جهان تحریمی بیش از هر زمان دیگری به رمزارزها چشم دوخته است؛ ابزاری که می‌تواند هم سپر باشد و هم فرصت. اما درست در لحظه‌ای که کشورها به‌دنبال تقویت زیرساخت‌های دیجیتال خود هستند، سرنوشت این صنعت در پیچ‌وخم سیاست‌گذاری آمریکا گیر کرده و آینده آن را به آزمونی دشوار کشانده است.

به گزارش سرمایه فردا، در سال‌های اخیر، بسیاری از کشورهایی که زیر فشار تحریم‌های مالی قرار گرفته‌اند، به‌تدریج به سمت بازار رمزارزها متمایل شده‌اند؛ بازاری که نه مرز می‌شناسد و نه به شبکه بانکی سنتی وابسته است. برای این کشورها، دارایی‌های دیجیتال تنها یک ابزار سرمایه‌گذاری نیستند، بلکه راهی برای حفظ جریان تجارت، انتقال ارزش و کاهش وابستگی به دلار محسوب می‌شوند. از روسیه و ایران گرفته تا ونزوئلا و حتی برخی اقتصادهای کوچک‌تر، همگی تلاش کرده‌اند سهمی از این بازار نوظهور به دست آورند و از آن به‌عنوان سپری در برابر فشارهای ژئوپولیتیک استفاده کنند.

اما در همین زمان که کشورهای تحریمی به‌دنبال تقویت زیرساخت‌های رمزارزی خود هستند، آینده این صنعت جهانی در واشنگتن تعیین می‌شود؛ جایی که لایحه‌های نظارتی، کشمکش‌های حزبی و نگرانی درباره حمایت از سرمایه‌گذاران خرد، مسیر بلوغ رمزارزها را کند و پرپیچ‌وخم کرده است. این تضاد عجیب—شتاب کشورهای تحریمی برای استفاده از رمزارزها و احتیاط آمریکا در قانون‌گذاری—صحنه‌ای تازه از نبرد قدرت در اقتصاد جهانی را رقم زده است؛ نبردی که نتیجه آن می‌تواند شکل آینده نظام مالی را تغییر دهد.

رویای دگرگون کردن نظام مالی جهانی حالا دارد رنگ واقعیت به خود می‌گیرد، اما مسیر این تحول از پایتخت مالی دنیا – واشنگتن دی.سی. می‌گذرد و در آنجا همه چیز به آرامی و با احتیاط پیش می‌رود. لایحه «شفافیت» که همچون پرچمی مشترک با حمایت هر دو حزب اصلی کنگره آمریکا به راه افتاده، حالا در پیچ و خم کمیته‌های سنا گرفتار شده است و بحث بر سر چگونگی محافظت از سرمایه‌گذار خرد، تصویر روشن آینده را کمی مبهم کرده است.

در این میان، صداهایی مانند مت هوگان از بیت‌وایز به گوش می‌رسد که هشدار می‌دهد:« پنجره فرصت شاید تنها سه سال باز باشد. اگر این قانونِ تعیین قواعد بازی تصویب نشود، کل این صنعت جوان و پرشور باید در این فرصت کوتاه ثابت کند که نه یک هیجان زودگذر، بلکه جزیی ضروری و ماندگار از بدنه اقتصاد آمریکاست. اثباتی که نیازمند خلق ارزشی واقعی است.»

فصل تازه کریپتو دورانی از بلوغ و اثبات

به باور هوگان، «اگر قانون از راه نرسد، فصل تازه‌ای برای رمزارزها آغاز می‌شود که شاید کم‌هیجان‌تر، اما عمیق‌تر باشد. »پس از این تغییرات، رشد دیگر رمزارزهاحاصل انتظار برای مصوبه‌های دولتی نیست، بلکه ریشه در زمین سفت «دنیای واقعی» بازارهای مالی خواهد بود. موفقیت به این بستگی دارد که آیا این فناوری می‌تواند وعده‌های بزرگ خود مانند استیبل‌کوین‌های باثبات برای پرداخت‌های روزمره، اوراق بهادار توکن‌شده برای دموکراتیک‌سازی سرمایه‌گذاری، یا زیرساخت‌های مالی شفاف و سریع را در مقیاسی وسیع و برای میلیون‌ها نفر محقق کند یا خیر. این، آزمونی برای بلوغ و کارآمدی ذاتی این نوآوری است.

