در حالی که شاخص بورس طی ماه‌های اخیر جهش یک‌میلیونی را تجربه کرده و بسیاری از نمادها رشد چشمگیر داشته‌اند، سهام صبا انرژی با مدیریت علی پناهی نه‌تنها همراه این موج نشده، بلکه در مسیر نزولی و فرسایشی گرفتار مانده است. سقوط ارزش سهام، ابهام در نحوه انتصاب مدیرعامل، بی‌توجهی به تذکرات نظارتی و استفاده از حلقه مشاوران مسئله‌دار، مجموعه‌ای از پرسش‌های جدی را درباره عملکرد این هلدینگ وابسته به وزارت کار ایجاد کرده؛ هلدینگی که سرمایه میلیون‌ها بازنشسته در آن خوابیده و کوچک‌ترین خطا در مدیریت آن، مستقیماً اعتماد عمومی را نشانه می‌گیرد.

به گزارش سرمایه فردا، از دل آمارهای رسمی بورس، یک واقعیت تلخ بیرون می‌زند؛ واقعیتی که سهامداران صبا انرژی ماه‌هاست با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در حالی که شاخص کل بورس طی چند ماه گذشته بیش از یک میلیون واحد رشد کرده و بسیاری از نمادهای بورسی جهش قابل‌توجهی را تجربه کرده‌اند، سهام هلدینگ صبا انرژی با مدیریت علی پناهی نه‌تنها همراه این موج صعودی نشده، بلکه یا در مسیر نزولی حرکت کرده یا درجا زده است. این رفتار متفاوت، برای سهامداران یک پیام روشن دارد: مشکل از بازار نیست، از مدیریت است.

بر اساس داده‌های رسمی، ارزش سهام صبا انرژی در خرداد ۱۴۰۴ حدود ۲۵۰۰ تومان بوده؛ اما این عدد تا اوایل پاییز به ۱۳۰۰ تومان سقوط می‌کند و پس از آن با زحمت به حوالی ۲۰۰۰ تومان بازمی‌گردد. این نوسان فرسایشی در حالی رخ داده که بسیاری از شرکت‌های هم‌گروه، رشدهای چند ده درصدی را ثبت کرده‌اند. طبیعی است که سهامداران بپرسند: چرا صبا انرژی از قافله بازار عقب مانده است؟

پاسخ این پرسش را باید در مدیریت جدید هلدینگ جست‌وجو کرد. علی پناهی از خرداد ۱۴۰۴ ابتدا به‌عنوان سرپرست و سپس از آذرماه به‌عنوان مدیرعامل منصوب شد؛ اما عملکرد او نه‌تنها نتوانسته ارزش سهام را بهبود دهد، بلکه مجموعه‌ای از حاشیه‌ها و ابهامات مدیریتی را نیز به همراه داشته است. از نحوه انتخاب و تأیید صلاحیت او برای یکی از مهم‌ترین هلدینگ‌های وابسته به وزارت کار گرفته تا شیوه تعامل هلدینگ با مقامات بالادستی، همه‌چیز پرسش‌برانگیز شده است.

عزل‌و انتصاب ها در صبا انرژی

در ماه‌های اخیر گزارش‌هایی منتشر شده که نشان می‌دهد برخی عزل‌و انتصاب ها در صبا انرژی برخلاف دستور صریح مقام بالادستی مبنی بر توقف تغییرات انجام شده است. از سوی دیگر، استفاده از حلقه‌ای از مشاوران که برخی از آنها پرونده‌های قضایی دارند، نگرانی‌ها را دوچندان کرده است. این در حالی است که نهادهای نظارتی مانند سازمان بازرسی کل کشور و دیوان محاسبات نیز نسبت به برخی روندهای جاری در هلدینگ تذکر داده‌اند، اما اقدام مؤثری از سوی مدیریت دیده نشده است.

این مجموعه نشانه‌ها یک پیام مشترک دارد؛ صبا انرژی نیازمند نظارت جدی‌تر و دقیق‌تر است. سرمایه‌ای که در این هلدینگ گردش می‌کند، سرمایه میلیون‌ها بازنشسته کشوری است؛ سرمایه‌ای که خط قرمز حاکمیت محسوب می‌شود و کوچک‌ترین بی‌توجهی به آن می‌تواند تبعات سنگینی داشته باشد. در چنین شرایطی، دقت در انتخاب مدیران و ارزیابی عملکرد آنها نه یک توصیه، بلکه یک ضرورت است.

انتظار طبیعی این است که دستگاه‌های نظارتی از مجلس گرفته تا دیوان محاسبات و سازمان بازرسی از وزیر کار درباره وضعیت مدیریتی صبا انرژی مطالبه‌گری جدی داشته باشند. سهامداران و بازنشستگان حق دارند بدانند چرا هلدینگ بزرگی که باید موتور محرک سرمایه‌گذاری‌های وزارت کار باشد، در ماه‌های اخیر نه‌تنها رشد نکرده، بلکه با حاشیه‌هایی روبه‌رو شده که اعتماد عمومی را خدشه‌دار می‌کند.