پایگاه خبری سرمایه فردا

نسبتِ نفت به S&P 500، اکنون در یکی از پایین‌ترین سطوحِ حدود ۳۰ سالِ اخیر قرار دارد. این یعنی نفت، در مقایسه با سهامِ آمریکا، به شدت ارزان‌تر از همیشه است.

خاورمیانه که قیمت‌ها را بالا می‌کشد و از سوی دیگر، افزایش عرضه جهانی که قیمت‌ها را پایین می‌آورد. توازن این دو نیرو، سرنوشت قیمت نفت و طلا را در روزهای آینده تعیین خواهد کرد.

آزادسازی ذخایر استراتژیک نفت آمریکا، اگرچه توانست بخشی از کمبود عرضه ناشی از بسته شدن تنگه هرمز را جبران کند، اما این راهکار، پایدار نیست و ذخایر استراتژیک را به شدت کاهش داده است.

ذخایر بنزین آمریکا در هفته مورد بررسی ۲.۴۸ میلیون بشکه افزایش یافت؛ اما با توجه به آنکه این ذخایر حدود ۶ درصد پایین‌تر از میانگین پنج‌ساله قرار دارند، این افزایش چندان تسکین‌بخش نیست.

بسیاری از پالایشگاه‌های کشور با فناوری قدیمی فعالیت می‌کنند و بازده آنها از استانداردهای جهانی فاصله دارد.

از دیدگاه سیاستگذاران غربی، مشکلی که با این لابی‌گری ایجاد شده این است که پول نفت حاصل از فروش کشورهای عربی و روسیه، به جای بازگشت به اقتصاد غرب (از طریق سرمایه‌گذاری در صنایع، خرید کالا، و ایجاد اشتغال در آمریکا و اروپا)، صرف پروژه‌های سنگین داخلی در خود این کشورها می‌شود.

تجربه سال‌های اخیر نشان داده که حتی در صورت فروش نفت، وصول پول آن به شدت دشوار و زمان‌بر است. بنابراین، آنچه امروز از اهمیت بالایی برخوردار است، نه فقط فروش نفت، که «آزادسازی منابع ارزی بلوکه‌شده» (حدود ۴۰ تا ۶۰ میلیارد دلار) و «دسترسی به پول نفت فروخته شده» است.

اوپک‌پلاس در حالی از افزایش محدود تولید نفت خبر داده که بسته بودن تنگه هرمز راه صادرات را مسدود کرده است با این حال امارات با امید به صادرات از بندر فجیره بدون نکنه هرمز از اوپک خارج شد، اما حملات دیروز ایران به امارات همه معادلات را تغییر داد.

یکی از مهم‌ترین دردسرهای ساختار فروش نفت، وجود «تراستی‌ها»ست؛ همان‌هایی که بدون پشتوانه مالی و تخصص کافی، صرفاً به خاطر رابطه و نفوذ، وارد این بازی پرسود شده‌اند. «س.ص»، مدیر سابق نفتی حالا متواری شده و وزیر نفت تا حالا سکوت کرده‌است.