در حالی که کشورهای تحت تحریم به‌دنبال گشودن راه‌های تازه برای دورزدن محدودیت‌های مالی هستند، بازار رمزارزها به یکی از معدود مسیرهای باقی‌مانده برای تنفس اقتصادی تبدیل شده است. اما آینده این مسیر، برخلاف تصور بسیاری، نه در پکن یا مسکو، بلکه در واشنگتن رقم می‌خورد؛ جایی که هر تصمیم قانون‌گذار می‌تواند رؤیای استقلال مالی دیجیتال را تقویت یا نابود کند

توفان سیاسی بر فراز بازار

اما درست در زمانی که چشم‌ها به سنا دوخته شده، ابرهای تیره دیگری از افق سیاسی آمریکا سر برمی‌آورند و سایه می‌اندازند. احتمال تعطیلی دولت فدرال که در بازارهای پیش‌بینی به ۸۰ درصد رسیده همچون شوکی بر پیکر بازارهای مالی وارد آمده و در مقطعی نزدیک به ۱۰۰ میلیارد دلار از ارزش کلی بازار کریپتو را تبخیر کرده است. اما این رویداد تنها یک موضوع سیاسی است ذات دارایی‌های دیجیتال پیوندی عمیق با جریان اصلی اقتصاد یافته‌اند.

اما آشفتگی مقطعی با تهدیدهای تازه مبنی بر افزایش تعرفه‌ها و نیز تشدید درگیری‌های خاورمیانه پیچیده‌تر شده است. در چنین فضایی، غریزه بقای سرمایه‌گذاران فعال می‌شود پول از دارایی‌های نوظهور به سوی پناهگاه‌های امن سنتی مانند طلا سرازیر شده. این مهاجرت سرمایه، فشاری نزولی بر دوش بازار رمزارزها در کوتاه‌مدت باقی می‌گذارد. اما در نهایت کریپتو به دنبال قوی شدن بدون مصوبات دولتی است.

درواقع با وجود این توفان‌های سیاسی و نظارتی، چشم‌انداز بلندمدت برای ارزهای دیجیتال همچنان سرشار از امیدواری است. دلیل این خوشبینی، تغییر گفتمان از «آیا این فناوری پذیرفته می‌شود؟» به «چگونه و تحت چه قوانینی پذیرفته خواهد شد؟» است. جدال بر سر لایحه شفافیت، خود گواهی بر این واقعیت است که نظام حاکمیت آمریکا دیگر رمزارز را به عنوان یک پدیده حاشیه‌ای نادیده نمی‌گیرد، بلکه آن را به اندازه‌ای جدی گرفته که برایش قانون خاص بنویسد.

این روند قانون‌گذاری، هرچند کند و پرچالش، در نهایت راه را برای ورود مؤسسات مالی بزرگ، صندوق‌های بازنشستگی و سرمایه‌گذاران خرد محتاط هموار خواهد کرد. آن روزی که چارچوب نظارتی شفاف و باثباتی حاکم شود، سرمایه‌گذاری‌های کلان و نوآوری‌های گسترده آزادانه‌تر جریان خواهند یافت. دوره‌ای که پیش روست، شاید دوره‌ای از ادغام، بلوغ و پذیرش نهایی باشد. دارایی‌های دیجیتال که هر روز بیشتر با زندگی روزمره عجین می‌شوند نه در پی نابودی نظام قدیم، که در جست‌وجوی یافتن جایگاهی ماندگار و مفید در دل آن هستند. مسیر پیش رو پر از دست‌انداز است، اما جهت حرکت، به سوی روشنی است.