پایگاه خبری سرمایه فردا

به گزارش سرمایه فردا، به نقل از هفت صبح، بهرام ابراهیمی (زاده ۱۳۳۴ در قم) بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر و اهل ایران است. مردی که صدایش لنگرگاهی مطمئن برای شنوندگان رادیو و دوستداران کتاب

عنایت بخشی از آن بازیگرانی بود که حضورشان پیش از دیالوگ اثر می‌گذاشت. سیمایی جدی، نگاه نافذ، صدایی که خش‌اش بخشی از شخصیت بود؛ ترکیبی که به نقش‌ها وزن می‌داد.

کیفیت خیره‌کننده نورپردازی، حرکات و جزئیات چهره‌ها در یک کلیپ ۱۵ ثانیه‌ای هالیوود را با موجی از نگرانی روبه‌رو کرد؛ از مسئله مالکیت چهره تا امنیت شغلی هنرمندان

محبوب‌ترین بازیگر ذائقه مخاطب این روزها را می‌توان شعب حسینی دانست که توانسته در پلتفرم‌های تلویزیونی در نقش‌های متضاد حضور داشته‌است.

مرگ بازیگر شناخته‌شده و محافظه‌کار در ۹۱ سالگی، تنها یک خبر هنری نبود؛ این رویداد به سرعت به عرصه سیاست فرانسه سرایت کرد و موجی از واکنش‌ها و جنجال‌ها را در آمریکا نیز برانگیخت، نشان‌دهنده پیوند عمیق فرهنگ و سیاست در دو سوی آتلانتیک.

گفت‌وگوی تازه با مائده طهماسبی، تصویری متفاوت از یک زوج هنرمند ارائه می‌دهد؛ روایتی که از قاب عکس‌های عاشقانه فراتر می‌رود و به تجربه‌های واقعی زندگی مشترک، مراقبت از والدین، تصمیم آگاهانه برای بچه‌دار نشدن و دغدغه‌های حرفه‌ای در شبکه نمایش خانگی می‌پردازد. او از «کیفیت رابطه» می‌گوید؛ کیفیتی که با روراستی، احترام و آزادی ساخته می‌شود، نه با ژست‌های تبلیغاتی.

نخستین حضور سولماز حسینی در قاب تصویر با نقشی پرچالش در سریال «شغال» آغاز شد؛ نقشی که فراتر از روایت داستانی، به تجربه زیسته زنان ایرانی گره خورد و او را در برابر قضاوت‌ها، مسئله خشونت جنسی و ضرورت ساختن هویتی مستقل در مسیر بازیگری قرار داد.

نفس بازغی، دختر نوجوانی که نامش با خانواده‌ای شناخته‌شده در سینمای ایران گره خورده، تلاش دارد مسیر حرفه‌ای خود را نه با اتکا به شهرت والدین، بلکه با آزمون‌های شخصی و انتخاب‌های آگاهانه بسازد. او در گفت‌وگویی صریح از تجربه ورود زودهنگام به سینما، مواجهه با قضاوت‌های فضای مجازی و اهمیت استقلال در کارنامه‌اش سخن می‌گوید.

مهدی فقیه، بازیگر پیشکسوت تئاتر و سینما، در گفت‌وگویی صریح تأکید می‌کند که سینمای ایران هنوز وارد رقابت واقعی جهانی نشده و تنها در جشنواره‌ها حضور دارد. او معتقد است ظرفیت‌های فرهنگی و تاریخی ایران می‌توانند به برگ برنده سینمای ملی بدل شوند و حتی شیراز را به پایتخت سینمای خاورمیانه تبدیل کنند.