پایگاه خبری سرمایه فردا

نرخ بهره ۴۰ درصدی، قیمت‌گذاری دستوری، فاصله معنادار نیما با ارز آزاد؛ اینها بخشی از سیاست‌هایی بود که سال‌ها جریان پول را از بورس فراری داد. حالا اما با تغییر رویکرد در سیاست‌های ارزی و بودجه‌ای، بازار سرمایه در آستانه یک تحول تازه قرار گرفته است. تحلیلی بر چالش‌ها و چشمانداز پیش رو.

در روزی که شاخص مثبت شد، خودرویی‌ها و بانکی‌ها خلاف سبز ماندند. ارزش معاملات ۱۲ همتی و خروج ۴۰۰ میلیارد تومان از صندوق‌های درآمد ثابت، روایتی از تردید سرمایه‌گذاران است؛ اما طلا آرام آرام از اصلاح زمانی خارج می‌شود و دلار روی ۱۶۰ هزار تومان نفس می‌کشد.

یک کارشناس بازار سرمایه با اشاره به تشدید ریسک‌های سیاسی و اجتماعی به سرمایه‌گذاران هشدار داد: «در شرایط فعلی، باید دو حساب جداگانه داشته باشید؛ یک پول برای مخارج روزمره که کاملاً بیرون از بازار باشد و یک پول برای سرمایه‌گذاری در بورس که با پذیرش ریسک سیستماتیک وارد کرده‌اید و قرار نیست با کوچکترین خبری آن را خارج کنید.»

کارشناس بازار سرمایه، با اشاره به رشد ۱۱ درصدی شاخص کل در دی‌ماه، از تغییر جهت سرمایه‌ها از گروه دارویی به سمت سهام بزرگ و پالایشی خبر داد و گفت: «اظهارات وزیر اقتصاد درباره تداوم ارز ترجیحی دارو در بودجه ۱۴۰۴، مسیر بازار را تغییر داد.»

زیان‌های سنگین قشرین و قنقش، نشانه‌ای از ضعف ساختاری، مدیریت ناکارآمد و ناتوانی در تطبیق با شرایط بازار است. افت شدید سود در نمادهایی مانند قاروم و قپیرا نیز نشان می‌دهد که بخشی از صنعت در حال از دست دادن مزیت رقابتی است.

دلار ۱۳۶ هزار تومانی، بازار سهام را در محدوده‌های فعلی عمیقاً ارزنده ساخته است. همان‌طور که در گذشته وقتی دلار ۸۵ هزار تومان بود بارها گفته شد که این سطح ارزنده است و آن زمان به دلیل فضای مثبت مذاکرات کسی خرید نمی‌کرد، امروز هم به دلیل ترس از جنگ عده‌ای از خرید جا می‌مانند.

در شرایط کنونی ابزارهای تحلیلی سنتی از نسبت‌های بنیادی مثل P/E و P/S گرفته تا مدل‌های فوروارد هنوز نتوانسته با نشان دادن حد و حدود ارزندگی سهام به بازار کمک کند، چون مشکل اینجاست که بازار در شرایط نااطمینانی سیاسی، کمتر به این خط‌کش‌ها گوش می‌دهد.

عملکرد ۹ ماهه گروه زغال‌سنگ نشان داد کربن با کاهش ۳۲ درصدی سود و کشرق با زیان ۵۸ میلیاردی و افزایش ۳۹۹ درصدی زیان و کزغال با افت ۱۴۳ درصدی نسبت به سال قبل بدترین گزارش را دادند.

اگرچه برخی نمادهای شیمیایی با جهش‌های چندبرابری سود در صدر جدول ایستاده‌اند، اما افت‌های سنگین و زیان‌های رو به افزایش در نمادهایی مانند شلیا، شدوص، ممسنی، دهدشت و کازرو نشان می‌دهد که این صنعت همچنان با مشکلات ساختاری، ضعف مدیریتی و بی‌ثباتی عملیاتی دست‌به‌گریبان است. رشدهای پرزرق‌وبرق نمی‌توانند واقعیت شکننده بخش بزرگی از این گروه را پنهان کنند.