پایگاه خبری سرمایه فردا

توسعه سریع تکنولوژی و ارتباطات باعث شده است که بحران های جدیدی رخ دهند. از سوی دیگر جوامع بشری هنوز تجربه و دانش لازم برای کنترل این مسائل را ندارند

با گسترش شبکه‌های اجتماعی، بسیاری از فعالیت‌های غیررسمی که زمانی در خیابان‌ها و فضاهای عمومی دیده می‌شد، اکنون به لایه‌های پنهان و نرم فضای دیجیتال منتقل شده است؛ جایی که ارتباط‌ها در چند ثانیه شکل می‌گیرد، ردپاها سریع پاک می‌شود و نظارت رسمی تقریباً ناممکن است. این جابه‌جایی، نه‌تنها ساختار بازارهای زیرزمینی را تغییر داده، بلکه نقش‌ها، روابط و آسیب‌های اجتماعی را نیز وارد مرحله‌ای تازه کرده است.

اظهارات اخیر محمود نبویان درباره نفوذ اسرائیل از طریق فناوری و کنترل دوربین‌های شهری، بار دیگر توجه افکار عمومی را به آسیب‌پذیری زیرساخت‌های سایبری کشور جلب کرد. واکنش محتاطانه وزیر ارتباطات نیز به‌نوعی تأیید ضمنی این نگرانی‌ها بود؛ اما آنچه در این میان مغفول مانده، نقش هم‌افزای نفوذ انسانی و فناورانه در شکل‌گیری اشراف اطلاعاتی دشمن است.

در جهانی که قدرت‌طلبی جای قانون را گرفته و سازوکارهای بین‌المللی به ابزار فشار بدل شده‌اند، جبهه مقاومت برای ایران نه‌تنها یک آرمان منطقه‌ای، بلکه یک سپر امنیتی و بازدارنده حیاتی است. اظهارات اخیر حسن روحانی درباره اولویت منافع ملی، اگر به‌درستی فهم نشود، می‌تواند به تضعیف این سپر و تقویت روایت‌های معاند منجر شود. این یادداشت با تحلیل شرایط منطقه‌ای و افکار عمومی، نشان می‌دهد چرا قدرت‌سازی منطقه‌ای ایران، عین منافع ملی است، نه در تقابل با آن