پایگاه خبری سرمایه فردا

سیاست ترامپ در رسانه‌ها ابهام و تخریب شخصیتی خبرنگاری است که سوالاتی می‌پرسد که اساسا او را به چالش می‌کشد.

کناره‌گیری عبدی از نوشتن برای رسانه‌ها را نمی‌توانیم صرفا یک تصمیم شخصی تلقی کنیم. چون این کناره‌گیری، یک نشانه مشخص و جدی از وضعیت حرفه‌ای رسانه در ایران است.

اخبار جعلی دیگر تنها یک معضل جهانی نیست، بلکه در ایران به دلیل محدودیت‌های رسانه‌ای و نبود شفافیت سیاسی، به بحرانی فراگیر بدل شده است. کارشناسان در نشست اخیر تأکید کردند که فقدان آزادی رسانه، ضعف اخلاق حرفه‌ای و رقابت ناسالم برای دیده‌شدن، زمینه‌ساز گسترش فیک‌نیوزها شده و اعتماد عمومی را به شدت آسیب زده است.

حقوقدان و کارشناس رسانه، با انتقاد از عملکرد شهرداری تهران در پلمپ انجمن صنفی روزنامه‌نگاران، تأکید کرد که نه شهرداری به وظایف قانونی خود در حمایت از نهادهای مدنی پایبند است و نه دولت پزشکیان تحرک لازم برای تقویت جامعه مدنی را نشان می‌دهد. او هشدار داد که بی‌توجهی به انجمن‌های صنفی و رسانه‌های مستقل، در نهایت به تضعیف خودِ دولت منجر خواهد شد.

در جهان امروز، ساختار رسانه‌ای در هر نظام حکمرانی، نه تنها ابزاری برای اطلاع‌رسانی، بلکه رکن چهارم قدرت و یکی از پایه‌های ثبات، شفافیت و سلامت در جامعه است. رسانه‌های حرفه‌ای و مستقل با افشاگری فساد، تبیین تصمیمات حاکمیتی، پیوند با افکار عمومی و بازتاب صدای جامعه، به اصلاح سازوکارها و افزایش کارآمدی حکومت کمک می‌کنند.

در جنگ تحمیلی دوازده‌روزه اخیر، رسانه‌های ایرانی بیش از آنکه در میدان خبر باشند، در میدان روایت آزمون شدند. ناتوانی در اطلاع‌رسانی به‌موقع پیش از جنگ، روایت‌سازی‌های پراکنده در طول درگیری و فقدان راهبرد روایی در دوران پس از بحران، نشان داد دکترین رسانه‌ای کشور نیازمند نوسازی است؛ آن هم در دورانی که همبستگی ملی و تمدنی، وابسته به روایت‌های دقیق، حماسی و هوشمندانه است.

سیل مرگبار تگزاس و ناکارآمدی نهادهای امدادی آمریکا بار دیگر نشان داد که اولویت سیاستمداران واشنگتن نه جان شهروندان، بلکه تثبیت روایت‌هایی است که در سیاست خارجی دست بالا را برای حمله و تجاوز فراهم ‌کند. روایت «ایران تهدید» حاصل سال‌ها تبلیغات رسانه‌ای و ایجاد دوگانه‌های ساختگی مانند «امنیت/اقتصاد» یا «مقاومت/رفاه» است؛ روایتی که نه تنها چهره ایران را تحریف می‌کند، بلکه زمینه‌ساز حملاتی می‌شود که در نبود تصویر قدرتمند ملی، امکان وقوع پیدا می‌کنند.

به گزارش سرمایه فردا، در عصر جنون دیده‌شدن، روزنامه‌نگاری به جای مسئولیت اجتماعی، به میدان تاختن بی‌پروا بدل شده است؛ جایی که برای چند لایک بیشتر، به شخصیت‌ها حمله می‌کنیم و برچسب می‌زنیم. اما در میان این هیاهو، چهره‌هایی چون مجتبی جباری ایستاده‌اند؛ نمادهایی از فرهنگ، دانش و ایستادگی که سزاوار نقد منصفانه‌اند، نه تخریب هیجانی.

اصحاب رسانه می‌دانند که از ابتدای آشنایی ما ایرانیان با رسانه‌های مدرن، همواره کشاکشی میان اقتضائات ریتوریک رسانه‌ای و حقیقت وجود داشته است.