پایگاه خبری سرمایه فردا

آنچه که تحت عنوان " بحران آب در ایران" شهرت یافته در واقع باید به این عنوان تصحیح شود؛ بحران ناکارآمدی و سوء مدیریت بر منابع آبی ایران است.

سهراب دل انگیزان معتقد است که اقتصاد در اختیار دولت قرار دارد و از نرخ دستمزد نیروی انسانی تا کالا و... را تعیین می‌کند و اقتصاد بدون سرمایه اجتماعی شده است.

وبر نه ضد دین است و نه مبلغ بی‌اخلاقی؛ اتفاقاً او سیاستمدارِ بی‌اخلاق را هم خطرناک می‌داند. اما تأکیدش این است که اخلاق سیاست، اخلاقی متفاوت است.

با تغییرات سریع فناوری و فشارهای نظارتی که امروزه چشم‌انداز داده‌ها را شکل می‌دهند، در صورتی که یکپارچگی داده وجود نداشته باشد حاکمیت داده را به چالش می‌کشد.

سواد ارتباطی در فضای مجازی نه تنها یک مهارت فنی، بلکه یک ضرورت برای رشد فردی و حرفه‌ای است. در این گزارش به اهمیت و تاثیرگذاری این موضوع پرداخته شده است.

شانس تحقق آتش‌بس میان روسیه و اوکراین همچنان پایین ارزیابی می‌شود، اما نشانه‌های سیاسی و اقتصادی حاکی از آن است که این توافق می‌تواند در ماه‌های آینده شکل بگیرد. پیامدهای چنین رویدادی نه‌تنها معادلات ژئوپلیتیک را تغییر خواهد داد، بلکه برندگان و بازندگانی در عرصه اقتصاد جهانی برجای خواهد گذاشت.

ایران در حالی به آستانه سال ۲۰۲۶ می‌رسد که با وجود برخورداری از یکی از غنی‌ترین منابع خورشیدی و بادی جهان، همچنان در مسیر توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر با چالش‌های جدی روبه‌روست. شکاف میان ظرفیت‌های اعلامی و تولید واقعی، وابستگی سنگین شبکه برق به گاز طبیعی و ضعف حکمرانی در این حوزه، پرسش‌های مهمی را درباره آینده امنیت انرژی کشور مطرح کرده است. این گزارش با واکاوی این تناقض ساختاری، نشان می‌دهد که مشکل اصلی نه کمبود منابع طبیعی، بلکه ناترازی سیاستی، اقتصادی و نهادی است؛ مسیری که ایران را ناگزیر به انتخاب میان ادامه روند فعلی یا آغاز یک بازنگری بنیادین در مدل توسعه انرژی‌های پاک می‌کند.

تحلیل‌ها نشان می‌دهد بخش بزرگی از احتیاط و بدبینی در بازار سرمایه ایران نه از داده‌های اقتصادی، بلکه از «تروماهای ذهنی» مدیران و تصمیم‌سازان ناشی می‌شود؛ خاطرات بحران‌های گذشته که همچنان بر رفتار امروز سایه انداخته است. در حالی‌که بنیادهای اقتصادی و ترازنامه‌ها قوی‌تر شده‌اند، بازار برای رسیدن به ارزش واقعی خود نیازمند سیاست‌های پایدار، گفت‌وگوی شفاف و درمان این تروماهاست تا اعتماد و ثبات دوباره به جریان سرمایه بازگردد.

بازارهای مالی ایران در سال‌های اخیر رفتاری چرخه‌ای و تکرارشونده داشته‌اند؛ چرخه‌ای که سرمایه‌های کلان در آن، میان چهار بخش اصلی در گردش‌اند.