پایگاه خبری سرمایه فردا

ثروتمندان بسیاری نیز جزایر گوناگونی را برای خود خریداری کرده‌اند اما می‌توان به نادرترین اتفاق در این بین ‌اشاره کرد. پیتر تیل، شریک مارک زاکربرگ در فیسبوک و پیر امیدیار در پی‌پل که علاقه داشت در تمام آب‌های آزاد، جزیره‌ای داشته باشد یک شهر غوطه‌ور بر آب ساخته ‌ که می‌تواند در هر جایی از آب‌های جهان محل سکونت او باشد. این شهر غوطه‌ور ۱۶۵ میلیون دلار برای تیل هزینه داشته است.

پژوهشگر محیط‌زیست گفت: با توجه به اینکه ۳۲۰ روز در سال زاینده رود خشک است پس نمی‌توان گفت دلیل اصلی خشکی زاینده‌رود توسعه فضای سبز است.

شادی و تفریح در ایران به‌شدت طبقاتی شده است؛ برای برخی جوانان، نشاط اجتماعی با سفرهای خارجی و ورزش‌های لوکس معنا پیدا می‌کند، برای طبقه متوسط با فعالیت‌های فرهنگی و تجربه‌های ساده، و برای کارگران با قدم‌زدن در پارک یا بازی با فرزند. این تفاوت‌ها نشان می‌دهد شادی در جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به توان اقتصادی و دسترسی به امکانات گره خورده است.

در دامنه‌های رشته‌کوه بلو ریج، روستای کشیرز با جمعیتی کمتر از هزار نفر، به یکی از پناهگاه‌های پنهان میلیاردرهای آمریکایی بدل شده است. این منطقه که فاقد شهردار، پلیس محلی و حتی شبکه آب‌رسانی مرکزی است، امروز با حضور چهره‌های سرشناس اقتصادی و اجتماعی، بازار املاک لوکس و باشگاه‌های گلف، به یکی از بالاترین تمرکزهای ثروت در ایالات متحده تبدیل شده؛ اما محبوبیت تازه آن، پیامدهایی چون ترافیک سنگین و بحران مسکن مقرون‌به‌صرفه برای اهالی محلی به همراه آورده است.

در نخستین موعظه کریسمس، پاپ لئو چهاردهم با لحنی صریح بحران انسانی غزه را محکوم کرد و رنج آوارگان فلسطینی را به یکی از محورهای اصلی پیام عید میلاد مسیح بدل ساخت. در حالی که آیین‌های کریسمس در واتیکان معمولاً بر امید و بخشایش تمرکز دارد، امسال نگاه‌ها از تریبون کلیسای سنت پیتر به چادرهای فرسوده و زندگی شکننده مردم غزه معطوف شد؛ هم‌زمان در بیت‌لحم، جشن کریسمس پس از ماه‌ها سکوت و محدودیت، بار دیگر با حضور صدها مسیحی برگزار شد، اما یادآوری زخم‌های جنگ و سرمای سخت همچنان سایه‌ای سنگین بر این آیین انداخته است.

گیاهی که روزی برای زیبایی محوطه ویلاها کاشته شد، امروز به تهدیدی جدی برای جنگل‌های هیرکانی تبدیل شده است؛ آروجیا، پیچنده‌ای سمی و مهاجم که با نور بیشتر، رطوبت بالاتر و دخالت انسانی، گستره نفوذش را تا عمق جنگل پیش برده و اکنون کنترل آن تنها با آگاهی‌رسانی و حذف فیزیکی ممکن است.

زادروز جلال شباهنگی یادآور هنرمندی است که بی‌هیاهو و با تأمل، جهانی آرام را به بوم، حجم و شیشه منتقل کرد؛ هنرمندی که آثارش نه گزارش، بلکه شعری بصری بودند و با سادگی و فروتنی، مخاطب را به مکث و اندیشیدن دعوت می‌کردند.

فرش دستباف ایران که روزگاری پرچم‌دار بازار جهانی بود، امروز زیر فشار واسطه‌گری، رکود داخلی، قطع بیمه قالیبافان و رقابت سنگین فرش ماشینی، سهم تاریخی خود را از دست داده و آینده‌اش در هاله‌ای از ابهام قرار گرفته است.

از نسخه‌های جعلی و گنج‌یابان فضای مجازی تا تاراج محوطه‌های تاریخی جیرفت و فروش اشیای ایرانی در حراجی‌های اروپا، میراث فرهنگی کشور در معرض تهدیدی جدی قرار گرفته است؛ تهدیدی که نبود قانون جامع، ضعف وزارتخانه متولی و بی‌توجهی به هویت ملی آن را تشدید کرده است.