پایگاه خبری سرمایه فردا

کیا پاپ کورن نخورند این اولین سوالی است که خانواده های دارای سالمند می‌پرسند چون در سن بالا فشار خون و قند خون جدی می‌شود.

در حالی که بسیاری از افراد برای میان‌وعده به سراغ خوراکی‌های پرنمک و پرچرب می‌روند، متخصصان تغذیه می‌گویند تخم‌مرغ می‌تواند یکی از سالم‌ترین و کامل‌ترین انتخاب‌ها باشد؛ ماده‌ای سرشار از پروتئین، ویتامین‌ها و ریزمغذی‌هایی که سلامت قلب، استخوان و سیستم ایمنی را تقویت می‌کند.

پنیر عمری ۷ هزار ساله در دل تاریخ دارد. به علاوه گزارش‌های تاریخی نشان می‌دهد حدود ۵۵۰۰ سال پیش، در منطقه‌ای که امروز آن را به نام لهستان می‌شناسیم، بشر برای اولین بار پنیر پاستوریزه‌ای تولید کرده است.

تأیید نسخه قرصی ویگووی از سوی سازمان غذا و داروی آمریکا، تنها یک خبر دارویی نیست؛ بلکه نشانه‌ای از تغییر رویکرد جهانی در مواجهه با اپیدمی خاموش چاقی است که سلامت، اقتصاد و آینده جمعیت‌ها را هم‌زمان تهدید می‌کند.

بازار ترشی در ایران دیگر تنها به خیار و کلم محدود نیست؛ شیشه‌هایی پر از میوه‌های کمیاب و گران‌قیمت، با ترکیب رنگ و بافتی چشم‌نواز، تجربه‌ای تازه و لوکس برای مشتریان خلق کرده‌اند. این ترشی‌ها که کیلویی تا ۹۰۰ هزار تومان قیمت دارند، بیش از آنکه خوراکی باشند، به اثری هنری و اجتماعی بدل شده‌اند؛ محصولی که هم هدیه می‌شود و هم روایتگر خلاقیت و عشق انسانی است.

در روزگاری که ناهار بیرون‌رفتن به امری لوکس تبدیل شده و گوشت قرمز از سفره‌ها عقب‌نشینی کرده، املت دوباره به میدان آمده—نه فقط به‌عنوان یک وعده ارزان، بلکه به‌عنوان نماد تاب‌آوری، خلاقیت و حفظ کرامت در دل اقتصاد ملتهب. از الهیه تا انقلاب، صدای جلزولز تابه‌ها، صدای مقاومت است.

رشد چشمگیر صنعت غذای حلال در اروپا، از تجارت الکترونیک تا فروشگاه‌های زنجیره‌ای، نشان‌دهنده‌ی تحول در الگوهای مصرفی مسلمانان و حتی غیرمسلمانان است. با این حال، نبود نظام یکپارچه صدور گواهی، محدودیت‌های قانونی و تنش‌های فرهنگی، مسیر این بازار را با پیچیدگی‌های ساختاری مواجه کرده است.

در روز جهانی غذا، جهان بار دیگر با تناقضی تلخ روبه‌روست: غذای کافی تولید می‌شود، اما صدها میلیون نفر همچنان گرسنه‌اند. در ایران نیز، ناامنی غذایی نه‌تنها به فقر و تورم گره خورده، بلکه به شکاف‌های منطقه‌ای و بی‌عدالتی ساختاری دامن می‌زند.

در حالی‌که نان کامل می‌تواند نقش یک داروی تغذیه‌ای را ایفا کند، در ایران نه کارخانه‌ها انگیزه‌ای برای تولید آرد سبوس‌دار دارند، نه نانوایی‌ها توان پخت آن را، و نه سیاست‌گذاران مشوقی برای حمایت از آن ارائه داده‌اند. نتیجه؟ میلیون‌ها ایرانی، به‌ویژه اقشار کم‌درآمد، از یکی از مهم‌ترین منابع سلامت محروم مانده‌اند.