پایگاه خبری سرمایه فردا

تصویری از بحران فعلی اقتصاد جهانی پیچیده است. آنچه امروز می‌توان گفت این است که جهان در آتش نفت می‌سوزد و هیچ کس، نه ایران، نه اروپا و نه آمریکا، از این آتش در امان نمانده است. تنها سوالی که باقی می‌ماند این است: این آتش تا کجا پیش خواهد رفت و پس از خاکستر شدن، چه چیزی از اقتصاد جهان باقی خواهد ماند؟

در حالی که جنگ علیه ایران چشم‌انداز رشد جهانی ۲۰۲۶ را تیره کرده، برخی صنایع نیز به سودهای بی‌سابقه رسیده‌اند.

تاثیر محاصره دریایی تنگه هرمز، بزرگ‌تر از شوک‌های نفتی ۱۹۷۳، ۱۹۷۹ و حمله عراق به کویت در ۱۹۹۰ است. وقتی قیمت نفت ظرف چند ساعت ۸ درصد جهش کرد و سناریوی ۱۹۰ دلاری در شش ماه آینده کاملاً محتمل شده اقتصاد جهانی روی لبه پرتگاه قرار گرفته و قابل مقایسه با بحرانهای گذشته نیست.

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، و جروم پاول، رئیس فدرال رزرو، به‌طور بی‌سروصدا مدیران ارشد وال‌استریت را فراخواندند. دلیل این فراخوان عاجل، نگرانی از مدل جدید هوش مصنوعی «مایتوس» است که به گفته کارشناسان، می‌تواند خطر حملات سایبری را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهد. 

بسیاری از شرکت‌کنندگان ریسک ماندگاری تورم در سطوح بالاتر از انتظار را در پی افزایش مستمر قیمت نفت مشاهده کردند. چشم‌انداز اقتصادی کارکنان فدرال رزرو نیز فعالیت اقتصادی را نه به قوت چشم‌انداز نشست ژانویه پیش‌بینی می‌کنند.

فشار اقتصادی ناشی از افزایش قیمت انرژی، بحران کود و نارضایتی داخلی، ترامپ را وادار کرد آتش‌بس را بپذیرد و شروط ایران قبول کند.

دونالد ترامپ دیشب همه آنچه را در دل داشت رو کرد؛ برپایی جنگ مطلق با هدف بازگرداندن ایران به «عصر حجر». این تهدید، فراتر از یک شعار تبلیغاتی، یک دکترین جدید است که در آن واشنگتن بر «بی‌اثر کردن ملی» متمرکز شده است.

مؤسسه آمریکایی خاورمیانه در گزارشی که توجه بسیاری از تحلیلگران نظامی را به خود جلب کرده، از هزینه‌های سرسام‌آور جنگ با ایران پرده برداشته است. بر اساس این گزارش، تنها در ۱۶ روز اول جنگ، آمریکا، اسرائیل و متحدان خلیج‌فارسی بیش از ۱۱ هزار مهمات به ارزش تقریبی ۲۶ میلیارد دلار مصرف کرده‌اند

، در کمتر از چهار هفته، بیش از ۱۲ تریلیون دلار از ارزش بازارهای جهانی سهام نابود شد؛ اما آثار بسته شدن تنگه هرمز و جهش قیمت نفت به ۱۱۴ دلار فراتر از این اعداد است. این بحران نه‌تنها اقتصادهای بزرگ را لرزانده، بلکه پیام روشنی دارد: قرار نیست مردم ایران زیر فشار زندگی کنند و دیگران آسوده بمانند؛ جهان باید رنج ایران را لمس کند.