Categories: آخرین اخبار

ابهام در مدیریت نفت و گاز پارس

به گزارش سرمایه فردا، شرکت نفت و گاز پارس، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین زیرمجموعه‌های شرکت ملی نفت ایران، مسئول راهبری بخش ایرانی بزرگ‌ترین میدان گازی جهان در خلیج فارس است. با این جایگاه راهبردی، انتظار می‌رود که این شرکت از نظر مدیریتی و مالی در سطحی شفاف، قدرتمند و پاسخگو عمل کند. اما بررسی وضعیت آن در سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که نه‌تنها ثبت رسمی مدیرعامل جدید انجام نشده، بلکه عملکرد مالی آن نیز با افت شدید سودآوری همراه بوده است. مقایسه با سال ۱۴۰۳، تصویری از تعلل حقوقی و ناکارآمدی اقتصادی را آشکار می‌سازد.

گزارش عملکرد و تحلیل مدیریتی شرکت نفت و گاز پارس در سال ۱۴۰۴

تورج دهقانی در شهریورماه ۱۴۰۳ به عنوان مدیرعامل شرکت نفت و گاز پارس منصوب شد؛ شرکتی که مسئولیت راهبری حدود ۴۰ سکوی دریایی، صدها چاه تولیدی و هزاران کیلومتر خط لوله در گستره‌ای ۳۷۰۰ کیلومتری را برعهده دارد. با این حجم از عملیات، انتظار می‌رفت که ثبت رسمی مدیریت جدید در اسرع وقت انجام شود. اما تا مهرماه ۱۴۰۴، نام دهقانی هنوز در روزنامه رسمی کشور درج نشده است—اقدامی که برخلاف ماده ۱۲۸ اصلاحیه قانون تجارت است و می‌تواند تبعات حقوقی و اجرایی برای شرکت به همراه داشته باشد.

طبق این ماده، مشخصات و حدود اختیارات مدیرعامل باید از طریق صورتجلسه هیئت‌مدیره به مرجع ثبت شرکت‌ها اعلام و در روزنامه رسمی آگهی شود. عدم انجام این فرآیند، نه‌تنها اعتبار حقوقی تصمیمات مدیریتی را زیر سؤال می‌برد، بلکه در تعاملات رسمی و بین‌سازمانی نیز اختلال ایجاد می‌کند.

از منظر مالی، شرکت نفت و گاز پارس در سال ۱۴۰۴ تنها ۷ میلیارد تومان سود خالص ثبت کرده است—رقمی که نسبت به ظرفیت تولید و جایگاه راهبردی شرکت، به‌شدت ناچیز است. در مقایسه با سال ۱۴۰۳، که سودآوری شرکت در سطحی اندکی بالاتر قرار داشت، امسال نه‌تنها رشد حاصل نشده، بلکه سود ثبت‌شده معادل درآمد یک فروشگاه مواد غذایی یا رستوران متوسط شهری است. این وضعیت، نشان‌دهنده ضعف در بهره‌برداری اقتصادی از منابع عظیم گازی و ناکارآمدی در مدیریت هزینه‌ها و درآمدهاست.

مقایسه عملکرد شرکت نفت و گاز پارس

شرکت نفت و گاز پارس در سال ۱۴۰۴ با دو چالش جدی مواجه است: نخست، عدم ثبت رسمی مدیرعامل پس از یک سال از انتصاب، که برخلاف قانون تجارت بوده و اعتبار حقوقی شرکت را تهدید می‌کند؛ دوم، سودآوری ناچیز در مقایسه با ظرفیت‌های عملیاتی، که نشان‌دهنده ضعف در مدیریت اقتصادی و بهره‌برداری از منابع است.

در مقایسه با سال ۱۴۰۳، نه‌تنها پیشرفتی حاصل نشده، بلکه تعلل در ثبت حقوقی و افت سودآوری، زنگ خطر جدی برای آینده این شرکت راهبردی به شمار می‌رود. برای بازگشت به مسیر شفافیت و بهره‌وری، شرکت نفت و گاز پارس نیازمند اصلاح فوری در ساختار حقوقی، تثبیت مدیریت و بازنگری در سیاست‌های اقتصادی است. در غیر این صورت، ادامه روند فعلی می‌تواند جایگاه این شرکت را در صنعت انرژی کشور با چالش‌های جدی مواجه کند.

modir

Recent Posts

امین و تنوین دو نماد ضعیف تأمین سرمایه‌گذاران

گزارش عملکرد ۹ ماهه صنعت تأمین سرمایه، تصویری از یک بخش مالی پویا و رو…

7 ساعت ago

بررسی رفتار نهنگ‌های ارزهای دیجیتال

در روزهایی که تنش‌های سیاسی منطقه نفس بازار را گرفته، رمزارزها مسیر تازه‌ای پیدا کرده‌اند.…

11 ساعت ago

آینده فناوری و اقتصاد

بهروز خیراندیش پژوهشگر پارک علم و فناوری دانشگاه صنعتی شریف آینده فناوری و اقتصاد را…

14 ساعت ago

تبانی تراستی‌ها و بانک‌ها برای عدم بازگشت پول نفت؛ چرا هیچ‌کس پاسخگو نیست؟

تراستی‌ها با نگه‌داشتن پول در حساب‌های خارجی، سودهای کلانی به دست آورده‌اند؛ سودهایی که باید…

14 ساعت ago

مواد مخدر غوغا می کند!

خبر کاهش مرگ‌های ناشی از اُوردوز در آمریکا با ظهور «کوکتل‌های چندماده‌ای» مواد مخدر عجین…

15 ساعت ago

پشت پرده گرانی لوازم خانگی در ایران / تولیدکننده زیر فشار، مصرف‌کننده بی‌قدرت

اگر قرار است درباره گرانی لوازم خانگی صحبت کنیم، باید ریشه‌ها را ببینیم؛ از سیاست‌های…

15 ساعت ago