پایگاه خبری سرمایه فردا

بازارهای مالی ایران در دومین هفته بهمن ۱۴۰۴ با موجی از نوسانات کم‌سابقه روبه‌رو شدند؛ دلار ناگهان از خواب زمستانی بیدار شد و رکوردهای تازه‌ای را پشت سر گذاشت، طلا و سکه جهش‌های تاریخی ثبت کردند و بورس زیر فشار ریسک‌های سیاسی و اقتصادی سقوطی سنگین را تجربه کرد. در حالی که نگرانی از تنش‌های ژئوپلیتیک و تورم، فضای سرمایه‌گذاری را ملتهب کرده، سرمایه‌گذاران سردرگم به دنبال پناهگاه‌های امن‌تری برای حفظ ارزش دارایی‌های خود هستند.

بازار سرمایه میان سایه جنگ و امید به صلح معلق مانده و تنها نوسان‌گیرها، چه حقیقی، چه حقوقی یا بازارگردان، از هر موج کوچک، سود بیرون می‌کشند و سهامداران در انتظار اصل سرمایه اند.

در حالی که ناوهای آمریکایی در خلیج فارس مستقر شده‌اند و پیام‌های سیاسی واشنگتن و تهران لحظه‌به‌لحظه فضای منطقه را ملتهب‌تر می‌کند، تحلیلگران معتقدند معادله قدیمی «نه جنگ، نه مذاکره» جای خود را به انتخابی سخت داده است: یا توافق، یا درگیری محدود نظامی. هم‌زمان، بازارهای جهانی زیر فشار این تنش‌ها دچار نوسانات شدید شده‌اند و معامله‌گران با نگرانی چشم‌انتظار نتیجه این رویارویی سیاسی و امنیتی هستند.

خرید سهام در بحران یکی از سناریوها برای کسب بازدهی کوتاه مدت است اما در همین شرایط نیز باید مدیریت ریسک داشت.

بازار سهام در روزهای اخیر چشم بر ارزندگی بنیادی شرکت‌ها بسته‌ و تنها نگاهش را به ریسک‌های سینماتیک دوخته‌ که بر مبنای آن بازار چاره‌ای جز سرخپوشی نداشته‌است.

بازار سرمایه با توجه به ریسک‌های سیاسی و اقتصادی که در کشور وجود دارد همچنان نوسانی است در چند روز ابتدای هفته گذشته نمادهای بزرگ پیشرو بودند و بعد نمادهای کوچک مثبت شدند.

بازاری که قرار بود محل تأمین مالی تولید باشد، در عمل به صحنه‌ای تبدیل شده که گروهی محدود از نوسان‌ها سود می‌برند و اکثریت سهامداران سال‌هاست در زیان قفل شده‌اند. تا زمانی که شفافیت، عدالت و نظارت موثر به‌صورت واقعی و نه شعاری در بازار مستقر نشود، این چرخه تکرار خواهد شد و اعتماد ازدست‌رفته بازنخواهد گشت.

واکنش بورس به اعتراضات کاملا منفی بود در حالی که اقتصاد تورمی ایران باید منجر شود حداقل بورس ایران یک رشد ۱۰۰ درصدی داشته باشد.

رشد نقدینگی به حدود ۳۱ درصد رسیده، اما شکاف فزاینده میان تورم و نقدینگی قدرت خرید واقعی مردم را کاهش داده و بازارهای مالی را در وضعیت شکننده‌ای قرار داده است. همزمان، ریسک‌های ژئوپلیتیک، فشارهای اجتماعی و سیاست‌های انقباضی دولت چشم‌انداز ارز، مسکن و سهام را با نااطمینانی جدی روبه‌رو کرده‌اند؛ با این حال تثبیت کف بنیادی در بازار سهام امیدی برای بازگشت و رشد دوباره ایجاد کرده است.