پایگاه خبری سرمایه فردا

در اغلب دوره‌های گذشته که بانک مرکزی آمریکا برای مهار تورم، نرخ بهره را افزایش می‌داد، بازار اوراق در نهایت با کاهش محسوس بازده‌های بلندمدت به استقبال فروکش کردن آهنگ رشد قیمتها می‌رفت. این بار اما چنین اتفاقی رخ نداده است.

چین، با خریدِ بی‌سابقه‌ی خود در شرایطِ اصلاحِ قیمت، نشان داده است که از نگاهِ کلان، طلا، یک داراییِ استراتژیکِ بلندمدت است که می‌تواند در برابرِ نوساناتِ ارزی و ژئوپلیتیکی، یک پناهگاهِ امن باشد.

اگر اوراقِ خزانه‌ی آمریکا دیگر کاملاً «بدونِ ریسک» نیست، داراییِ واقعاً بدونِ ریسک چیست؟ آیا باید به دنبالِ یک داراییِ جایگزین باشیم؟ (طلا؟ ارزهایِ دیجیتال؟ یا ...)

نسبتِ نفت به S&P 500، اکنون در یکی از پایین‌ترین سطوحِ حدود ۳۰ سالِ اخیر قرار دارد. این یعنی نفت، در مقایسه با سهامِ آمریکا، به شدت ارزان‌تر از همیشه است.

خاورمیانه که قیمت‌ها را بالا می‌کشد و از سوی دیگر، افزایش عرضه جهانی که قیمت‌ها را پایین می‌آورد. توازن این دو نیرو، سرنوشت قیمت نفت و طلا را در روزهای آینده تعیین خواهد کرد.

چینی‌ها با تکیه بر مهندسیِ پیشرفته، قیمتِ رقابتی و نوآوری در فناوری، واردِ میدانی شده‌اند که تا دیروز، فقط در اختیارِ چند برندِ خاص بود. آینده‌ی صنعتِ خودرو، برقی است، چینی است، و شاید، بسیار ارزان‌تر از آن چیزی باشد که ما تصور می‌کنیم.

سرمایه‌گذاران باید با دقت به اظهارات وارش و داده‌های اقتصادی آینده توجه کنند. در هر سه سناریو، دلار و طلا واکنش‌های متفاوتی نشان خواهند داد و مدیریت ریسک، کلید موفقیت در این شرایط خواهد بود.‌‌‌

آزادسازی ذخایر استراتژیک نفت آمریکا، اگرچه توانست بخشی از کمبود عرضه ناشی از بسته شدن تنگه هرمز را جبران کند، اما این راهکار، پایدار نیست و ذخایر استراتژیک را به شدت کاهش داده است.

تشدید ریسک‌های خلیج فارس، ضرورت توسعه کریدور شمال–جنوب را بیش از گذشته برای تجارت و ترانزیت ایران آشکار کرده است.