقابی ۱۰۶ میلیون تن محصول تولید می کند.
درختان مغروسه در باغات چه تفاوتی با درختان مغروسه در فضای سبز شهری دارند ! اگر آبیاری باغات که عموما در حاشیه و حتی حریم رودخانه های دائمی و فصلی احداث شده اند، با ملاحظه به شرایط اقلیمی کشور به صرفه نیست، چرا تبدیل این باغات به موجب قوانین دیگری ممنوع شده است ؟؟؟
در فعالیت باغداری و حتی زراعی که برخی گونه های سبزی مانند جعفری و نعناع و… چند ساله هستند، چگونه مدیریت مصرف آب در کشاورزی، خدمات غیر بازاری آنها را در حفظ و جلوگیری از فرسایش خاک – کاهش میزان تبخیر – جذب و نفوذ نزولات – جذب گازکربنیک – تولید اکسیژن و… نادیده می گیرد ؟

حجم ضایعات کشاورزی چقدر است

“حجم بالای ضایعات کشاورزی” بالاصاله تراژدی موسوم به “جنگ آب”است و احتمالا وزارت نیرو از جمله دستگاه اجرایی کشور است که مغایر با رویکرد اجتماعی مدیریت پایدار، برای فعالیت صرفا انتفاعی از رسانه ها و جراید سوء استفاده می کند و از آن به عنوان ابزار مخالفت با حقابه کشاورزی ساخته است. اگر آب طبق قانون ملی شده است، طبق همان قانون و طبق قانون مدنی حقابه اراضی آبی «عرصه بعلاوه میزان آب» قابل معامله و  خرید و فروش است، از این رو وزارت نیرو باید حقابه اراضی را برای باز تخصیص به دیگر بخش ها از مالکین اراضی آبی خریداری کند.
پنهان کردن ناکامی ها در وظایف اصلی مدیریت کلان منابع آبی کشور در رابطه با افزایش هر چه بهتر و بیشتر آب قابل بهره برداری حدود ۱۰۰ میلیارد مترمکعبی (۲۰ ) از حجم آب دریافتی حدود ۴۰۰ میلیارد مترمکعبی در پشت سدهای خالی مدام در حال پر شدن با افزایش رسوب ناشی از سیلاب ها ! مستلزم بازنگری و تغییر روش اجرایی در جذب و نفوذ نزولات و مهار سیلاب از سد مخزنی به سد انحرافی به سمت دشت هاست که بر پروسه آبخوانداری همگامی و همخوانی دارد.
فرونشست زمین در دشت های ممنوعه کشور می گوید؛ زیر پایمان سست شده ! می فهمید ؟ وزارت نیرو یک دستگاه اجرایی حاکمیتی نباید بود به یکدستگاه اجرایی انتفاعی تبدیل می شد، باید سدسازی های متداول مخزنی را متوقف کنید و برای پخش سیلاب به سمت احداث سدهای انحرافی به سمت دشت ها بروید.