چهارشنبه ۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
قصه زوجی که میان تصمیمات خانواده و برنامههای زندگی گرفتار شدهاند؛ فیلمی که پیام اجتماعی دارد اما کامل روایت نمیشود.
سرمایه فردا؛ ملک میرمهدی: رمانتیک اجتماعی قرار دارد و موضوع اصلی آن دغدغه فرزندآوری در طبقه متوسط ایرانی است. سهیل و مریم، زوجی که چند سال از ازدواجشان گذشته و هنوز فرزندی ندارند، با فشارهای خانواده و مسائل اقتصادی مواجه میشوند. مرگ عمه مریم و تصمیم پدرش برای تقسیم ارث بر اساس تولد نوه، داستان را به سمت موقعیتهای طنز و کشمکشهای خانوادگی هدایت میکند. این تقابل سنت و مدرنیته و شوخیهای موقعیتساز، چارچوب روایت فیلم را شکل میدهد و مخاطب را همراه میکند.
نعیمی با انتخاب قالب کمدی توانسته موضوع حساس فرزندآوری را به شکلی قابل دسترس برای مخاطب عام ارائه دهد. استفاده از نماهای کوتاه، ریتم مناسب و دکوپاژ دقیق، به همراه بازیهای روان بازیگران مثل فرهاد آئیش، پردیس احمدیه و سینا مهراد، فیلم را به اثری خوشریتم و قابل توجه در سینمای بدنه تبدیل کرده است. دیالوگها ضربهدار هستند و شخصیتها با نقشهای خود همخوانی دارند، چیزی که در بسیاری از کمدیهای ایرانی کمتر دیده میشود.
با این حال، فیلم در پرداخت به مسائل اصلی خود دچار پراکندگی و کلیشه شده است. خردهداستانها درباره مهاجرت، تقابل سنت و مدرنیته و فشارهای اقتصادی، گاهی به صورت پراکنده و بدون عمق ارائه میشوند و پیام اصلی فیلم در میان موقعیتهای طنز گم میشود. شخصیت پدر مریم با شباهت به تیپهای شناختهشده، فردی خشن و سنتی نشان داده شده که تلاش دارد فرزندآوری را به اجبار پیش ببرد و سهیل و مریم هم اغلب به عنوان جوانانی کمبرنامه و متوهم نمایش داده میشوند.
در روایت فیلم، تلاش برای نقد مسائل اجتماعی به بیانی شعارگونه و مستقیم تبدیل شده است؛ مهاجرت به عنوان فرار از ایران تصویر شده و احساس میشود جوانان به جای تلاش برای زندگی بهتر، در انتظار تأمین شرایط از سوی خانواده یا دولت هستند. کلیشههای فراوان، پیام اصلی فیلم را به محتوایی پیشبینیپذیر و در برخی مواقع خستهکننده بدل کردهاند.
فیلم با توجه به برخی محتوای طنز و شوخیهای موقعیتی، ممکن است برای مشاهده گروهی خانوادهها مناسب نباشد و تماشای آن توسط همه اعضای خانواده پیشنهاد نمیشود. این ویژگی باعث شده فیلم در بعضی اوقات با محدودیت مخاطب مواجه شود، اما از لحاظ ساختار فنی و روایت کمدی، همچنان اثری قابل تماشا و سرگرمکننده است.
«دو روز دیرتر» ترکیبی از نقاط قوت و ضعف است. از یک سو، ریتم مناسب، دکوپاژ دقیق و بازیهای روان، آن را به اثری خوشساخت در سینمای بدنه بدل کرده و موضوع فرزندآوری را با طنز قابل تماشا ارائه میدهد. از سوی دیگر، کلیشهها، پراکندگی موضوعات و مسیر سادهسازی پیام اجتماعی، از توانایی اثر برای ایجاد گفتوگوی اجتماعی میکاهد. فیلم ارزش یک بار دیدن را دارد و برای کسانی که با نگاه طنزآمیز به دغدغههای اجتماعی علاقهمند هستند، تجربهای جذاب فراهم میکند، اما ممکن است برای همه اعضای خانواده مناسب نباشد.
تمام حقوق برای پایگاه خبری سرمایه فردا محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
سرمایه فردا