پایگاه خبری سرمایه فردا

آیا ثبت تصویر در فضای عمومی حق بدیهی هنرمند است؟ مرز احترام به حریم فردی کجاست؟ دوربین، ابزار مشاهده است یا منبع اضطراب؟ پاسخ‌ها ساده نیستند، چون مسئله فقط تکنیک و قانون نیست؛ پای حس امنیت، اعتماد اجتماعی و تجربه زیسته شهروندان در میان است.

کافه‌کتاب و نگارخانه «حانون» با حضور مسئولان و هنرمندان افتتاح شد.

حیف باشد که تو باشی و مرا غم ببرد. چگونه غزل‌های عماد خراسانی از صفحه کاغذ به صدای گلپا، بنان، شجریان و دیگران رسید؟

تئاتر امروز ما اگرچه ایده دارد اما «ایده‌ساز» نیست. تئاتر بیشتر دارد برای بقا تلاش می‌کند مگر موارد استثنایی. تماشاگر باید دچار شگفتی شود. جای تئاتر، جای شگفتی است.

نکته کاریکاتور در لباس معلم بود؛ پشت کت معلم یک «وصله» بزرگ داشت. این نمادی بود از اینکه معلم با وجود علم، ثروت ندارد و درگیر مشکلات اقتصادی است.

همزمان با سالروز انتشار خبر مرگ فروغ فرخزاد، نگاهی به جایگاه شاعری که زبان و تجربه را در شعر معاصر جابه‌جا کرد.

آثاری چون «مرداد»، «در وجه حامل» و «کارت پرواز» نشان از دغدغه‌های مردی دارد که سینما برایش نه ابزاری برای سرگرمی صرف که مدیومی برای بیان دردهای زیرپوستی جامعه و گسست‌های خانوادگی است

یحیوی که روزگاری با «طعم آفتاب» ستاره قاب تلویزیون بود، امروز در صحنه تئاتر از فاصله عمیق این هنر با زندگی مردم سخن می‌گوید؛ او تئاتر را نه پدیده‌ای قدسی، بلکه کالایی فرهنگی ـ اقتصادی می‌داند که اگر به زیرساخت و مخاطب واقعی وصل نشود، در موزه‌ای خاک خواهد خورد.

ادگار رایت با اقتباس تازه‌اش از رمان استیون کینگ، جهانی را تصویر می‌کند که در آن رسانه با بسته‌بندی خشونت، واقعیت را بازآفرینی می‌کند؛ فیلمی پرتحرک و پرزرق‌وبرق که در دل تعقیب‌وگریزهای نفس‌گیر، پرسشی بنیادین را پیش می‌کشد: انسان در عصر نمایش چه جایگاهی دارد؟