پایگاه خبری سرمایه فردا

جهان وارد دوره‌ای شده که در آن «افزایش تولید سوخت‌های فسیلی » تنها پاسخ به انفجار تقاضا در عصر هوش مصنوعی است.

اخیراً یک ربات هوش مصنوعی در این شبکه اجتماعی نوشته که نمی‌توانم تشخیص دهم که در حال تجربه کردن هستم یا فقط شبیه‌سازیِ تجربه کردن.

اقتصاد با هوش مصنوعی تغییر می کند و بیشتر جنبه‌های خدماتی اصلاح می‌شود هرچند در نظام توزیع و واسطه‌ها و رانتها تغییر چندانی ایجاد نمی‌کند.

در حال حاضر دست‌کم سه سند و چند ساختار موازی در حوزه هوش مصنوعی وجود دارد؛این موازی‌کاری به تداخل وظایف، ابهام در مرجعیت تصمیم‌گیری هوش مصنوعی و هدررفت منابع منجر شده و کشور را با خطر «نهاد برنامه‌ریزی‌شده بدون اثر» روبه‌رو کرده است

جهان امروز دیگر بر سر خاک و منابع طبیعی نمی‌جنگد؛ میدان تازه رقابت، داده و الگوریتم است. در این «جنگ سرد دیجیتال»، ایالات متحده و چین هرکدام می‌کوشند قواعد آینده را بنویسند و کشورهایی که توان تولید فناوری ندارند، ناگزیر به پذیرش استانداردهایی می‌شوند که دیگران تحمیل کرده‌اند؛ وضعیتی که استقلال ملی را نه بر زمین، بلکه بر زیرساخت اطلاعاتی به چالش می‌کشد.

مجله تایم در انتخابی تاریخی، به جای سیاستمداران یا ستارگان فرهنگ عامه، «معماران هوش مصنوعی» را به‌عنوان چهره سال معرفی کرد؛ گروهی که با نوآوری‌های خود نه‌تنها صنایع، بلکه مفهوم قدرت، دانش و هویت انسان را دگرگون کردند.

پژوهش تازه‌ای نشان می‌دهد سالانه بیش از ۵.۵ تریلیون دلار از اقتصاد جهانی در اثر پولشویی از بین می‌رود—رقمی معادل ۵ درصد تولید ناخالص جهان. در حالی که کشورها با سامانه‌های فرسوده نظارتی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، هوش مصنوعی به‌عنوان ابزار نجات‌بخش در مقابله با این بحران مالی مطرح شده است. اما آیا فناوری می‌تواند از پس پیچیدگی‌های روزافزون پول‌های کثیف برآید؟

هوش مصنوعی آمده، اما نه برای دفن خلاقیت انسانی. آمده تا ما را به یاد بیاورد که چه چیزهایی را نباید فراموش کنیم: تجربه زیسته، شهود، و آن لحظه‌های ناب انسانی که هیچ الگوریتمی نمی‌تواند بازآفرینی‌شان کند.

کنگره آمریکا با بررسی لایحه دفاعی ۲۰۲۶، مسیر قانونی و عملیاتی ادغام هوش مصنوعی در ساختار نظامی را هموار کرده است. از آزمایش پهپادهای خودمختار تا طراحی سامانه‌های هدف‌زن الگوریتمی، هوش مصنوعی دیگر صرفاً ابزار تحقیقاتی نیست، بلکه به قلب تصمیم‌گیری‌های نظامی نفوذ کرده است. تجربه‌های اخیر در اوکراین و غزه نشان می‌دهد که استفاده از این فناوری، با خطرات اخلاقی، حقوقی و انسانی جدی همراه است. کارشناسان هشدار می‌دهند که جهان در آستانه مسابقه تسلیحاتی الگوریتم‌محور قرار دارد؛ مسابقه‌ای که ممکن است تصمیم مرگ و زندگی را به ماشین‌ها واگذار کند. آیا ساختارهای حقوقی و اخلاقی جهانی برای مهار این تحول آماده‌اند؟