راهکار حفاظت از کودکان در جنگ

به گزارش سرمایه فردا، وظیفه ما به عنوان بزرگسال این است که به سوالات کودکان صادقانه پاسخ ‌ و حقایق را در اختیار آنها قرار دهیم. مهم است که به کودک خود دروغ نگویید یا هوش او را دست کم نگیرید؛ حتی اگر کودکی درک یا اطلاعات کاملی نداشته باشد، آنچه را که در اطرافش می‌گذرد حس می‌کند. دروغ گفتن به کودک، گمراه کردن او یا دادن امنیت کاذب به او باعث می‌شود که اعتمادش را به بزرگسالان اطرافش از دست بدهد. پس صادقانه شرایط این روزها را برای آنها خیلی سربسته توضیح بدهید.

راهکارهای خروج کودک از شوک صدای انفجار

شاید از خودتان بپرسید که یک کودک چگونه وقایع آسیب‌زای جنگ ‌را درک می‌کند. پاسخ ساده است: به زمانی بسیار دور فکر کنید، زمانی که کودکی خردسال بودید و در دنیایی از بزرگسالان ابرانسان زندگی می‌کردید. ‌ زمانی که هر چیز عادی عظیم و غیرقابل درک به نظر می‌رسید، زمانی که معتقد بودید والدین‌تان ابرقهرمانانی با قدرت‌ها و توانایی‌های فراوان هستند، زمانی که کودکی لوس بودید و از والدین‌تان درخواست محافظت و هر آنچه را که می‌خواستید، می‌کردید.‌

آیا آن کودک کوچک را به خاطر دارید؟ حالا تصور کنید که همان کودک کوچک وحشت جنگ را تجربه می‌کند: کشتار، بمباران، مرگ‌‌ و ویرانی‌ اما این سخت‌ترین بخش نبود. دیدن والدین درمانده‌شان، همان والدینی که آنها را ابرانسان می‌دانستند‌ که قادر به محافظت از آنها یا حتی خودشان در برابر آسیب نیستند، کودکان را ویران می‌کند. به ‌‌ترسی که بر چهره‌های رنگ ‌پریده‌شان نقش بسته است، نگاه کنید. با توجه به جنگی که در اطراف آنها در جریان است، بدون شک احساسات این کودکان خردسال را درک کرده‌اید و می‌توانید واکنش‌های‌شان ‌‌را برای کمک به آنها در این شرایط دشوار درک کنید؛ این هدف است.

کودکان چگونه رنج خود را در شرایط دشوار ابراز می‌کنند؟

کودکان رنج خود را به صورت مستقیم و غیرمستقیم ابراز می‌کنند. واکنش‌های آنها متفاوت است و به سه عامل بستگی دارد: ۱-ماهیت رویداد. ۲-خلق و خوی و سن کودک. ۳-محیط خانواده و قدرت رابطه کودک با خانواده‌اش.

بیان مستقیم از طریق احساس ترس، تنش، پریشانی، خشم، بیش‌فعالی و پرسشگری بیش از حد آشکار می‌شود.
بیان غیرمستقیم ممکن است شامل بروز مشکلاتی باشد که منعکس‌کننده تجربه آنهاست، مانند:

مشکلات گفتاری (لکنت زبان): از دست دادن کنترل مثانه یا روده (یبوست، اسهال یا شب ادراری). ‌ این به بازگشت به رفتارهای نامناسب دوران کودکی، مانند خزیدن، مکیدن انگشت شست و سایر فعالیت‌های مشابه اشاره دارد.

اختلالات خواب: مانند بی‌خوابی، کابوس یا خواب‌آلودگی بیش از حد.

بیماری‌های روان‌تنی: این‌ها بیماری‌های جسمی با علل روانی هستند، مانند اسپاسم‌های عضلانی ناشی از استرس و گاهی اوقات دردهای شکمی یا سردرد. وابستگی بیش از حد به اعضای خانواده، به ویژه والدین‌ و چسبیدن مداوم به آنها به دلیل ترس از دست دادن آنها.