پایگاه خبری سرمایه فردا

دو جنایت در دو نقطه متفاوت تهران یکی در برج‌های زعفرانیه، دیگری در اتاق آی‌تی فرودگاه امام—در فاصله‌ای کوتاه از هم رخ دادند. هر دو پرونده، در ظاهر قتل‌هایی خانوادگی یا شغلی‌اند، اما در لایه‌های زیرین، نشانه‌هایی از فروپاشی روانی، بی‌پناهی ساختاری و خشمی انباشته را آشکار می‌کنند. این گزارش، روایتی است از دو مرگ، دو دادگاه، و یک پرسش مشترک: آیا جامعه می‌تواند پیش از رسیدن به مرز جنایت، صدای بحران را بشنود؟

در تازه‌ترین طرح پلیس آگاهی تهران، ۲۳۳ سارق و مال‌خر دستگیر شدند؛ از باندهای حرفه‌ای خرید خودروهای لاکچری با پول دزدی گرفته تا سارقان بی‌سابقه‌ای که با فشار اقتصادی به سراغ گوشواره‌های رهگذران رفتند. این عملیات گسترده، نه‌تنها چهره‌های پنهان جرم را آشکار کرد، بلکه نشان داد که سرقت در تهران دیگر فقط یک جرم نیست—بازتابی از بحران‌های اجتماعی، اقتصادی و ساختاری است.

اختلاف اصلی میان زنجانی و بانک مرکزی، به نوع دارایی‌هایی بازمی‌گردد که او برای تسویه بدهی معرفی کرده است؛ فلز نیکل و رمزارز شخصی است. بانک مرکزی صراحتاً اعلام کرده که این اقلام نه قابلیت ارزش‌گذاری دارند و نه امکان فروش رسمی در نظام بانکی کشور.

پرونده قتل مردی عطار در شب عید نوروز، با ادعای دفاع از خود توسط متهم اصلی، حالا در دادگاه کیفری تهران به نقطه‌ای حساس رسیده است. درگیری قدیمی میان دو مغازه‌دار، به نزاعی خونین ختم شد که یکی از آن‌ها جان خود را از دست داد و دیگری با اتهام قتل عمدی روبه‌رو شد.

دو قتل، دو خانه خاموش، و دو روایت از خشونتی که در سکوت رخ داد؛ یکی با سابقه‌ای تاریک و انکارهای مکرر، دیگری با اعترافی دیرهنگام و انگیزه‌ای مبهم. آنچه در این دو پرونده تکرار می‌شود، نه فقط مرگ، بلکه پرسش‌هایی است درباره عدالت، اعتماد، و زخم‌هایی که در دل خانواده‌ها و حافظه اجتماعی باقی می‌مانند.

صبح دوازدهم آبان، راهروهای دادسرای جنایی تهران نه صدای زنجیر متهمان را به یاد می‌آورد، نه شیون اولیای دم را. این‌بار، اشک‌ها از جنس شوق‌اند و آغوش‌ها از جنس بخشش. چهارده محکوم به قصاص، با کمک صلح‌یاران، از مرگ فاصله گرفته‌اند و به زندگی برگشته‌اند.

دو روایت متفاوت اما هم‌سنگ از زندگی انسان‌ها؛ یکی در قالب پرونده جنایی قتل راضیه در شهرری که عشق بیمارگونه و اعتیاد، خانواده‌ای را به سوگ نشاند، و دیگری در قالب کتاب تب ناتمام که زندگی شهلا منزوی، مادر شهید حسین دخانچی را به تصویر می‌کشد؛ مادری که در سکوت و استقامت، فرزندی قهرمان پرورش داد. هر دو روایت، در دو سوی متضاد، نشان می‌دهند چگونه انتخاب‌ها و مسیرهای انسانی می‌توانند به تراژدی یا به الگویی الهام‌بخش بدل شوند.

در یکی از محله‌های شمال تهران، مربی جوان بدنسازی قربانی سرقتی شد که به قتل انجامید. قاتل، پس از وارد کردن ضربه‌ای致 به گردن قربانی، تلاش کرد از کشور خارج شود اما با دیدن مأموران پلیس، مسیر فرار را تغییر داد. حالا تصویر بدون پوشش او منتشر شده و پلیس در تعقیب آخرین ردپای قاتلی است که یک تماس تلفنی را به صحنه جنایت بدل کرد.

دو پرونده جنایی در شهریار و تهران، پرده از خشونت‌هایی برمی‌دارند که در سکوت، بی‌پناهی و خلأ نظارتی شکل گرفته‌اند. از زنانی که در مسیر روزمره قربانی آدم‌ربایی، سرقت و تجاوز شدند تا نوعروسی که پس از ازدواجی پرابهام، با مرگی مشکوک از خانواده‌اش جدا شد—این گزارش، نگاهی دارد به دو چهره از خشونت ساختاری علیه زنان در ایران امروز.