پایگاه خبری سرمایه فردا

در میان تمام صنایع بورسی، یک گروه رکورددار فروش است اما حاشیه سود اندکی دارد. صنعت پالایش با شش شرکت بزرگ، فروشی خیره‌کننده و سودی معقول، اما نوسانی نفس‌گیر را تجربه می‌کند. گزارشی از وضعیت این صنعت در بهمن ۱۴۰۴، جایی که حاشیه سود ۸.۶ درصدی نوید روزهای بهتری را می‌دهد و گزارش‌های پاییز و دی ماه، امید به زمستانی پربار را زنده کرده است.

در سرزمینی که جنگ و صلح، توافق و تقابل، روی یک تیغه شمشیر راه می‌روند، تنها استراتژی درست، تنوع‌بخشی است. نه همه تخم‌مرغ‌ها در سبد طلا، نه همه در سبد سهام. آماده بودن برای هر سناریو، شاید تنها کاری باشد که از دست ما برمی‌آید.

ایران در سال ۱۴۰۴ در میانه بحرانی چندلایه قرار گرفته است؛ بحرانی که تنها به سیاست داخلی محدود نمی‌شود، بلکه می‌تواند سرنوشت اسلام سیاسی، توازن قدرت در خاورمیانه و حتی آرایش ژئوپلیتیک جهان را دگرگون کند. از یک‌سو بن‌بست‌های اقتصادی و فشارهای بین‌المللی مشروعیت حکومت ایدئولوژیک را فرسوده کرده و از سوی دیگر، مذاکرات ژنو زیر سایه تهدید نظامی آمریکا به بن‌بست رسیده است. در همین حال، شرق نیز تنها تا جایی همراهی می‌کند که منافعش ایجاب کند. مجموعه این تحولات، ایران را در موقعیتی قرار داده که هر تصمیم آن می‌تواند پایان یک عصر و آغاز نظمی تازه را رقم بزند.

فعالان محیط‌زیست از توقف جلسات سمن‌ها، نبود خروجی مشخص و ضعف رویکرد مشارکتی در معاونت آموزش سازمان محیط‌زیست انتقاد دارند.

کافه‌کتاب و نگارخانه «حانون» با حضور مسئولان و هنرمندان افتتاح شد.

اظهارات اخیر ترامپ درباره «تغییر رژیم» در ایران، بیش از آنکه نوید جنگی تازه باشد، بازگشت به همان الگوی آشنای اوست: فشار حداکثری، تهدید کنترل‌شده و مذاکره از موضع قدرت. در کنار این رویکرد، فروپاشی تدریجی کوبا و دگرگونی اقتصادی سوریه، تصویری از جهانی ارائه می‌دهد که در آن ساختارهای قدیمی در حال فروریختن‌اند و بازیگران منطقه‌ای ناچارند خود را با نظم جدیدی تطبیق دهند. پرسش اصلی این است: آیا تهران و واشینگتن می‌توانند به «معامله بزرگ» برسند یا مسیر تنش ادامه خواهد یافت؟

در سال‌های اخیر، مجموعه‌ای از تحولات هم‌زمان در کارائیب، خاورمیانه و واشینگتن، نقشه ژئوپلیتیک جهان را در حال بازترسیم کرده است. از فشارهای فزاینده بر کوبا گرفته تا روایت‌های الهیاتی درباره نقش سیاسی رهبران غربی و تغییرات اقتصادی پس از سقوط دولت‌ها، همه نشان می‌دهد جهان در آستانه دوره‌ای تازه قرار گرفته؛ دوره‌ای که در آن قدرت، سیاست و ایدئولوژی با سرعتی بی‌سابقه در حال جابه‌جایی‌اند.

با فرض حمله دوگانه آمریکا و اسرائیل، ایران به دلیل ماهیت جغرافیایی و شکاف تکنولوژیک، در موقعیت «دفاعی» قرار می‌گیرد؛ موقعیتی که هزینه‌های آن فراتر از میدان نبرد است. از فلج شدن شبکه راداری در دقایق اولیه تا بحران معیشت در پشت جبهه، از شفافیت ماهواره‌ای تا تهدید گروه‌های واگرا در مرزها، و از بن‌بست لجستیکی تا فشار هم‌زمان بر محور مقاومت. تحلیلی بر چهارده تنگنای استراتژیک که نشان می‌دهد اتاق جنگ جمهوری اسلامی به خوبی می‌داند دستور کار ملی باید بر مبنای گفتگو و تفاهم باشد، نه تقابل.

سی‌ام اسفند ۱۴۰۴، دلار آمریکا در بازار آزاد تهران به ۱۶۲ هزار و ۳۷۰ تومان رسید تا سال را با رشد ۳۵ درصدی نسبت به ابتدا به پایان برد؛ رشدی که همچنان از تورم ۶۰ درصدی عقب‌مانده است. آخرین روز سال در حالی برای بازار ارز رقم خورد که بورس ۴۰ هزار واحد ریزش کرد، یک هزار میلیارد تومان پول حقیقی از بازار سرمایه خارج شد و چشم‌ها به سال ۱۴۰۵ دوخته شد؛ سالی که تحلیل‌گران آن را فصل تازه‌ای برای رابطه بورس و دلار می‌دانند.