پایگاه خبری سرمایه فردا

گزارش عملکرد ۹ ماهه گروه محصولات غذایی، اگرچه از رشد نجومی سود برخی غول‌های این صنعت حکایت دارد، اما در لایه‌های زیرین این جدول اعداد و ارقام، دو نماد وضعیتی اسفناک و تأمل‌برانگیز را تجربه می‌کنند. در بازاری که غپینو با ۹۹ درصد رشد سود و بازدهی ۱۳۸ درصدی، و غگل با رشد حیرت‌انگیز ۱۰۰۰ درصدی می‌درخشند، غگز پس از ۹ ماه تنها ۱ میلیارد تومان سود ساخته و غگرجی همچنان در مدار زیان‌دهی دست و پا می‌زند. اینجا شکاف عمیق میان مدیران کارآمد و بنگاه‌های درمانده، در خاموشی بازار نادیده گرفته شده است.

تقریباً تمام نمادهای صنعت غذایی با رشدهای ۴۰ تا ۸۵ درصدی در مسیر صعود قرار گرفته‌اند اما در میان این عملکرد، غگز با افت ۶۹ درصدی درآمد دیده می شود.

دولت با حذف ارز ترجیحی عملا آزادسازی قیمت‌ها را اجرا کرد عاملی که اثر آن تنها بر سفرهای مردم نمایان نشده بلکه بر صنایع غذایی نیز اثرگذار است.

کنسرو ماهی، روزگاری غذای دم‌دست و ارزان خانواده‌های ایرانی بود؛ اما امروز با قیمت‌های ۱۲۰ تا ۱۴۰ هزار تومانی، از یک کالای ساده به محصولی حساب‌وکتاب‌دار تبدیل شده است. کاهش ۵۰ درصدی فروش و حذف تدریجی آن از سبد مصرف، نشانه‌ای روشن از فشار تورمی و تغییر الگوی غذایی جامعه است.

بازار ترشی در ایران دیگر تنها به خیار و کلم محدود نیست؛ شیشه‌هایی پر از میوه‌های کمیاب و گران‌قیمت، با ترکیب رنگ و بافتی چشم‌نواز، تجربه‌ای تازه و لوکس برای مشتریان خلق کرده‌اند. این ترشی‌ها که کیلویی تا ۹۰۰ هزار تومان قیمت دارند، بیش از آنکه خوراکی باشند، به اثری هنری و اجتماعی بدل شده‌اند؛ محصولی که هم هدیه می‌شود و هم روایتگر خلاقیت و عشق انسانی است.

چرا قیمت مواد غذایی در ایران همچنان می‌تازد، حتی وقتی جهان ارزان می‌شود؟ برای یافتن پاسخ این گزارش را به طور کامل بخوانید؛

بررسی صورت‌های مالی میان‌دوره‌ای شرکت‌های فعال در صنعت غذایی نشان می‌دهد که بسیاری از نمادها در نیمه نخست سال ۱۴۰۴ با رشد قابل‌توجه سودآوری و بهبود نسبی حاشیه سود مواجه شده‌اند. از کوروش تا آذر، شرکت‌ها نه‌تنها موفق به پوشش سود سال گذشته شده‌اند، بلکه برخی با کنترل هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری، چشم‌انداز مثبتی برای ادامه سال ترسیم کرده‌اند. در ادامه، جزئیات عملکرد ۱۵ شرکت بررسی شده است.

در روز جهانی غذا، جهان بار دیگر با تناقضی تلخ روبه‌روست: غذای کافی تولید می‌شود، اما صدها میلیون نفر همچنان گرسنه‌اند. در ایران نیز، ناامنی غذایی نه‌تنها به فقر و تورم گره خورده، بلکه به شکاف‌های منطقه‌ای و بی‌عدالتی ساختاری دامن می‌زند.

با گردش مالی سالانه نزدیک به ۱۰۰ میلیارد دلار و صادرات بیش از ۷ میلیارد دلاری، صنعت غذا یکی از ستون‌های اصلی تولید و تجارت غیرنفتی ایران است. اما در کنار این ظرفیت عظیم، چالش‌هایی چون رقابت منفی، ضعف زیرساخت‌های لجستیکی، و وابستگی به نرخ ارز، مسیر توسعه پایدار این صنعت را با مخاطرات جدی روبه‌رو کرده است.