مرگ در کمپ معتادان

به گزارش سرمایه فردا، اواسط سال ۱۳۹۲، پیکر نیمه‌جان مردی معتاد به نام بهنام از یک کمپ ترک اعتیاد به بیمارستان منتقل شد. کادر درمان با وضعیت وخیم و ناهوشیار او مواجه شدند و بلافاصله اقدامات درمانی آغاز شد، اما شدت آسیب‌ها به حدی بود که پزشک معالج در همان بدو ورود مرگ او را تأیید کرد. آثار ضرب‌وجرح شدید روی بدن بهنام و انتقال او از یک کمپ غیرقانونی، پرونده را در دستور کار تیم جنایی قرار داد.

تحقیقات اولیه کارکنان کمپ را در مظان اتهام قرار داد. بازبینی دوربین‌های مداربسته نشان داد سه نفر از کارکنان هنگام انتقال بهنام به حمام با مقاومت او مواجه شده و با لوله پلاستیکی، مشت و لگد به جانش افتاده‌اند. یکی از متهمان در دفاعیات خود گفت: «بهنام تازه به کمپ آمده بود و تحت تأثیر مواد مخدر در توهم شدید قرار داشت. او به یکی از همکاران ما حمله کرد و به چشمش آسیب زد. برای همین مجبور شدیم او را به زور به حمام ببریم. ضرباتی که من وارد کردم با لوله پلاستیکی بود و کشنده نبود.» سایر متهمان نیز وارد کردن ضربات مرگبار را انکار کردند.

با صدور کیفرخواست، سه متهم روانه دادگاه شدند. اما پیش از محاکمه، پزشکی قانونی اعلام کرد علت مرگ ضرب‌وجرح نبوده بلکه «خفگی وضعیتی» بوده است. بررسی‌ها نشان داد پس از ناکامی کارکنان در مهار مقاومت بهنام، او را در حالت دست‌بسته برای مدت طولانی در محوطه کمپ نگه داشته‌اند که همین وضعیت باعث قطع تنفس و مرگ او شده است.

پرونده به شعبه دهم دادگاه کیفری یک استان تهران ارجاع شد. متهم اصلی در دفاعیات خود گفت: «بهنام در حالت توهم بود و به همکارم آسیب زده بود. برای جلوگیری از خطر دوباره، او را در محوطه دست‌بسته نگه داشتم تا آرام شود. قصد کشتن او را نداشتم و به محض وخامت حالش، او را به بیمارستان رساندیم.»

قضات پس از بررسی پرونده و شنیدن دفاعیات، قتل را «شبه عمد» تشخیص دادند. متهم اصلی به پرداخت دیه و تحمل دو سال حبس محکوم شد و دو متهم دیگر نیز به دلیل ضرب‌وجرح بهنام به پرداخت دیه محکوم شدند.