پایگاه خبری سرمایه فردا

داده‌های اشتغال آمریکا، کاهش نرخ بهره را محتمل کرده، اما ترس از بازگشت تورم و افت بازدهی اوراق قرضه، فضای سرمایه‌گذاری را مبهم ساخته است. در این میان، طلا با رشد چشمگیر، به یکی از جذاب‌ترین دارایی‌ها تبدیل شده، در حالی‌که بازار سهام همچنان درگیر تردیدهای فصلی و فشارهای ساختاری باقی مانده است.

بازارهای مالی ایران پس از تجربه هیجانات شدید، وارد فاز اصلاح و احتیاط شدند. دلار از سقف ۱۰۶ هزار تومان عقب‌نشینی کرد، طلا و سکه با اصلاح‌های قابل توجه مواجه شدند، و بازار سهام با رشد محدود و رفتار محتاطانه حقیقی‌ها، به دنبال بازپس‌گیری قله ۲.۵ میلیون واحدی بود. در این میان، تحولات سیاسی بین‌المللی، به‌عنوان متغیرهای کلیدی، مسیر آینده بازارها را رقم خواهند زد.

تحلیل‌ها نشان می‌دهد که با وجود بهبود نسبی، بسیاری از سرمایه‌گذاران تازه‌وارد هنوز به اصل سرمایه خود نرسیده‌اند. در این فضای شکننده، توصیه‌ها بر حفظ نقدینگی، تمرکز بر صندوق‌های درآمد ثابت و پرهیز از ورود هیجانی به بازار است. هم‌زمان، طلا به‌عنوان دارایی امن، همچنان مسیر صعودی خود را حفظ کرده و پیش‌بینی‌ها از رسیدن به سطح ۱۲ میلیون تومان تا پایان سال حکایت دارد.

بازارهای مالی ایران با چهره‌ای مردد و نوسانی ظاهر شدند. شاخص کل بورس با رشد ۱۳۰۰ واحدی به کار خود پایان داد، اما مقاومت ۲۶۰۰ هزار واحدی همچنان پابرجاست. دلار در محدوده ۹۷۷۰۰ تومان در حال آزمودن حمایت خود است و طلا جهانی نیز با الگوی صعودی در سطح ۲۴۶۳ دلار تثبیت شده است. در این میان، فضای مبهم مذاکرات و اخبار متناقض داخلی و خارجی، معامله‌گران را به سمت ابزارهای کم‌ریسک سوق داده و بازار را در وضعیت انتظار و احتیاط نگه داشته است.

بازارهای مالی ایران با نوساناتی پراکنده و رفتارهای احتیاطی معامله‌گران مواجه شدند. شاخص کل بورس با شروعی مثبت، در نهایت با کندلی قرمز به کار خود پایان داد و نشانه‌هایی از ضعف تقاضا و نبود چشم‌انداز صعودی را آشکار کرد. در بازار ارز، توافق مبهم با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و تحولات ژئوپلیتیکی از جمله حمله اسرائیل به قطر، فضای دلار را متلاطم ساخت. هم‌زمان، ورود سنگین نقدینگی به صندوق‌های درآمد ثابت نشان داد که سرمایه‌گذاران ترجیح می‌دهند فعلاً از نوسان‌گیری فاصله بگیرند و در حاشیه امن بمانند.

رفتار اقتصادی دونالد ترامپ، چه در دوران تجارت و چه در ریاست‌جمهوری، بر پایه یک الگوی ثابت بنا شده است: انتقال ریسک و بدهی به دیگران برای کسب منافع کوتاه‌مدت. از ورشکستگی‌های تجاری تا سیاست‌های مالیاتی و خروج از توافق‌های بین‌المللی، ترامپ نشان داده که بدهی را نه شکست، بلکه ابزاری برای مذاکره و قدرت می‌داند. این رویکرد، اگرچه در کوتاه‌مدت رشد اقتصادی را تحریک کرده، اما در بلندمدت می‌تواند اقتصاد آمریکا را با بحران‌های ساختاری و بی‌اعتمادی جهانی روبه‌رو کند.

با وجود برخی امیدواری‌های سیاسی و توییت‌های تأثیرگذار، همچون اظهارات اخیر علی لاریجانی درباره امکان مذاکره با آمریکا، پارامترهای کلان اقتصادی و سیاست‌های پولی همچنان بدون تغییر باقی مانده‌اند. در چنین فضایی، بازار نیازمند تقاضای واقعی و تغییرات ساختاری است تا بتواند از کف فعلی عبور کند و به رشد پایدار برسد.

در نخستین سالگرد انفجار خونین پیجرها، حزب‌الله با تأکید بر زوال قطعی رژیم صهیونیستی، مجروحان این جنایت را نماد بصیرت و پایداری خواند. هم‌زمان، اتحادیه اروپا بسته تحریمی تازه‌ای علیه اسرائیل را بررسی می‌کند، در حالی‌که دولت لبنان به‌دلیل انفعال در بازسازی مناطق آسیب‌دیده و بی‌توجهی به نقش مقاومت، با انتقاد شدید مواجه شده است. در سطح بین‌المللی نیز، سازمان ملل پاسخ‌های تکراری اسرائیل به اتهام نسل‌کشی را فاقد اعتبار دانسته و خواستار مواجهه با شواهد واقعی شده است. این مجموعه تحولات، نشانه‌ای از تغییر لحن جهانی در برابر تجاوزگری اسرائیل و بازگشت مسئله فلسطین به صدر توجهات سیاسی و حقوقی جهان است.

چهار دهه پس از تثبیت نئولیبرالیسم در آمریکا، دونالد ترامپ با ترکیبی متناقض از مقررات‌زدایی و مداخله‌گری، اقتصاد ایالات متحده را به مسیری تازه سوق داده است. در حالی‌که جهان با چالش‌هایی چون رقابت چین، انقلاب هوش مصنوعی و بحران‌های زیست‌محیطی روبه‌روست، کارشناسان برجسته از «سرمایه‌داری پدرسالارانه»، «رفاقتی» و «بی‌راهبرد» در سیاست‌های ترامپ سخن می‌گویند. این مقاله، تصویری چندوجهی از بحران هویت اقتصادی آمریکا و تزلزل در اصول بازار آزاد ارائه می‌دهد.