او یکی از پیشگامان سرویس پرشی در والیبال ایران در دهه شصت بود و نقش مهمی در تحول تکنیکی والیبال ایران ایفا کرد

مهدی یکتا: این روزها که همه هوش و حواس‌ها به ستاره‌های تیم ملی و جام‌جهانی است، نباید اسطوره‌ها و پیشکسوتان ورزش ایران را از یاد برد. اردوی تیم ملی والیبال ایران این روزها در غیاب روبرتو پیاتزا سرمربی ایتالیایی آغاز شده است. تیمی که در حال پوست‌اندازی است و می‌خواهد در لیگ ملت‌های والیبال، قهرمانی مردان آسیا و انتخابی المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس موفق ظاهر شود.

با این وجود بر کسی پوشیده نیست که یکی از ضعف‌های بزرگ والیبال ایران حتی همین امروز، مشکل سرویس‌های پرشی سریع و پرقدرت است.امروزه اغلب تیم‌های پیشرفته دنیا بیشترین امتیازهای خود را از این طریق کسب می‌کنند و حتی تیم ملی ژاپن با تمرین و تکیه بر سرویس‌های قدرتمند و پرسرعت پرشی توانست از والیبال ایران سبقت بگیرد! با این مقدمه نسبتا بلند می‌خواهیم یادی کنیم از ستاره‌ای که برای اولین بار در والیبال ایران سرویس پرشی زد؛ جهانگیر تراب‌پور!

ستاره‌ای با قدی نسبتا کوتاه (‌در رشته والیبال) که برای نخستین بار در دهه ۶۰ در والیبال ایران از سرویس پرشی استفاده و همه چشم‌ها را به خود خیره کرد. به جریان انداختن توپ از محل مجاز زمین از سوی بازیکن طبق مقررات خاص در والیبال «سرویس» نامیده می‌شود.لازم به یادآوری است که در سال‌های دور سرویس‌ها به چند دسته؛ سرویس ساده، سرویس هوایی، سرویس تنیسی (آبشاری)، سرویس آب‌نباتی (قوس‌دار)، سرویس موجی (ژاپنی) و سرویس برگردان (لنگری) تقسیم می‌شد.سال‌ها گذشت تا اینکه در اواخر دهه ۷۰ و ۸۰ سرویس پرشی به اولین ابزار تهاجمی در والیبال نوین تبدیل شد.اشاره کردیم در والیبال ایران اما تراب‌پور در زمره «نخستین»ها قرار می‌گیرد، بازیکنی که نخستین بازیکنی محسوب می‌شود که سرویس پرشی زده است.

حال پرسش اینجاست: آیا در ورزش و والیبال ایران کسی جهانگیر تراب‌پور را به خاطر دارد؟ حقیقت تلخ است اما در روزگاری که والیبال ایران وابسته به ستاره‌هایش است و همه از مرتضی شریفی، پوریا حسین‌خانزاده، امیرحسین اسفندیار، بردیا سعادت، علی حاجی‌پور… و حتی سیدمحمد موسوی حرف می‌زنند، کسی جهانگیر تراب‌پور را متأسفانه به یاد نمی‌آورد!یک والیبالیست آوانگارد (پیشرو) که زمانی سرویس پرشی می‌زد که سرویس پرشی مُد نبود!

آری، باز تکرار می‌کنیم؛ پیشینیه ستاره بودن جهانگیر تراب‌پور به دهه‌۶۰ برمی‌گردد، یعنی وقتی او کاپیتان تیم ملی والیبال ایران بود. کاپیتانی که با تیم ملی ایران در رقابت‌های قهرمانی آسیا به میزبانی کویت و استرالیا شرکت کرد و با تیم پیکان نیز در سال ۹۶ نایب قهرمان باشگاه‌های آسیا شد اما حالا در غبار خاموشی و فراموشی ما رسانه‌ها ناپدید شده است. فراموشی خیلی بد است. فراموشی برای یک ورزشکار نابغه بد است و برای ما رسانه‌ها بدتر! از قدیم و ندیم گفته‌اند:« یک سوزن به خود بزنید و بعد یک جوالدوز به دیگران!»

اگر امروز هواداران والیبال، دیروز را فراموش کرده‌اند بخش عمده‌ای مربوط به ما رسانه‌هاست و این جوالدوزی است که باید به خود بزنیم! فراموش کردن ستاره‌هایی که  دیروز پایه‌گذار موفقیت‌های کنونی بودند اما امروز در بوته فراموشی به روزهای خوش‌ستاره بودن فکر می‌کنند و حسرت این را می‌خورند چرا کسی بیشتر از این قدر آنها را ندانست و…

امروز اردوی جدید تیم ملی والیبال و رسانه‌ای شدن اسامی ستاره‌های تیم ملی بهانه‌ای شد که یادی از جهانگیر تراب‌پور کنیم. نسل امروز والیبال و والیبالدوستان جدید باید جهانگیر تراب‌پور و جهانگیر تراب‌پورها را بشناسد و وظیفه خود دانستیم این مرد بزرگ و اسطوره والیبالی را مجددا معرفی کنیم. بنا داریم از این پس سری به ستاره‌های قدیمی ورزش زده و در حد بضاعت خود غبار از روی آنها برداریم؛ اگر عمری باقی باشد. ختم همه مردان عالم به‌خیر…