ستاره‌های قدیمی هالیود بازگشتند

رامتین لطیفی: در روزگاری که بسیاری از همکاری‌های بزرگ سینما به خاطره‌ای دور تبدیل شده‌اند، نام «رابرت دنیرو» و «مارتین اسکورسیزی» هنوز برای مخاطبان بوی سینمای ناب می‌دهد؛ سینمایی پر از شخصیت‌های عصیانگر، خیابان‌های تاریک نیویورک، خشونت خام، جاه‌طلبی و فروپاشی انسان مدرن. دنیرو در گفت‌وگویی تازه با مجله جی‌کیو، در حاشیه جشنواره فیلم ترایبکا، اعلام کرده که «دست‌کم یک فیلم دیگر» با اسکورسیزی خواهد ساخت؛ جمله‌ای کوتاه که بلافاصله توجه رسانه‌های سینمایی جهان را به خود جلب کرد. او جزئیاتی از این پروژه ارائه نکرد‌ اما همین تأیید کوتاه کافی بود تا گمانه‌زنی‌ها درباره آینده این دو اسطوره آغاز شود.

رفاقتی که تاریخ سینما را تغییر داد

همکاری دنیرو و اسکورسیزی از دهه ۱۹۷۰ آغاز شد؛ دورانی که سینمای آمریکا در حال پوست‌اندازی بود و فیلمسازان جوانی چون فرانسیس فورد کاپولا، استیون اسپیلبرگ، برایان دی‌پالما و اسکورسیزی، قواعد کلاسیک هالیوود را زیرورو می‌کردند. نقطه آغاز این همکاری، فیلم «خیابان‌های پایین شهر» بود؛ اثری خشن، پرتنش و واقع‌گرایانه درباره جوانان ایتالیایی‌تبار نیویورک که به‌نوعی امضای مشترک این دو هنرمند را شکل داد.

پس از آن، شاهکارهایی چون «راننده تاکسی»، «گاو خشمگین»، «سلطان کمدی»، «رفقای خوب» و «کازینو» نه‌تنها مسیر حرفه‌ای دنیرو و اسکورسیزی را تغییر داد، بلکه تعریف تازه‌ای از سینمای جنایی و شخصیت‌محور ارائه کرد. منتقدان بارها نوشته‌اند که رابطه این دو، فراتر از همکاری معمول میان بازیگر و کارگردان است. اسکورسیزی بارها اعتراف کرده که بسیاری از شخصیت‌های پیچیده و زخمی آثارش را هنگام نوشتن، با چهره و لحن دنیرو تصور می‌کند؛ همان‌طور که دنیرو نیز همواره اسکورسیزی را کارگردانی دانسته که بهتر از هر فرد دیگری دنیای درونی شخصیت‌هایش را می‌فهمد.